Maandag 31 augustus 2026
Gebed
Vader, dank U voor wie U bent en voor het feit dat U altijd trouw blijft aan Uw beloften. Leer mij om in Uw wegen te wandelen, ook wanneer ik moet wachten en niet begrijp waarom de dingen niet gebeuren zoals ik had gehoopt. Help mij om U te vertrouwen wanneer de weg onduidelijk is en geduldig te blijven wanneer ik liever vooruit zou willen gaan.
Leer mij om niet mijn eigen tijd, plannen en verlangens op de eerste plaats te zetten, maar om deze week eerst naar Uw Koninkrijk en Uw gerechtigheid te zoeken. Laat mijn woorden, mijn keuzen en mijn gedachten getuigen van mijn verlangen om U te volgen.
Heer, maak mij stil genoeg om naar Uw stem te luisteren en gewillig genoeg om te gehoorzamen aan wat U mij laat zien. U bent nooit te laat, U verliest nooit de controle en U bent altijd trouw. Daarom leg ik deze week in Uw handen.
Amen.
***
Als genade het fundament is van je leven met God, dan wordt nederigheid je moedertaal.
***
Om over na te denken
“Heel de Schrift is door God ingegeven en is nuttig om onderricht te geven, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid, opdat de mens die God toebehoort, volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust.”
2 Timoteüs 3:16-17
Wanneer je het Woord van God verwaarloost, stap je een oorlogsgebied binnen zonder voldoende toegerust te zijn. Maar wanneer je in Zijn woorden blijft en ze door je gedachten en hart laat stromen als reinigend hemels water, word je gesterkt en groei je in vrede en kracht. Dan weet je steeds dieper dat God nooit een van Zijn beloften verbreekt, Zijn kinderen nooit in de steek laat en nooit Zijn zelfbeheersing verliest.
Je omstandigheden en gevoelens schreeuwen misschien iets heel anders, maar toch leef je verankerd in Gods vrede. Sterker nog, je hoop ligt niet verankerd in een idee, maar in een Persoon.
Bijbelse hoop is geen hoopvol denken. Het is vaste verwachting die geworteld is in het karakter van God. Hoe meer je luistert naar Gods stem in de Schrift, des te meer je hoop zich hecht aan Christus, ongeacht je omstandigheden. In de Hebreeënbrief staat: “Deze hoop hebben wij als een anker voor de ziel, dat vast en zeker is.” (Hebreeën 6:19)
Een anker verandert de storm niet, maar het voorkomt dat het schip afdwaalt. De Schrift voorkomt dat je wordt meegesleurd door elke krantenkop, elke diagnose of elke teleurstelling. Hoe meer je leest, des te duidelijker je ziet dat alle beloften van God samenkomen in Christus: in Zijn kruis, Zijn opstanding en Zijn wederkomst. Je hoop is niet dat alles uiteindelijk gewoon wel goed zal komen, maar dat de levende Christus zal voltooien wat Hij begonnen is, zowel in de geschiedenis als in jou.
Daarom is het openen van je Bijbel nooit een kleine of onbeduidende daad. Je stapt binnen op de plaats waar God leeft en waar Hij je wil ontmoeten om je steeds dieper de eeuwigheid binnen te leiden.
Innerlijke dorst. Dat rusteloze gevoel waarbij je steeds op zoek bent naar iets nieuws dat de pijn misschien kan stillen. Bij een stoffige bron in Samaria bood Jezus de Samaritaanse vrouw het antwoord. Geen tijdelijke verlichting, maar water dat een einde zou maken aan de eindeloze dorst van de ziel, een bron die in onszelf zou opwellen en zou leiden tot het eeuwige leven. Dat is wat Jezus ons wil geven.
***
Wachten op God is geen handrem waar je aan trekt, maar een weg die je bewandelt.
Dat soort wachten legt bloot wat we werkelijk geloven over Gods liefde. Jezus maakte het duidelijk toen Hij zei: “Als u Mij liefhebt, neem dan Mijn geboden in acht.” (Johannes 14:15) Gehoorzaamheid is niet iets waarmee we Gods aanwezigheid verdienen, maar stelt ons in staat om van die aanwezigheid te genieten.
God geeft ons niet alleen gaven, Hij geeft Zichzelf. Jesaja zegt dat Zijn “Naam en gedachtenis” het verlangen van de ziel zijn: Zijn karakter, Zijn grootheid en Zijn geopenbaarde heerlijkheid.
Er is een verschil tussen God gebruiken om een beter leven te krijgen en God aanbidden omdat Hij het leven Zelf is.
David verwoordde hetzelfde verlangen: “Eén ding heb ik van de HEERE verlangd, dát zal ik zoeken: dat ik wonen mag in het huis van de HEERE, alle dagen van mijn leven, om de lieflijkheid van de HEERE te aanschouwen en te onderzoeken in Zijn tempel.” (Psalm 27:4)
Laat je gebeden vandaag voortkomen uit dat eenvoudige vertrouwen. Niet alleen: “Heer, wilt U dit even oplossen?”, maar: “Heer, laat mij zien wie U bent in deze situatie. Maak Uw Naam groot in mijn hart.”
