Maandag 5 mei 2025
Gebed
Heer, ik kom deze dag voor U en ik wil U graag loven en prijzen. Help mij deze week met de aanwezigheid van Uw Heilige Geest, want alleen dan kan ik groeien. Alleen in Uw licht kan ik de schoonheid van Uw aanwezigheid aanschouwen; alleen door Uw onderricht kan ik de waarheid werkelijk begrijpen en zien in die schitterende, hemelse pracht. U moet mijn ogen, mijn oren en mijn hart openen, want anders ben ik blind, doof en koppig.
Wilt U deze week in elke omstandigheid bij mij zijn? Als ik uitga of binnenkom, als ik neerlig of opsta, als ik Uw Woord lees en als ik gesprekken voer met anderen. Wees mij steeds nabij, want zonder U kan ik niets.
Met U aan mijn zijde vrees ik geen kwaad. U bent mijn zon, mijn schild en mijn toevlucht. Ik geef mij aan U over in dankbaarheid, in de volledige overtuiging dat ik U nodig heb.
Amen
Een gebed van Henry Law 1797-1884
***
Het is beter om te bidden met een hart zonder woorden dan te bidden met woorden zonder hart.
Mahatma Gandhi
Een klein zaadje lag eens in de grond
En begon vol verwachting te ontkiemen.
Het plantje keek vol verwachting in ’t rond
Terwijl het zich door de aarde heen kwam priemen.
Hij keek naar al wat buiten stond te bloeien,
Bloemen vol met geur en een gekleurde kruin;
Tot welk een pracht zou hij nu zelf gaan groeien?
Voorzeker, hij zou de mooiste zijn in deze tuin.
Toen zei het kleine zaadje tegen zichzelf: “Ik wil in geen geval een lelie zijn, want lelies zijn zo koud en verheven. “
“Een roos wil ik ook niet zijn. Ik vind de rozen maar schreeuwerig van kleur en protserig. Een roos verdroogt snel, de blaadjes verwelken en bovendien is een roos helemaal niet praktisch. Een viooltje dan? Zeer zeker niet. Die bloem is veel te klein, te donker en groeit veel te dicht bij de grond…”
Het kleine zaadje leek eigenlijk wel op bepaalde mensen die we kennen. Het zaadje was kritisch en negatief over alles om zich heen. Het vond fouten bij al zijn buren. Het hield niet van de kleuren van de een, of de parfum van de ander. Anderen waren te groot, of te klein, te dik of te mager. Het zaadje had niets constructiefs te bieden en het hele thema van zijn bestaan was kritiek.
Geen bloem ontsnapte aan zijn schampere lach,
Maar toen de tuinman zich over het plantje had gebukt
En met schrik een netel zag,
Werd het groen ruw de aarde uitgerukt.
Onkruid wordt in Gods tuin niet gewaardeerd.
Beter is het, Gods natuur in jou te laten leven
Met een nederig hart dat de Here innig eert,
In plaats van je eigen grootheid na te streven.
Er is maar één foutloos persoon in deze wereld geweest en Hij heeft beloofd om alle gelovigen ‘foutloos voor de tegenwoordigheid van Zijn heerlijkheid te presenteren met buitengewone vreugde’ (Judas 24) Totdat die dag gekomen is zouden we er allemaal naar moeten streven om een bloem te zijn in plaats van onkruid.
Deze week nieuw op de site
Jezus is niet zomaar een belangrijk persoon in de Bijbel, maar het stralende middelpunt. Alles wijst naar Hem en dat begint al in het Oude Testament. Maar Hij is niet alleen het onderwerp van de Schrift, Hij is ook de enige die haar echt kan uitleggen.
Lees meer
Spreuk van de week
Het woordje ‘ik’ ligt altijd aan de basis van alle zonde. Eén klein woordje, maar met grote gevolgen. Het kan om drank gaan of om lust, trots, hebzucht of eigen wil, maar het is altijd een vorm van ‘ik’.
Onbekend
Onze echte zegeningen verschijnen vaak aan ons in de vorm van pijn, verlies en teleurstellingen; maar als we geduld hebben zullen we ze spoedig in hun juiste gedaante zien.
