Maandag 6 juli 2026
Gebed
Als je bekend bent met de muziek van Bach, weet je misschien dat hij onderaan zijn manuscripten steeds weer de initialen S.D.G. schreef: Soli Deo Gloria; “Aan God alleen de eer.”
Wat je misschien niet weet, is dat hij bovenaan zijn manuscripten ook altijd iets schreef: Jesu Juva. Latijn voor: Jezus, help!
Er is nauwelijks een beter gebed denkbaar voor het begin van iedere nieuwe dag.
Jezus, U bent de bron van alle schoonheid: help ons deze week iets moois te scheppen waar de wereld iets aan heeft. Jezus, U bent het Woord dat in het begin bij God was, het Woord waardoor alles is ontstaan: geef ons woorden en wees met ons aan het begin van deze week. U bent het licht van de wereld: verlicht onze weg door dit mysterie. U hebt volmaakt lief en bent volmaakt nederig: laat onze onvolmaakte muziek Uw volmaakte liefde overbrengen aan ieder oor dat haar hoort.
Amen.
***
Niemand kan de Tien Geboden werkelijk breken. Het enige wat hij kan doen, is zichzelf te pletter lopen tegen die onveranderlijke wetten.
G.K. Chesterton
***
Op de bodem van een meer groeide een witte waterlelie. Toen haar bloem eindelijk openging, was ze prachtig en geurde verrukkelijk. Toch klaagde ze: “Wat heb ik aan mijn schoonheid hier, waar bijna niemand mij ziet?”
Op een dag zag een dichter de lelie en schreef er een lied over dat vele harten raakte. Later maakte een kunstenaar er een schilderij van, waardoor anderen werden herinnerd aan zuiverheid en schoonheid. Maar de lelie vond nog steeds dat ze weinig betekende.
Toen kwam er een man voorbij die haar plukte. Pijnlijk werd ze uit het water getrokken en meegenomen naar een ziekenhuiszaal vol zieke kinderen. Daar vulde haar geur de kamer en bracht ze vreugde aan de patiëntjes. Pas toen begreep de lelie dat haar grootste nut niet lag in bewonderd worden, maar in het brengen van troost.
Zo is het ook met mensen. Soms voelen we ons onopgemerkt en vragen we ons af, of ons leven wel zin heeft. Maar God kan een verborgen leven gebruiken om anderen te inspireren, te bemoedigen en te helpen. Vaak worden we juist door liefde, opoffering en dienstbaarheid tot een zegen voor de mensen om ons heen.
***
Vraag het aan de aarde en de zee, de vlakten en de bergen, de hemel en de wolken, de sterren en de zon, de vissen en de dieren; zij zullen allemaal zeggen: “Wij zijn mooi omdat God ons heeft gemaakt…” Door hun schoonheid getuigen ze van God.
Augustinus
***
Om over na te denken
De avond voor Zijn kruisdood bad Jezus voor Zijn volgelingen van toen, maar ook voor ons vandaag. In een wereld vol halve waarheden en openlijke leugens vroeg Hij de Vader om ons apart te zetten, ons te onderscheiden door de waarheid. Niet door onze gevoelens, niet door de meningen van onze tijd, maar door het Woord van de Vader zelf als maatstaf en bron van de werkelijkheid.
“Heilig hen door de waarheid; Uw woord is de waarheid.” (Johannes 17:17) Heiliging betekent apart gezet worden; losgemaakt van gewoon gebruik om aan God gewijd te zijn. Jezus vraagt niet dat de Vader ons uit de wereld wegneemt, maar dat Hij ons anders maakt midden in die wereld: gevormd door wat God zegt, niet door wat de mens zegt. De cultuur is luid, ons hart is luid, verleiding is luid, maar de stem van God in de Schrift is bedoeld om door al dat lawaai heen te breken en te laten zien wat werkelijk waar is.
Heer, dank U dat Uw Woord waarheid is en dat U Uw kinderen nog steeds heiligt door dat Woord. Leer mij vandaag om er verankerd in te blijven, te gehoorzamen aan wat U mij laat zien, en mij met vreugde te omringen door Uw waarheid, zodat elk deel van mijn leven daardoor vernieuwd wordt.
