Het begin van alle wijsheid
De Schrift leert ons dat de vrees voor God het begin van alle wijsheid is. Maar wat is de vreze des Heren eigenlijk? Het heeft niets te maken met angst waarvoor je liever wegkruipt. Het is een gezindheid van hart en geest die vandaag de dag grotendeels ontbreekt in de wereld, maar die ik in mijn eigen hart moet koesteren.
Het is dat diepe ontzag dat gericht is op de Schepper, waardoor ik mijzelf zie zoals ik werkelijk ben: nietig, beperkt, afhankelijk. Wanneer ik nadenk over Zijn schitterende en ontzagwekkende eigenschappen, kan ik niet anders dan mij in eerbied voor Hem neerbuigen. Zijn rechtvaardigheid is onaantastbaar.
Zijn heiligheid is zonder smet. Voor de glans en majesteit van Zijn heerlijkheid bedekken engelen hun gezicht met hun vleugels; cherubijnen voelen zich onwaardig terwijl zij in aanbidding rondom Zijn pure en heilige troon staan. Hij bezit de zevenvoudige schittering van goddelijkheid. Ja, Hij verdient mijn eerbied en mijn ontzag!
Maar het is niet alleen het ontzag voor de Vader, het is ook het ontzag dat leefde in de Here Jezus zelf. Hij leefde en bewoog, werkte en weende en stierf als God onder de mensen, God in de persoon van mijn Heiland Jezus Christus. Over Hem lezen we in Hebreeën 5:7:
“Christus heeft tijdens Zijn leven op aarde onder tranen en met luide stem gesmeekt en gebeden tot Hem die Hem kon redden van de dood, en Hij is verhoord vanwege Zijn diepe eerbied voor God.”
In dit gezelschap, het gezelschap van Christus zelf, leer ik de zegen van de vreze des Heren kennen. In deze vreze heb ik gemeenschap met mijn Verlosser en mijn Koning.
Zo’n heilzame vreze…
* houdt mij af van zonde,
* verdiept mijn waakzaamheid en heiligheid,
* vergroot mijn ijver
en stelt mij in staat het bewustzijn van Gods tegenwoordigheid altijd en overal te beoefenen. In talloze opzichten, op ontelbare momenten, zal het mijn leven zegenen. Ik zou het veel meer moeten cultiveren. En daarom maant de Schrift ons met die woorden dat de vreze des Heren het begin is van alle wijsheid. (Spreuken 9:10)
Het is van het grootste belang dat ik het blijf koesteren en verdiepen.