Wachten kan als zwakheid voelen, vooral in een wereld die snelheid, lawaai en zelfpromotie beloont. Maar de Schrift laat ons zien dat wachten juist kracht kan zijn, kracht met een rustige en standvastige hartslag. De Heer is nooit te laat, nooit in verwarring en wordt nooit door iemand ingehaald.
Zoek daarom eerst God, wanneer je plannen maakt, wanneer je geld uitgeeft, wanneer je reageert en wanneer je spreekt. Wachten wordt aanbidding wanneer je prioriteiten zeggen: “Gods weg, Gods tijd, tot eer van Gods Naam.”
***
Veel van wat we najagen, zoals succes, genegenheid, ervaringen en zelfs goede gaven als familie of bediening, werkt als zout water. Het belooft verfrissing, maar maakt ons ongemerkt alleen maar dorstiger. God sprak hier lang geleden al over: “Want Mijn volk heeft twee kwaden bedreven: Mij, de bron van levend water, hebben zij verlaten, en zij hebben zich bakken uitgehouwen, gebarsten bakken, die geen water kunnen houden.” (Jeremia 2:13) Wanneer we ons leven proberen in te richten rondom iets anders dan Hem, worden de scheuren uiteindelijk altijd zichtbaar.
***
Schepping
Een oude man wandelde iedere ochtend door het bos. Hij kende iedere bocht, iedere omgevallen boom en iedere vogel die zich tussen de bladeren liet horen.
Op een ochtend zag hij tussen de wortels van een grote beuk een klein rood bloemetje.
Hij bleef staan.
Het was nauwelijks groter dan zijn duim. Niemand had het daar geplant. Niemand had het water gegeven. Niemand zou er ooit een foto van maken. Het stond op een donkere plek waar bijna niemand kwam.
De oude man glimlachte.
“Wat ben jij mooi,” fluisterde hij.
Hij dacht eraan hoe mensen hun mooiste dingen graag laten zien. Een schilderij wordt in een museum gehangen. Een prachtig huis krijgt grote ramen. Een mooie zangstem zoekt een publiek.
Maar dit bloemetje stond daar, verborgen onder de beuk, alsof het helemaal niet wist dat het mooi was.
De oude man knielde neer en bekeek het van dichtbij. De tere blaadjes waren volmaakt gevormd. Geen mens had ze ontworpen. Geen kunstenaar had ze geschilderd. En toch stond daar, midden in de schaduw, iets prachtigs.
Hij dacht aan God.
“Heer,” zei hij zacht, “U maakt zelfs dingen prachtig die niemand ziet.”
En terwijl hij verder wandelde, begreep hij iets wat hij nooit eerder zo had gezien:
De schepping is niet alleen prachtig omdat wij haar kunnen bewonderen. Ze is prachtig omdat God haar met liefde heeft gemaakt, ook wanneer niemand kijkt.
Misschien is dat wel een van de mooiste dingen aan de schepping. De sterren hebben geen publiek nodig om te schitteren. De vogels zingen ook wanneer niemand luistert. En ergens diep in een donker bos kan een klein bloemetje bloeien zonder dat één mens het ooit zal zien.
Maar God ziet het.
Wellicht fluistert de hele schepping dezelfde boodschap: “Kijk niet alleen naar hoe mooi ik ben. Vraag je af Wie mij zo mooi heeft gemaakt.”
***
Juist het verlangen diep in ons hart naar iets beters dan we in deze wereld zien is een bewijs dat je voor meer bent geschapen dan een vruchteloze levensreis door de woestijn van deze aarde. Het is de wegwijzer die je de weg naar huis wijst. David riep: “O God, U bent mijn God. U zoek ik vroeg; mijn ziel dorst naar U, mijn lichaam verlangt naar U, in een dor en dorstig land, zonder water.” (Psalm 63:1) De vraag is niet óf je dorst hebt, maar waarheen je met die dorst gaat. Jezus belooft een bron die binnen in ons wordt geplaatst waardoor we tot in de eeuwigheid niet meer zullen dorsten. (Johannes 4:14)
***
Hemels perspectief
Stel dat een man hier zou rondlopen die zomaar uit de hemel kwam. Hoe zou hij zich gedragen? Zou zo’n man uit de hemel zeggen: “Ik moet deze luxe hebben; Ik moet deze mooie kleren kopen en ik heb een groot huis nodig.”
Ik denk het eigenlijk niet. Ik denk dat hij zich zou afvragen hoe hij het beste zou kunnen investeren in het land waar hij vandaan kwam. En ik ben ervan overtuigd dat als hij door de straten liep en zich mengde onder goddeloze mannen en ongelovige vrouwen, hij zijn uiterste best zou doen om hun geweten en hun hart te beroeren met de gelukzaligheid die hijzelf genoot.
Denk daar eens over na en leef ook op die manier. De beste regel van dit leven is immers: Wat zou Jezus doen als Hij hier naast je liep in deze harde wereld? Hoe zou Jezus reageren en naar welke dingen zou Hij verlangen?