Uit Bible Hub
***
Kan iemand zich voorstellen in God te geloven zonder Hem te vertrouwen?
Is het mogelijk om God te vertrouwen voor de grote dingen, zoals vergeving en het eeuwige leven, maar vervolgens te weigeren Hem te vertrouwen in de kleine dingen, zoals kleding en voedsel?
Oswald C. J. Hoffmann
***
Gods Woord is geen inkt op papier; het leeft. “Want het woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard: het dringt door tot waar ziel en geest, gewrichten en merg elkaar raken, en het ontleedt de gedachten en bedoelingen van het hart.” (Hebreeën 4:12) De Schrift snijdt door onze excuses heen, legt verborgen motieven bloot en laat zien waar we menselijke ideeën hebben omgedoopt tot iets dat we ‘Gods wil’ noemen. Het laat ons niet in verwarring achter, maar brengt helderheid.
De psalmschrijver bidt: “Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.” (Psalm 119:105) Een lamp is vooral nodig in het donker en die duisternis zit niet alleen om ons heen, maar ook in ons: verkeerde verlangens, troebel denken en stille compromissen. Door de Geest wordt het geschreven Woord licht dat laat zien waar we staan, waar we heen gaan en hoe we moeten omkeren als we een verkeerde richting op lopen. “Heel de Schrift is door God ingegeven en nuttig om te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid.” (2 Timotheüs 3:16) Waarheid informeert niet alleen, maar confronteert en corrigeert ook.
***
Veel mensen beschouwen religie als een tram waar ze enkel in blijven zitten zolang hij de kant op rijdt die zij willen.
***
Uit de schatkist van het verleden
Wat gebeurde er onder meer op 6 juli in het verleden?
Op 6 juli 1527 werd Maarten Luther tijdens een maaltijd in Wittenberg plotseling overvallen door een heftige aanval van duizeligheid en oorsuizingen. Hij moest gaan liggen en riep in paniek: “Water… of ik sterf!”
De aanval ging voorbij, maar markeerde het begin van een periode van diepe innerlijke strijd en depressie. Toch gaf Luther zich niet over aan wanhoop. Juist in die donkerte klampte hij zich vast aan Gods beloften, ook wanneer zijn gevoel hem in de steek liet. Uit die worsteling groeide later het lied “Een vaste burcht is onze God,” een krachtige belijdenis dat de Heer onze veilige toevlucht blijft.
1535: een geweten dat niet buigt.
Op 6 juli 1535 werd Thomas More, voormalig kanselier van Engeland, onthoofd op de Tower Hill omdat hij weigerde de eed van suprematie af te leggen, waarin koning Hendrik VIII als hoofd van de kerk werd erkend.
Hij zat meer dan een jaar gevangen in de Tower of London, werd veroordeeld wegens verraad, maar weigerde zijn geweten en zijn trouw aan de universele kerk te breken. In zijn laatste momenten sprak hij kalm: “Ik sterf als een goede dienaar van de koning, maar bovenal sterf ik als trouwe dienstknecht van God.”
Zijn leven getuigde dat trouw aan Christus boven angst, macht en verlies moet staan.
In het Westen heerst een ernstige vorm van armoede: geestelijke armoede. Die is veel erger dan de armoede die ik hier in Calcutta aantref. Mensen geloven niet in God en bidden niet. Mensen geven niet om elkaar. Er is de armoede van mensen die ontevreden zijn met wat ze hebben, die niet weten hoe ze moeten lijden en zich overgeven aan wanhoop. Deze armoede van het hart is vaak moeilijker te verlichten en te overwinnen dan fysieke armoede.
Mother Teresa
***
Schepping
Een professor liep eens een collegezaal binnen met een glas kraanwater in zijn hand.
“Wat zien jullie?” vroeg hij.
“Water,” antwoordden de studenten.
Hij glimlachte. “Dat dacht ik al.”
