Maandag 7 september 2026
Gebed
Vader, dank U dat U mij uitnodigt om tot U te komen met het eenvoudige geloof van een kind. Leer mij vandaag om mijn trots neer te leggen en niet alles zelf te willen begrijpen of beheersen. Help mij om U eenvoudig te vertrouwen, mij aan U over te geven en te leven in afhankelijkheid van U. Geef mij de nederigheid om te erkennen dat ik U nodig heb, in alles wat ik doe en bij elke stap die ik zet. Laat mijn leven zo getuigen van Uw goedheid, liefde en trouw, dat anderen door mij heen iets mogen zien van wie U bent.
Amen
***
Wanneer God je lied wordt, hoef je niet langer te wachten op perfecte omstandigheden om Hem te vertrouwen. Je leert te leven vanuit een zekerheid die dieper gaat dan je gevoelens.
***
Wat mij op deze aarde nog te wachten staat
Valt in ’t niet bij de zaligheid die komen gaat
Steeds beter zie ‘k Uw dierbare gezicht
O Jezus, Redder, Koning, Heer van ’t goddelijk licht
Vrees niet, Mijn geliefde kind
Al vóór de tijd bestond heb Ik je bemind,
Je zonden opgepakt en in het vuur geworpen
Nu ben je schoon, niet langer meer verworpen
Jezus, vriend tot in de eeuwigheid
Trooster, Herder in de strijd
Alles wat ik heb geef ‘k in Uw hand
U leidt mij naar ‘t beloofde land
Om over na te denken
Mijn ziel dorst naar de levende God
Psalm 42:3
Er leeft in ieder mens een diep verlangen naar zijn oorsprong, een stil heimwee naar God. Iedereen kent het en het leeft zelfs in het hart van de ongelovige mens.
De ziel blijft onrustig en zoekend zolang ze de Bron van het leven niet heeft gevonden. Vaak weten we niet eens waarom we ons zo leeg, rusteloos of verdrietig voelen. We proberen dat gevoel te verdrijven met afleiding, nieuwe ervaringen en alles wat ons even niet hoeft te laten denken aan die innerlijke roep.
Maar dat laat ons naderhand vaak nog leger achter.
Wij zijn voor Hem gemaakt. Laten we daarom vooral niet die stille stem het zwijgen opleggen die in ons roept om iets hogers en beters. Buiten Hem om kunnen we nooit de diepe rust vinden waar ons hart naar verlangt.
Daar ligt wellicht onze grootste worsteling: We houden vast aan dingen die niet samengaan met Zijn goede en heilige wil.
Dat verlangen naar Hem is geen vijand die we moeten wegdrukken. Het is een uitnodiging om terug te keren naar de Bron.
***
Lofprijzing is geen ontkenning van je problemen, maar een afstemming op God. Het is ervoor kiezen je dag te zien door Gods trouw, in plaats van God te zien door de omstandigheden van je dag.
***
“Hij zag dat zij zwoegden aan de riemen.”
Marcus 6:48
Inspanning tot het uiterste brengt het werk dat God ons geeft niet tot stand. Alleen God Zelf, die altijd werkt zonder zich af te matten en nooit boven Zijn krachten uitgaat, kan het werk doen dat Hij Zijn kinderen toevertrouwt. Wanneer wij Hem in vertrouwen de ruimte geven om het te doen, zal het op de juiste manier worden uitgevoerd.
Iemand die dit geheim had ontdekt, zei eens: “Ik kwam bij Jezus en ik dronk, en ik geloof niet dat ik ooit nog dorst zal hebben. Mijn motto is nu: niet overwerken, maar overvloeien. En het heeft nu al alles veranderd in mijn leven.”
Dat is het leven dat Christus ons vandaag en elke dag toewenst. Een leven waarin Zijn kracht onophoudelijk door ons heen stroomt en Zijn werk tot stand brengt.
***
Dankbaarheid neemt de nood niet weg, maar plaatst die in het licht van de hoop. Lofprijzing is de taal van mensen die geloven dat God al aan het werk is en je niet laat vallen.
***
Schepping
Een vader en zijn zoon lagen op een zomeravond in het gras naar de sterren te kijken.
“Papa,” vroeg de jongen, “waarom zijn sommige sterren zo klein?”
“Dat zijn ze eigenlijk niet,” zei zijn vader. “Ze lijken alleen klein omdat ze zo ver weg staan.”
De jongen zweeg even. “Maar als God wist dat wij ze toch maar als kleine lichtjes zouden zien, waarom heeft Hij ze dan zo groot gemaakt?”
Zijn vader glimlachte. “Misschien omdat God veel groter is dan wij kunnen zien en begrijpen.”
De jongen keek weer omhoog. Sommige sterren waren nauwelijks zichtbaar. Andere schitterden helder aan de donkere hemel. “Dus er is veel meer van Gods grootheid dan ik nu kan zien?”
“Absoluut,” zei zijn vader.
Ze bleven een tijdje stil onder de eindeloze sterrenhemel liggen.
Toen fluisterde de jongen: “God is wel heel erg groot, hè papa?”
“Dat klopt, zoon,” zei zijn vader. “Heel erg groot.”
***
Een echte man weet altijd het goede in anderen te zien, maar spaart zichzelf nooit.
