Maandag 3 augustus 2026
Gebed
De Heer vroeg aan Zijn volgelingen: Wie zeggen jullie dat ik ben?”
Deze vraag klinkt nog altijd door in de geschiedenis, met eeuwige betekenis. Het is geen vraag die alleen aan de discipelen werd gesteld. Het is de vraag die ieder mens zelf moet beantwoorden. Het is de vraag die het verschil maakt tussen religie en verlossing, tussen een mening en een diepgewortelde overtuiging, tussen een eeuwigheid mét Jezus en een eeuwigheid zonder Hem.
Vader, laat mijn antwoord nooit gevormd worden door de huidige cultuur, de traditie of de heersende opinie. Laat het geworteld zijn in de onveranderlijke waarheid van Uw Woord.
Jezus, U bent niet slechts een goede Leraar. U bent niet alleen een Profeet of een moreel voorbeeld. U bent de Christus, de beloofde Messias, de Zoon van de levende God. U bent het Lam dat geslacht is, de opgestane Heiland, de regerende Koning en de spoedig wederkomende Heer der heerlijkheid.
Versterk mijn geloof, Heer, zodat ik U vrijmoedig zal belijden in een wereld die Uw Naam steeds meer verwerpt. Laat mijn leven verkondigen wat mijn lippen belijden.
Behoed mij ervoor een beeld van U te vormen dat aansluit bij mijn eigen voorkeuren. Laat mijn hart zich buigen voor de Koning der koningen en mijn leven een weerspiegeling zijn van een vreugdevolle gehoorzaamheid aan Uw heerschappij.
Herinner mij er vandaag aan dat alles staat of valt met het antwoord op deze vraag.
“Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God.”
In de machtige Naam van Jezus Christus,
Amen
Om over na te denken
“Want U bent mijn hoop, Heere HEERE, mijn vertrouwen van mijn jeugd af.”
Psalm 71:5
Wat ben je een rijk mens als je, na vele jaren in het geloof, nog steeds kunt zeggen: “Heer, U bent mijn hoop.”
De psalmschrijver spreekt niet over oppervlakkig optimisme, maar over een vertrouwen dat door de jaren heen is gegroeid. Telkens weer ervoer hij Gods trouw, waardoor zijn hart leerde om niet eerst naar de omstandigheden te kijken, maar naar de Heer.
Ware hoop leert ons steeds opnieuw om onze toevlucht tot Hem te nemen. Omstandigheden veranderen, ons lichaam wordt zwakker en herinneringen kunnen vervagen, maar het vertrouwen van de psalmschrijver verdwijnt niet.
Waarom niet? Omdat zijn zekerheid nooit gebaseerd was op een bepaalde levensfase, maar op de Heer Zelf. Ook wij mogen terugdenken aan de eerste stappen van ons geloof.
Misschien was ons geloof toen klein, maar God was ook toen al groot. Hij leidde, troostte en droeg ons. En Hij is niet veranderd. Denk eens terug aan je eerste jaren in het geloof. God ontmoette je op manieren die je toen misschien nog niet volledig begreep. Ondanks het feit dat je maar weinig over God wist gaf Hij antwoord. Hij wees je de weg en schonk troost. God leerde je op Hem te steunen. Ook vandaag luistert Hij wanneer je Hem aanroept.
Hij houdt Zijn Woord, ongeacht wat je voelt of hoe de omstandigheden er uitzien.
***
De Heer is niet slechts bezig gebroken levens op te lappen; Hij zoekt naar ware aanbidders. Wanneer je dichter bij God leeft, verliezen je zorgen hun greep. Dan weet je instinctief dat je leeft binnen een plan dat door geen enkele crisis kan worden verstoord.
***
De zekerheid dat wij gered zullen worden, is een sterk en betrouwbaar anker voor ons leven. Daardoor zijn wij verbonden met God Zelf, achter het gordijn van de hemelse tempel.
Hebreeën 6:19
Deze hoop is een vast en zeker anker voor onze ziel. Juist wanneer de stormen van het leven opsteken, blijkt hoe betrouwbaar onze God is. Een anker toont zijn ware kracht juist in tijden van storm.
Blijf daarom dicht bij Hem, open dagelijks Zijn Woord en vertrouw Hem met een kinderlijk geloof. Hij is gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid Dezelfde, en Hij zal nooit loslaten wat Zijn hand begon.
De God die met jou begon toen je nog jong was, is niet van plan halverwege op te houden. Zijn voornemen is om je veilig over de eindstreep te brengen.