Toen hield hij het glas omhoog.
“Dit water heeft misschien ooit door het binnenste van een dinosaurus gestroomd. Misschien viel het duizend jaar geleden als regen op een Middeleeuws dorp. Misschien was het ooit onderdeel van een oceaanstorm, een sneeuwvlok op een bergtop of een beekje in een ver land.”
De studenten keken verbaasd naar het gewone glas water.
“Het water op aarde raakt bijna nooit op,” vervolgde hij. “Het reist. Het verdampt, stijgt op, vormt wolken en keert terug als regen. Al sinds het begin van de schepping gaat die kringloop door.”
Even bleef het stil.
“Wij drinken het zonder erbij na te denken. Maar bedenk eens: God heeft een wereld ontworpen waarin hetzelfde water generaties lang blijft rondgaan en steeds opnieuw leven mogelijk maakt.”
Plotseling leek een simpel glas kraanwater helemaal niet meer zo gewoon.
Soms zoeken we naar wonderen in het uitzonderlijke, terwijl Gods aanwezigheid al zichtbaar is in de meest alledaagse dingen.
***
Als iemand mij vraagt wat belangrijker is: bidden of Bijbellezen, dan antwoord ik: wat is belangrijker, inademen of uitademen? Het één kun je niet zonder het ander.
C.H. Spurgeon
***
Hemels perspecief
Ruthanna Metzgar, een professionele zangeres, werd eens gevraagd te zingen op een zeer exclusief huwelijk in de hoogste toren van Seattle. De receptie zou plaatsvinden op de bovenste verdieping van het gebouw, een avond vol luxe, muziek en overvloed.
Na de ceremonie gingen de gasten een prachtige trap op naar de feestzaal. Bovenaan stond een gastheer met een boek.
“Mag ik uw naam?” vroeg hij.
“Ruthanna Metzgar, en dit is mijn man Roy.”
Hij zocht in het boek, maar schudde zijn hoofd. “Uw naam staat er niet in.”
“Dat moet een vergissing zijn,” zei ze verbaasd. “Ik heb hier gezongen!”
De man antwoordde rustig: “Het maakt niet uit wie u bent of wat u gedaan heeft. Zonder naam in het boek komt u niet binnen.”
Ze werden vriendelijk maar beslist naar de dienstlift geleid, terwijl het feest achter de deuren begon, vol licht, muziek en overvloed. Beneden in de parkeergarage bleven ze stil achter.
Later besefte Ruthanna waarom dit haar zo raakte. Ze had simpelweg de uitnodiging niet serieus genomen. Ze was te druk geweest om er schriftelijk op te reageren, iets wat ze had moeten doen.
Die avond dacht ze na over iets diepers: hoe gemakkelijk mensen Gods uitnodiging afwijzen of uitstellen. Velen vertrouwen op hun eigen goedheid of religieuze activiteiten, maar vergeten te reageren op Christus zelf.
Toch draait alles uiteindelijk om één vraag: staat je naam geschreven in het Boek des Levens?
Wie “ja” zegt tegen Christus en Zijn genade ontvangt, mag met vreugde uitzien naar het feest dat komt. Wie blijft uitstellen, mist niet zomaar een uitnodiging, maar het eeuwige leven.
Uit: Heaven, door Randy Alcorn
***
Oefen jezelf in het nemen van een pauze.
Wanneer je twijfelt, pauzeer.
Wanneer je boos bent, pauzeer.
Wanneer je moe bent, pauzeer.
Wanneer je gestrest bent, pauzeer.
En wanneer je pauzeert, bid
***
Een glimlach
De oude mevrouw Thompson zat elke zondag in dezelfde houten kerkbank, bijna veertig jaar lang. Haar zilvergrijze haar zat altijd keurig opgestoken, en haar Bijbel was door intens gebruik dun en versleten geraakt. De meeste mensen kenden haar als een vriendelijke weduwe die nooit een kerkdienst oversloeg, maar weinigen wisten welk gebed zij diep in haar hart meedroeg.