Bedenk, mijn beste lezer, dat je spoedig in de hemel zult zijn. Daar zul je geen moment van vreugde beleven over alle luxe die je op aarde vergaard hebt en over alle zaken die je zuiver en alleen voor jezelf hebt gedaan.
Laten wij nu leven zoals wij zouden wensen dat wij geleefd hadden wanneer het leven voorbij is. Dat is toch de manier om gelukkig te zijn?
C.H. Spurgeon
***
Als we Jezus kennen zendt Hij ons terug naar een dorstige wereld. Niet alleen om over dat levende water te spreken, maar om het door te geven. De mensen om je heen zijn vaak in stilte wanhopig: afgeleid, verdoofd, overladen met amusement en toch innerlijk onvervuld. Maar Jezus in jou biedt een antwoord. Wanneer Zijn leven in jou zichtbaar wordt, kunnen anderen iets opvangen van het levende water dat jij hebt gevonden.
***
Een glimlach
“Jullie die nog steeds zo’n verlangen naar de wereld hebben zou ik graag het volgende advies willen geven,” sprak een christen eens tot een groepje jongeren die beweerden dat ze God helemaal niet nodig hadden. “Zorg er in elk geval voor dat je met God in het reine komt op de dag dat je gaat sterven.”
“Hoe kan dat nou,” schamperde een van hen. “Niemand weet toch zeker precies wanneer hij voor de poorten van de dood komt te staan?”
“Daar heb je gelijk in,” antwoordde de christen. “Daarom kun je maar beter het zekere voor het onzekere nemen en je hart vandaag nog voor God openstellen.”
***
Voor alles wat is geweest: dank.
Voor alles wat nog komen zal: ja.
***
Daarom waarschuwt de Heilige Geest jullie. Hij zegt: “Als jullie Mij vandaag horen spreken, wees dan niet koppig en ongehoorzaam, zoals de Israëlieten in de woestijn. Want zij maakten Mij daar boos met hun koppigheid en ongehoorzaamheid.”
Hebreeën 3:7-8
Een wildebras stond eens hoofdschuddend te kijken naar een monnik die zich voor een groot deel van de dag bezighield met bidden en het bestuderen van de Bijbel. “Wat een verspilling van uw tijd om steeds maar met God bezig te zijn,” sprak hij, toen hij de monnik de volgende dag in de kloostertuin aan het werk zag. “Stelt u zich eens voor dat er helemaal geen eeuwig leven is en dat God niet bestaat. Dan heeft u uw leven toch mooi verkwanseld.”
De monnik keek de jongen meewarig aan en zei toen: “Daar heb je helemaal gelijk in, knul. Maar wat te denken van jouw leven als God wel bestaat en er wel eeuwig leven is?”
***
Dit leven is een meerkeuzetoets:
Er zijn maar twee keuzes.
A: “Ik heb u nooit gekend.”
B: “Goed gedaan, goede en trouwe dienaar.”
Dank God dat Jezus ons het juiste antwoord heeft verteld.
***
Dat is grappig
Tijdens de rekenles op school leerde Karel dat er in deze wereld voor alles betaald moet worden. Dat heet rechtvaardigheid. De boer verkoopt melk en stuurt een rekening van 100 Euro. De tandarts trekt een kies en stuurt een rekening van 250 Euro, en ga zo maar door. Voor wat hoort wat. Daar was Karel het helemaal mee eens en omdat hij maar weinig zakgeld kreeg besloot hij dat mama hem ook best kon betalen voor alles wat hij in huis deed. Zo kwam het dat hij haar de volgende dag aan het ontbijt zijn eindafrekening voor die week overhandigde. Er stond:
Mama is me dit schuldig:
* Ik maak iedere dag mijn eigen bed op: Euro 1.
* Ik laat iedere dag twee keer de hond uit. Euro 2,50
* Ik hak hout voor de open haard: Euro 1,50
* Ik ben meestal gehoorzaam: Euro 4
Eindafrekening: Euro 9
Mama zei niets, maar de volgende dag lagen er naast het ontbijtbordje van Karel negen fonkelende Euromunten. Toen Karel ze enthousiast in zijn broekzak stopte zag hij opeens dat mama ook een rekening had gestuurd. Wat was dat nu? Met trillende handen begon hij te lezen. Er stond:
Karel is me dit schuldig:
* Voor acht goede jaren in een fijn huis: Euro 0.
* Voor hulp tijdens ziekten: Euro 0.
* Voor duizenden maaltijden: Euro 0.
* Voor al die keren dat Karel niet gehoorzaam was: Euro 0
Eindafrekening: Euro 0
Toen Karel klaar was met lezen trilde zijn lip en terwijl hij zijn 9 zuur verdiende munten teruggaf zei hij met een traan in zijn ogen: “Het spijt me, mama.”
“Betaald worden voor eerlijk werk is belangrijk en rechtvaardig, Karel,” zei mama. “Maar zonder genade vaart niemand wel.”
___