Joseph Addison
De sterren schijnen op de bergen en stralen
over zee en meer.
De sterren kijken op naar God, ze kijken op mij neer;
De sterren stralen onmeetbaar lange tijden
en zelfs nog een dag meer
Maar als de sterren zijn verdwenen
loop ik nog steeds met God de Heer.
Robert Louis Stevenson
De Christen gaat niet te gronde doordat hij in de wereld leeft, maar doordat de wereld in hem leeft.
Onbekend
Te veel Christenen hebben een haast volmaakte christelijke woordenschat in plaats van een christelijke ervaring.
Charles F. Banning
Om over na te denken
Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.
Johannes 14:27 NBV
___
O hoe kunnen we, als we deze tedere en liefdevolle woorden horen, rondlopen met verontruste en bange harten? Jezus heeft ons de “Trooster” beloofd. Wat een woord, als we ons echt kunnen realiseren wat dat betekent. Laten we het net zo lang voor onszelf herhalen totdat de betekenis tot in het diepst van ons wezen doordringt. Er is voor ons een Trooster; sterker nog, een “blijvende” Trooster. Het gaat hier niet om iemand die zo nu en dan komt en maar een paar dagen blijft en dan juist weg is wanneer hij het meest nodig is. Dit is de Trooster die altijd aanwezig is en klaarstaat om ons bij te staan. Hij geeft vreugde in plaats van rouw en kleedt ons met het gewaad van lof in plaats van het gerafelde vod van zwaarmoedigheid.
Hannah Whitall Smith
Ik zal voor Israël zijn als de dauw.
Hosea 14:5
___
Ik zal zijn als de dauw, zegt God. Wat een prachtig woord!
Niets is weldadiger dan de dauw. Hij verfrist de hete, vermoeide aarde. Hij doet haar schoonheid herleven en brengt voeding aan het gewas. Zo belooft God in Zijn barmhartigheid en genade dat Hij mij zal verfrissen. De wildernis van mijn ziel zal veranderen in een tuin van hemelse rust.
De dauw komt tot ons in de stilte. Dauw werkt geruisloos. Mensen maken kabaal en zijn luidruchtig, maar God verricht in mij Zijn wonderen van herschepping en vernieuwing in alle rust. Zijn aanwezigheid wordt door de buitenwereld helemaal niet gezien. Maar ik zie hem, ik ken hem en ik heb Hem lief. Zo verzekert God me dat Hij me niet zal vergeten en dat, ofschoon de wereld zo groot en vol is, Hij me toch ziet staan en me vasthoudt. Op mij, ja zelfs op mij; een van Zijn onvolmaakte, zondige kinderen, zal Zijn rijke zegen neerdalen, alsof ik Zijn enige kind ben.
Wat een vreugde dat ik bij God mag zijn.
Alexander Smellie
Gebeden geven zoveel overwinning! Het zijn de bergtoppen van de Bijbel. Ze nemen ons mee terug naar de vlakten van Mamre, naar de doorwaadbare plaatsen van Peniel, naar de gevangenis van Jozef, de triomfen van Mozes en vooral naar het verhaal van de Meester en het geheim van Pinksteren. En wanneer voor ons het laatste conflict voorbij is en onze gebedsstoel heeft plaatsgemaakt voor de harp van de lofprijzing, zullen al die momenten van ons aards gebed verguld zijn met de meest hemelse en eeuwige glans. Het zijn vaak die plekken die verbonden zijn met ons diepste verdriet en de donkerste nacht, maar boven al die plaatsen hangt de inscriptie: “Jehovah-Shammah: De Heer was daar!”
A. B. Simpson.
Uit het archief van Spurgeon
Werp de last van het heden, samen met de zonde van het verleden en de angst voor de toekomst op de Heer, die Zijn kinderen niet in de steek laat. Leef per dag, nee, zelfs per uur. Vertrouw niet op onzekere gedachten en gevoelens. Geef meer om een korreltje van geloof dan om grote vaten vol opwinding. Vertrouw alleen op God en steun niet op de behoeften van menselijke hulp. De Heer is met ons.