Haar zoon Michael had het geloof verlaten toen hij achttien was. Hij was vertrokken, en wilde met God niets meer te maken hebben. Elke avond knielde mevrouw Thompson naast haar bed en dan bad zij voor hem.
En zo gingen de jaren voorbij.
Ze bad op verjaardagen die hij vergat, tijdens eenzame kerstdagen, door seizoenen heen waarin ze geruchten hoorde over verkeerde keuzes en gebroken relaties. Vrienden vroegen haar voorzichtig: “Denk je dat hij ooit nog bij je terugkomt en weer naar de Heer zal luisteren?”
Mevrouw Thompson glimlachte dan zacht en zei: “Zolang God luistert, blijf ik vragen.”
Drieëndertig jaren gingen voorbij.
Op een regenachtige donderdagmiddag werd er op haar deur geklopt. Daar stond Michael. Zijn gezicht was ouder, vermoeid en getekend door spijt.
Zonder iets te zeggen sloeg hij zijn armen om zijn moeder heen en begon te huilen.
“Moeder,” fluisterde hij, “ik ben mijn hele leven voor God weggevlucht. Vorige week liep ik een kleine kerk binnen om even te schuilen voor de regen. De predikant sprak over de verloren zoon. Het voelde alsof God rechtstreeks tegen mij sprak. Ik heb mijn leven opnieuw aan Christus gegeven.”
De ogen van mevrouw Thompson vulden zich met tranen.
Michael vervolgde: “Het vreemde is dat ik al die jaren, telkens wanneer het leven donker werd, één ding nooit kon vergeten.”
“Wat dan?” vroeg ze.
“Dat er altijd iemand was die voor mij bad.”
Die avond, nadat Michael was vertrokken, knielde mevrouw Thompson opnieuw naast haar bed, zoals ze dat duizenden keren eerder had gedaan. Maar dit keer was haar gebed anders.
“Heer,” fluisterde ze met een stem vol dankbaarheid, “dank U dat U de gebeden hebt gehoord waarvan ik dacht dat ze in stilte verdwenen waren.”
Toen ze opstond, viel haar oog op haar oude Bijbel. Tussen de vergeelde bladzijden lag een briefje dat ze decennia eerder had geschreven:
“Onderschat nooit wat God kan doen met een gebed dat niet opgeeft.”
En eindelijk begreep ze, dat terwijl zij drieëndertig jaar had gewacht op een antwoord, God elke dag aan het werk was geweest.
***
Voel je niet slecht als mensen alleen aan je denken wanneer ze hulp nodig hebben. Wees blij dat jij degene bent die in hun gedachten opkomt wanneer ze een donkere periode doormaken, zoals een kaars die licht brengt in de duisternis.
Dat is grappig
Toen de tandarts tot het geloof was gekomen werd hij razend enthousiast en hij vertelde iedereen die het maar horen wilde over de Heer. Zijn zus, die niets met het geloof op had, vond het maar raar. Zo kende ze haar broer niet, maar, zo dacht ze, dat zou na verloop van tijd allemaal wel overwaaien. Maar toen de tandarts opgewonden bij haar langs kwam en zei dat hij als tandarts naar het zendingsveld wilde gaan slikte ze hard. “J-Jij? Naar het zendingsveld… ergens in Afrika waar ze geen comfort hebben en de mensen er halfnaakt bijlopen?”
“Jazeker,”sprak haar broer. “Ik denk dat ik mijn vaardigheden als tandarts beter kan gebruiken in arme gebieden waar helemaal geen tandartsen zijn. Ik heb een preek gehoord over het zendingswerk en die sprak me enorm aan. Volgens mij wil God dat ik Hem op die manier dien.”
“Hoe kun je dat nu weten?” sprak zijn zus sceptisch.
“Staat in de Bijbel,” antwoordde hij. “Zoek het maar op. Psalm 81:11.”
Zijn zus zocht het op en staarde verbouwereerd naar wat daar stond geschreven: “Doe uw mond wijd open, en Ik zal hem vullen.” (HSV)
___
