Maandag 12 mei 2025
Gebed
Heer, wilt U mij helpen om op ieder moment en in elk gezelschap aan U trouw te zijn? Dat ben ik U verschuldigd, want U bent mijn licht en U verwacht oprechtheid bij mij te vinden. Laat mij waarachtig zijn bij alles wat ik doe, want het is zo gemakkelijk om af te dwalen op een verkeerd pad. Als een zwak schaap gebeurt het regelmatig dat ik de verkeerde kant oploop en mijn daden en uitspraken zo kleur dat ik mezelf toch vooropstel en daardoor een misleidend licht met onwerkelijke tinten en schakeringen de wereld instuur. Dat zou niet mogen gebeuren.
Helpt u me mijn lippen goed te bewaken en trouw te zijn in mijn daden. Ik wil vrij zijn van wispelturigheid, onstandvastigheid en de angst voor de mens, een angst waarvan U zegt dat die een valstrik brengt. Ik verlang ernaar het hoge pad van Uw eer te volgen. Onder de oppervlakte van mijn leven mag waarachtig geloof leven dat niets achterhoudt voor U, dat zichzelf durft te offeren en Uw trouw veel waardevoller acht dan al mijn aardse vrienden, want U bent mijn hemelse Vriend.
Gebed van Alexander Smellie (1857-1923)
Hij die zijn genegenheid op de dingen van boven richt, is als iemand die zich aan de hemel vastgrijpt en omdat hij de hemel stevig vasthoudt kan hij, al ziet hij de wereld onder zijn voeten wegrollen, vol overtuiging zeggen: “Ik ben veilig. Mijn hart rust in U, o Heer. U zal ik bezingen en lof geven!”
Guthrie
Frederick Lehman schreef in 1914 het lied: “No disappointment in Heaven.” Hij trok als predikant van kerk tot kerk en had die dag een afspraak om de morgendienst te verzorgen. Veel geld had hij niet en hij hoopte op een goede opkomst zodat hij wat geld van de collecte zou krijgen waarmee hij zijn maaltijd kon betalen. Maar toen hij bij de kerk aankwam zakte de moed hem in de schoenen. De kerk was potdicht. Er was een misverstand en er was voor hem die dag niets te doen. Wat een teleurstelling. Waar zou hij nu zijn eten vandaan halen? Ontmoedigd pakte hij zijn pen en schreef het lied “No disappointment in Heaven.”
Teleurstelling komt de hemel niet binnen
Verdwenen vermoeidheid, verdriet.
Daar zijn geen harten die breken
Niemand zingt daar huilend een lied.
De duistere wolken van ons aardse bestaan
Komen daar nooit in zicht
Want daar is vreugde en blijdschap
En enkel nog Gods eeuwig’ licht.
‘k Ben op weg naar die Hemelse stad,
Bereid voor ieder die Hem heeft aanvaard.
Daar zullen wij rond de troon zingen;
Zondaars door Zijn liefde gespaard.
‘k Heb zo’n heimwee, ‘k verlang zo naar huis,
‘t Duister dal voor eeuwig voorbij,
Als Hij mij in Zijn tedere armen sluit
En zegt: “Kind, je bent voor eeuwig van Mij.”
Deze week nieuw op de site
Als ik de Bijbel lees, is het door Gods beloften voor mij duidelijk dat de Heer voor ons zal vechten als we Hem vertrouwen. God weet dat we geen kracht of macht hebben tegen onze geestelijke vijanden. Net zoals een tedere moeder voor haar hulpeloze kinderen vecht, vecht God ook voor ons.
Lees meer
Het Billy Graham Institute publiceerde een denkbeeldig rapport dat aan Jezus wordt gepresenteerd en afkomstig is van het Bureau voor Onderzoek naar management kwaliteiten in Jeruzalem. In het rapport wordt verslag gedaan van de twaalf mannen over wie Hij een evaluatie opgevraagd had.
Lees meer
Spreuk van de week
Er is geen enkele schuilplaats denkbaar die vergelijkbaar is met de bescherming van Gods eigen schaduw. De Almachtige zelf is waar zijn schaduw is, en daarom worden zij die in zijn geheime plaats wonen door hemzelf beschermd.
Charles Spurgeon
Ons leven begint als een leeg canvas, maar onderweg krijgen we te maken met beproevingen en tegenslagen. Door deze ervaringen, of ze nu vreugdevol of naar zijn, voegt God kleur en textuur aan ons schilderij toe om er een prachtig meesterwerk mee te creëren.
Anne Neilson (Schilderes)
God helpt ons niet door de beproevingen weg te nemen, maar door de beproevingen voor ons te laten werken.