Uit de schatkist van het verleden
De volgende woorden werden gevonden tussen de pagina’s van een oude Bijbel uit een vervlogen eeuw.
Ik zeg dit niet omdat ik gebrek lijd; ik heb geleerd om in alle omstandigheden tevreden te zijn.
Filippenzen 4:11
___
De ziekte die uitmondde in een operatie overviel me toen ik niet keek. Het leek alsof het leven stopte. Mijn identiteit vervaagde. Men hing mijn persoonlijkheid met kleren en al in een stoffige kast en ik werd een geval; de patiënt van nummer 12. Niet langer was ik nog een man, maar een aandoening, een probleem dat daar uitgestrekt lag voor dagelijks onderzoek. Iemand op wie men neerkeek, die in de gaten gehouden werd, en waarover aantekeningen werden gemaakt met grafieken, alsof het over de stijging en daling van de graanprijzen ging.
Het was deze vernedering, meer nog dan de pijn en de zwakte en de verveling, die de ervaring voor mij moeilijk te verdragen maakte. Iets zijn en dan opeens niets meer zijn. Iemand wordt uitgekozen om te lijden. Als je lijdt, ga je alleen. Je neemt niemand mee. En toch … ik was niet alleen.
Ik realiseerde me ook dat, ofschoon alles van mij was afgenomen, ik nog steeds in het bezit was van mijn eigen geest, mijn eigen gedachten en mijn Heer. Ik had nog steeds mijn innerlijke leven.
En zo begon ik na te denken over het feit dat zoveel mensen pas iets gaan betekenen voor hun medemens door de ervaring van een ongelukkig avontuur op het gebied van gezondheid of tegenslag, een catastrofe, een gevangenschap of een verbanning, waardoor ze eindelijk tot de kern van het leven komen. Nu zie ik in, dat dit huidige moment alles is wat ik ooit echt zal kunnen bezitten en dat ik lang had toegestaan dat dit werd vergald door angsten van mijn eigen makelij. Ik moet tevreden zijn, in welke situatie ik me ook bevind.
Hemels perspectief
Voor een kind van God leiden alle wegen naar de hemelse stad. Sommige wegen zijn misschien moeilijk begaanbaar en stoffig; andere wegen liggen vol met distels en keien, terwijl weer andere steil omhoog of juist omlaag leiden. Maar alle wegen leiden naar diezelfde eeuwige, gezegende toekomst. Wij mogen ons daarom verheugen in onze toekomst en erop vertrouwen dat wat voor weg God ook voor ons heeft uitgekozen, het de juiste en kortste weg is naar onze hemelse bestemming.
De weg is lang Mijn lieve kind,
Ik zie je tranen en je pijn
Maar Ik het zo voor je gemaakt
Dat jouw weg geen stap te lang zal zijn
***
In een boek over het leven van de agnostische professor J.H. Huxley staan de laatste woorden van Huxley beschreven. Volgens een ooggetuige zat de stervende man vlak voordat hij zijn laatste adem uitblies, opeens recht overeind in zijn bed en keek hij met grote ogen de verte in. Toen fluisterde hij: “Allemensen… het is dus toch waar!”
Angst klopte aan.
Geloof deed open
En…
Er stond niemand.
Korte Anekdotes
Een christen was zich eens aan het voorbereiden op een lange reis en zei tegen een vriend dat hij bijna klaar was met het pakken van zijn koffer.
“Er moeten nog een paar dingen mee,” sprak hij tevreden, “een lamp, een kaart, een microscoop, een boek met mooie gedichten, een liedjesbundel, een zwaard, een hamer en wat studieboeken.”
Hij stopte zijn bijbel in de koffer en sprak: “Ziezo… ik ben klaar!”
Het woord van God is al deze dingen en nog veel meer.
God voorziet door Zijn Woord in al onze noden. De reiziger had ook nog kunnen zeggen dat hij er een pot met honing en een zak goud bij moest doen, want ook daarmee wordt het Woord vergeleken.