Henry Ward Beecher
***
Hemels perspectief
De oude vrouw lag rustig in haar bed. Haar ademhaling was zacht en langzaam, maar het was duidelijk dat ze niet lang meer te leven had. Naast haar zat haar dochter, die al uren haar hand vasthield.
“Ben je niet bang, mam?” vroeg haar dochter uiteindelijk.
De vrouw opende haar ogen en glimlachte. “Nee, lieverd.”
“Waarom niet?”
De vrouw keek even naar de deur van de slaapkamer. “Zie je die deur?”
Haar dochter knikte.
“Straks ga ik door een andere deur waar jij nog niet doorheen kunt gaan.”
De ogen van haar dochter vulden zich met tranen.
De oude vrouw kneep zacht in haar hand.
“Maar ik ga niet alleen. Jezus is daar. Hij wacht op mij.”
Toen fluisterde de dochter: “Ik zal je missen.”
De vrouw streek met haar duim over de hand van haar dochter. “Voor jou is het afscheid,” zei ze zacht. “Maar voor mij is het thuiskomen. En daar zal ik op je wachten.”
De regen tikte tegen het raam.
En voor het eerst sinds haar moeder ziek was geworden, voelde de dochter geen angst meer voor die andere deur.
Alleen verdriet.
En daaronder, heel diep, een stille vrede.
***
Rust in de Heer en wacht geduldig op Hem. In het Hebreeuws betekent het: ‘Wees stil voor God en laat Hem je vormen.’ Wees stil, dan zal Hij je kunnen vormen zoals Hij het bedoeld heeft.
Maarten Luther
***
Een glimlach
Een jongen liep op een avond met zijn vader door een donkere straat. Hij had een klein zaklampje in zijn hand, zodat hij kon zien waar hij liep. Toch was het jochie niet echt blij. Het lampje gaf maar weinig licht en hij kon de rest van de straat niet zien.
“Pap,” vroeg hij, “waarom geeft mijn lampje maar zo weinig licht? Het kan niet de hele straat verlichten.”
Zijn vader pakte zijn hand. “Dat hoeft ook niet.”
“Waarom niet?”
“Het is niet nodig dat je de hele straat ziet. Je hoeft alleen maar te zien waar je de volgende stap kunt zetten.”
De jongen keek naar het kleine lichtschijnsel voor hem op de stoep. Hij was nog niet helemaal overtuigd. “Maar ik kan niet zien waar de straat eindigt.”
“Nee,” zei zijn vader. “Maar je Vader in de hemel ziet dat wel. Wij wandelen door geloof. We hoeven niet te weten waar de weg eindigt, omdat God dat al weet.”
Dat bracht rust in het hart van de jongen. Na een tijdje zei hij vol vertrouwen: “Wat fijn dat Jezus onze Herder is.”
***
Je bent niet geschapen om in jezelf te geloven. Je bent geschapen om te geloven in Iemand die groter is dan jij.
Wie is dat?
Dat is Jezus.
***
Een oude vrouw zat op een zondagmorgen in de kerk toen ze achter zich een jongen hoorde fluisteren: “God, ik weet niet wat ik moet zeggen.”
De vrouw keek niet om. Ze bleef rustig zitten, alsof ze niets had gehoord.
Even bleef het stil.
Toen klonk opnieuw zijn zachte stem. “Help me.”
Daarna werd het helemaal stil. De vrouw wachtte even en draaide zich toen naar hem om. Ze legde voorzichtig haar hand op zijn schouder. “Dat was een heel goed gebed,” zei ze.
De jongen keek haar verbaasd aan. “Maar ik weet helemaal niet hoe ik moet bidden. Ik zei bijna niets.”
De vrouw glimlachte. “Je hoefde ook niet veel te zeggen. Dat gebed kwam uit je hart. En God heeft geen lange zinnen nodig om een hart te verstaan.”
De jongen keek even voor zich uit. Toen vouwde hij zijn handen opnieuw.
“God,” fluisterde hij, “dank U dat U mij hoort.”
***
Medelijden hebben met mensen in nood is niet wat een christen kenmerkt.
Hen helpen wel.
Fred Clark
***
Dat is grappig
Een oude, gelovige vrouw die naast een bouwterrein woonde, merkte het grove taalgebruik van de arbeiders op. Dat kon zo niet langer. Ze besloot om eens met hen te gaan praten om hun gedrag te corrigeren en hen te vertellen over de Redder die ze klaarblijkelijk niet kenden.
Zo gezegd, zo gedaan. Ze pakte haar lunch en stopte die in een grote, bruine zak om die tijdens het schaftuur op de bouwplaats met de arbeiders op te eten. Zo zou ze met hen kunnen praten en hen verder helpen op hun geestelijke pad. Met een brede glimlach liep ze op de groep af en vroeg: “En … mannen, kennen jullie Jezus ook?”
De mannen schudden hun hoofd en keken elkaar enigszins verward aan. Toen keek een van de arbeiders omhoog naar de anderen die hoog in de lucht op een staalconstructie aan het werk waren en riep: “Hé jullie daarboven, kent iemand daar Jezus?” Een van de staalarbeiders riep terug naar beneden: “Hoezo?”
De arbeider riep terug: “Zijn vrouw staat hier met zijn lunch.”
____
had ik echt nodig. dankjewel!
had ik echt nodig. dankjewel!
hd ik ecmuch needed ht nodig!👌
much needed