Warren Wiersbe
De Bijbel het Woord van God? Er zijn maar twee mogelijkheden. Het is het, of het is het niet. Ofwel alles is het Woord van God, of het is een grote leugen. Ik ben ervan overtuigd dat de Bijbel Gods volledige Woord bevat. Als we dus gaan beginnen dit vers te veranderen, of die doctrine af te zwakken, ons te verontschuldigen voor dit en voor dat, dan kunnen we het hele boek net zo goed weggooien. Als je gelooft dat de Bijbel het woord van God is moet je er met je vingers van afblijven en het precies zo nemen als het er staat.
Vance Havner
Heer, U hebt ons voor Uzelf gemaakt en onze harten zijn rusteloos totdat ze in U rusten.
Augustinus
Om over na te denken
“Zie,” zegt de apostel Johannes, “welk een liefde de Vader ons geschonken heeft, dat wij de naam ‘kinderen van God’ dragen.” De liefde die God ons schenkt, is de liefde van een vader voor zijn kind. Dat is een tedere, beschermende liefde; een liefde die onze zwakheid en nood kent en die overeenkomstig voor ons zorgt. Hij behandelt ons als kinderen en het enige wat Hij van ons vraagt is dat wij Hem als een Vader behandelen. Hij wil dat wij Hem durven vertrouwen zonder dat we ons zorgen maken of Hij wel echt voor ons zal zorgen. Omdat wij de kinderen zijn en Hij de Vader is, moeten we Hem het deel van de vader laten doen. Maar al te vaak nemen we Zijn taak op onze schouders en proberen we voor onszelf te zorgen. Maar geen enkele goede aardse vader zou willen dat zijn kinderen de last van zijn plichten op hun jonge schouders zouden nemen, en dat geldt al helemaal voor onze hemelse Vader. Hij fluistert ons keer op keer toe dat we geen angst hoeven te hebben, omdat hij in alles voor ons zal zorgen.
Voordat de Heer ons in Zijn dienst kan gebruiken, moeten we een nauwe individuele band met Hemzelf hebben. Hij werkt altijd in het geheim met de mens die Hij wil gebruiken om anderen te zegenen. Wil jij namens Jezus spreken tot de mensen om je heen? Dan moet je eerst zelf naar Jezus gaan om de juiste boodschap te ontvangen. Wat je voor Jezus zegt, moet je ook van Jezus krijgen.
Hoeveel gebakken lucht wordt er niet krachteloos de wereld in gestuurd omdat het niet is ingeademd in het heiligdom! We moeten meer stille omgang met de levende God hebben. We rennen vaak zonder gezonden te zijn: we spreken voordat God tot ons gesproken heeft: geen wonder dat we zo vaak de plank misslaan. Voordat God ons hart kan gebruiken, moeten we diep bidden en onszelf door Zijn licht laten onderzoeken.
F. Whitfield
Uit het archief van Spurgeon
De vreugde die de zeeman voelt wanneer hij, na vele dagen te zijn rondgeslingerd op een woeste oceaan, weer op de vaste wal stapt, is dezelfde voldoening van een christen die gelooft. Wanneer wij te midden van alle veranderingen van dit soms zo moeizame leven de voeten van ons geloof weer op de waarheid van het geloof laten rusten, ervaren wij grote vreugde en vrede. De vaste grond van een belofte van God zoals: “Ik ben de Heer, Ik verander niet,” verricht wonderen.
Hemels perspectief
Heb je er ooit aan gedacht dat je op een dag nooit meer door iets op de proef zult worden gesteld, dat er niemand meer zal zijn die je dwars zal zitten of je kwelt? De hemel komt.
A.B. Simpson
Er bestaat een verhaal over een indianenjongen die op zekere dag diep geëmotioneerd naar de wigwam van zijn vader rende terwijl hij een gewond vogeltje in zijn handen hield.
“Vader… vader,” zo riep het kereltje, “Ik vond dit vogeltje in het riet. Het is gewond… het is mijn vogeltje.”
De vader keek naar zijn zoon en zei zacht: “Nee, zoon. Dat is jouw vogeltje niet. Dat is Gods vogeltje. Als jij dat vogeltje bij je houdt zal het zeker sterven, maar als je het teruglegt waar je het gevonden hebt en het aan God overlaat, zal zijn vleugeltje wellicht genezen en zal het beestje blijven leven.”
De woorden van de vader herinnerden me eraan dat het vaak hetzelfde is bij het menselijk lijden. Menselijke hulp schiet vaak tekort bij de diepe geestelijke pijn die een mens soms doormaakt, maar als wij ons lijden in Gods tedere handen leggen en Hem de kans te geven om ons te genezen, kan Hij onze gebroken vleugels genezen.
Onbekend
Eens, tijdens een verschrikkelijke storm op zee moesten de kapitein en de bemanning het schip verlaten. De boot die zo veilig en stevig had geleken toen de zon hoog aan de hemel stond, dreigde nu naar de diepte te worden gezogen. Met uiterste inspanning hees de bemanning zich in de reddingsboot. Maar dat kleine bootje werd als een notendop heen en weer geslingerd op de woeste, schuimende golven en de groep vocht wanhopig voor hun levens. Tegen de morgen nam de storm wat af en werden de uitgeputte mannen opgepikt door een ander schip.