De eeuwige Herder
Uit het boek: The God Of All Comfort
Er is misschien geen plaats waar de Heer Zichzelf zo liefdevol aan ons openbaart als in de drieëntwintigste psalm. De psalmist vertelt mij dat de Heer mijn Herder is, en de Heer zelf verklaart in Johannes 10 dat Hij niet zomaar een herder is, maar de goede Herder. Wat is er troostrijker dan deze waarheid?
Wonderlijk, dat de diepste waarheden die Jezus met ons deelt zo vaak besloten liggen in de eenvoudigste en schijnbaar gewoonste teksten in de Bijbel.
Die teksten waarmee we vanaf onze kindertijd vertrouwd zijn geweest, die we al in de kinderkamer bij onze moeders leerden, en die we op de zondagschool moesten memoriseren, leggen ons op de eenvoudigst mogelijke manier de liefde van onze hemelse Vader uit. Juist deze teksten bevatten in hun eenvoudige verklaringen het hele verhaal van de Bijbel.
Laat me je mee terugnemen naar die eenvoudige kinderpsalm die vrijwel iedereen kent. Herhaal deze bekende woorden nog eens voor jezelf: “De Heer is mijn herder, mij zal niets ontbreken.”
Wie is jouw herder?
Het antwoord is duidelijk. Dat is de Heer zelf. Vrienden, wat een geweldige aankondiging! De Heer, God van hemel en aarde, de Almachtige Schepper van alle dingen, Hij die het universum in Zijn hand houdt alsof het iets kleins is, die is onze Herder en Hij heeft Zichzelf belast met de zorg en het hoeden van Zijn kinderen, zoals een herder belast is met de zorg en het hoeden van zijn schapen.
Als jullie harten deze gedachte kunnen opnemen, kan ik jullie beloven dat jullie geloof vervuld zal raken van de diepste troost, en dat al die oude, onaangename twijfels en zorgen zullen verdwijnen zoals een mist in de gloed van de zomerzon verdwijnt.
Een glimlach…
Eens in het hart van Afrika werd een arme man aan zijn ogen geopereerd door een dokter in het missieziekenhuis. De man had staar aan beide ogen en kon nauwelijks nog zien, maar na de operatie kon hij letterlijk zijn ogen nauwelijks geloven. Hij kon alles weer helder en duidelijk zien.
Hij bedankte de dokter hartelijk en verliet zingend het ziekenhuis. Twee weken later kwam hij weer terug. Maar hij was niet alleen. Hij had veertig andere blinde mannen aan een lang touw naar het ziekenhuis geleid en wilde graag dat de dokter die ook zou opereren.
Wat een mooi plaatje van dankbaarheid en geloof. En daar kunnen wij iets van leren. Waren ook wij niet ooit blind toen wij niets moesten hebben van het geloof en meer zagen in de verleidingen van deze wereld? Maar de Heer opende onze ogen en nu straalt het licht in ons hart. Laten ook wij ons best doen om onze vrienden tot Jezus te brengen opdat het licht van het Goede Nieuws ook hun harten mag verwarmen.
Dat is grappig
Een antiquair vertelde een oude schoolvriend eens over zijn passie voor oude boeken.
“Nou, als ik geweten had dat je van oude rommel houdt, had ik nog wel iets voor je gehad,” zei de schoolvriend. “Ik heb laatst nog een oude Bijbel weggegooid. Gevonden op zolder. Een stoffig ding. Uitgegeven door Gudenbrog of zo, of Gutenbroth. Ik kan het me niet meer herinneren.”
“Je bedoelt toch zeker niet ‘Gutenberg’ zei de verzamelaar geschokt.
“Ja precies, nou je het zegt. Ene mijnheer Gutenberg had dat boek gemaakt. Een oud ding zeg! Meteen weggegooid.”
“Hemeltjelief,” sprak de antiquair onthutst. Dat was een Gutenberg Bijbel. De oudste die er zijn. Die was wel een half miljoen waard geweest.”
“Je meent het niet,” antwoordde zijn vriend. “Maar hij was beschadigd en tweedehands hoor. De een of andere knaap had er ook zijn naam nog in geschreven en overal aantekeningen op gemaakt. Rare naam had die kerel. Voor zover ik het me nog kan herinneren heette die man Luther.”