Later vertelde de kapitein dat het enige wat hen door de nacht heen had geloodst en hen steeds weer de moed had gegeven om door te vechten, het licht van de kust was geweest. Telkens weer zagen ze, al was het maar voor even, het veilige licht van het land waar ze naar toe moesten en dat had hen de moed gegeven om door te vechten. Zo is het ook met ons op onze reis door het leven. Ons schip wordt soms als een notendop heen en weer geslingerd op de woeste baren van het leven, maar het licht van onze hemelse bestemming straalt als een eeuwig baken. De Kapitein zit bij ons in de boot en weet hoe Hij ons veilig thuis zal brengen.
James McConkey
Korte Anekdotes
Een schaapherder ergens in Amerika schreef eens een brief aan een radiostation in Chicago dat veel klassieke concerten uitzond. In de brief stond een ongebruikelijk verzoek. De schaapherder leidde samen met zijn hond en 4000 schapen een eenzaam bestaan en vermaakte zich in de avond met zijn oude viool. Hij luisterde graag naar de radio en dan in het bijzonder naar de klassieke concerten die het station uitzond. Hij wilde graag meespelen met het orkest. Zijn viool was echter wat ontstemd en de tonen waren net even anders dan de instrumenten op de radio. Hij kreeg hem niet goed afgestemd. In zijn brief vroeg hij daarom of het mogelijk was dat het orkest voordat ze met hun optreden begonnen een zuivere A toon konden spelen. Dan kon hij zijn viool tenminste goed stemmen en kon hij meespelen. En zo kwam het dat er op zekere avond ten gehore van duizenden luisteraars op de radio gezegd werd:
“Het orkest zal nu voordat het concert begint een zuivere A spelen, op verzoek van een schaapherder.”
Liefde hoeft niet altijd een grote daad te zijn. Wij kunnen elkaar respect en ware liefde tonen door goed te luisteren en bereid te zijn soms een extra stapje te zetten. Dat kan al een enorm verschil betekenen.
***
We moeten elke ochtend opnieuw het verse manna van God verzamelen. Als je bij God wilt komen is het in een bepaald opzicht alsof je eerst door een vuur moet stappen dat de troon omringt. Maar het is een vuur dat brandt om alle onzuiverheid en elke tint die ons met de wereld verbindt weg te branden. Dan komen we nederig en naakt voor God. Als we niet door dat proces heen willen gaan kunnen we niet werkelijk in Zijn aanwezigheid leven.
Onbekend
Een glimlach…
Een vriendin van mij ging eens op bezoek bij een arme vrouw die in een sloppenwijk van Philadelphia woonde. De situatie daar was nog erger dan ze gevreesd had. De oude vrouw was kreupel, had reuma en woonde alleen in een armzalige kleine kamer, met alleen de hulp van een vriendelijke buurman die af en toe wat dingen voor haar deed. Maar in het armetierige kamertje hing een atmosfeer van vreugde en geluk, in plaats van de sombere depressie die ze had verwacht aan te treffen. Mijn vriendin verwonderde zich erover dat vrolijkheid of dankbaarheid mogelijk waren onder zulke erbarmelijke omstandigheden. Ze zei: “Maak jij je nooit zorgen over wat er met je kan gebeuren, zo helemaal alleen en kreupel als je bent?”
De oude vrouw keek haar verbaasd aan en zei op een toon van opperste verbazing: “Bang! Waarom zou ik bang zijn? Weet je niet dat ik een Vader heb die altijd voor me zorgt?” Toen mijn vriendin het niet leek te begrijpen, voegde ze er op een verwonderde en berispende toon aan toe: “Waarom al die zorgen, liefje? Weet je dan niet dat mijn Vader ook jouw Vader is en dat Hij ook voor jou wil zorgen als je maar in Hem geloven wilt?”
Het was een preek die mijn vriendin nooit vergat.
Onbekend
Dat is grappig
Het was bedtijd en Jantje zat geknield met zijn handjes gevouwen voor zijn bed en zei zijn avondgebed. Mama en oma zaten aan weerszijden van hem op het bed en keken liefdevol naar het oprecht biddende jochie.
“Lieve God, zorgt U alstublieft goed voor mama en papa en oma en helpt U alle arme mensen. Helpt U mij om goed te slapen en…” Opeens begon Jantje te schreeuwen in zijn gebed en bulderde hij: “En geeft U mij een nieuwe fiets voor mijn verjaardag! Amen!”
Mama keek hem verbaasd aan en zei: “Vooruit Jantje. Je weet toch dat God niet doof is. Je hoeft echt niet tegen hem te schreeuwen!”
“Dat weet ik mama,” antwoordde Jantje gedwee. “Maar oma is wél heel erg doof!”