***
“Alle heidenvolken, die Gij gemaakt hebt, zullen komen, Heere, en zich voor Uw aangezicht neerbuigen, en Uw Naam eren.”
Psalm 86:9, HSV
Deze Psalm schetst niet een vriendelijk beeld van een geestelijk buffet waar iedereen zijn eigen favoriete waarheid mag uitkiezen. De psalm wijst op de ondergang van elke vervalsing en de uiteindelijke overwinning van de ene ware God: Dat betekent dat elke cultuur, elke taal en elk systeem van menselijke hoogmoed uiteindelijk zal buigen voor de werkelijkheid van wie God is.
***
Uit de schatkist van het verleden
Samuel Rutherford (ca. 1600-1661) was een Schotse predikant en theoloog. Hij leefde in een tijd van grote geloofsvervolging en kerkelijke strijd, waarin de Schotse kerk zich verzette tegen de pogingen van de Engelse koning om haar onder bisschoppelijk gezag te brengen. Hij diende jarenlang als predikant in het kleine dorpje Anwoth en stond bekend als een herder met een groot pastoraal hart. Tijdgenoten zeiden over hem:
“Hij was altijd aan het bidden, altijd aan het preken, altijd zieken aan het bezoeken, altijd aan het onderwijzen, altijd aan het schrijven en studeren.”
Hij is vooral geliefd vanwege zijn brieven. Tijdens een periode van verbanning mocht hij niet preken. In die jaren schreef hij honderden pastorale brieven aan gelovigen die leden onder ziekte, verdriet en vervolging. Die brieven ademden een diepe liefde voor Christus uit en een sterk verlangen naar de hemel. Ze worden nu, vele eeuwen later, nog steeds gelezen.
Persoonlijk kende Rutherford veel leed. Zijn eerste vrouw stierf jong, verschillende van zijn kinderen overleden op jonge leeftijd en hij werd vanwege zijn geloof verbannen en later zelfs van hoogverraad beschuldigd. Toch straalt uit zijn geschriften geen bitterheid, maar een opvallende vreugde in Christus.
Een paar van zijn bekendste uitspraken: “De heerlijkheid woont in Immanuëls land.” En “Wanneer we de rivier zijn overgestoken en we Christus zien, zullen we beseffen dat geen enkele moeite van de reis te groot was voor zo’n heerlijke bestemming.”
***
“Niet hij die veel bezit is werkelijk rijk, maar hij die veel geeft.”
Johannes Chrysostomus
***
Schepping
De orchidee die door maar één type mot bestoven wordt
Toen Charles Darwin een orchidee uit Madagaskar onderzocht (Angraecum sesquipedale), ontdekte hij een nectarspoor van bijna 30 centimeter diep. Hij voorspelde dat er ergens een nachtvlinder moest bestaan met een tong van dezelfde lengte. Iedereen verklaarde hem voor gek. Ruim twintig jaar na zijn dood werd er precies zo’n mot ontdekt.
Voor ons als christenen is dit een prachtige illustratie van de wonderlijke onderlinge afhankelijkheid in de schepping: een bloem die lijkt te zijn gemaakt voor één specifieke bestuiver, en een bestuiver die precies past bij die ene bloem. Dat heeft niets met evolutie te maken, maar alles met een onbeschrijflijk grote God.
***
“Als je twee keer zo lang wilt leven, eet dan de helft minder, slaap twee keer zoveel, drink drie keer zoveel water en lach vier keer zoveel.”
John H. Cable
***
Hemels perspectief
Een oude, blinde violist zat elke ochtend op hetzelfde bankje in het park op zijn viool te oefenen waarbij hij soms urenlang de mooiste melodieën speelde. Mensen bleven soms even luisteren en vroegen zich af waarom hij met zoveel toewijding bleef oefenen. Op een dag stapte iemand op hem af en vroeg: “Waarom oefent u nog zo veel? U hebt toch al een leven lang gespeeld en u zult uw werk nooit in de concertzaal uitgevoerd horen worden.”
De man glimlachte. “Dat klopt,” zei hij. “Maar ik oefen niet voor dit leven.”
De voorbijganger keek hem vragend aan.
De violist streek nog één keer met zijn strijkstok over de snaren en zei zacht:
“Ik oefen voor het concert waar ik eindelijk de Dirigent zal zien.”
Wat een prachtig beeld van de christelijke hoop. Alles wat we hier op aarde doen uit liefde voor Christus is slechts een voorbereiding op de dag waarop we Hem van aangezicht tot aangezicht zullen ontmoeten. Dan zal ons geloof overgaan in aanschouwen en zullen we Hem voor eeuwig aanbidden.
***
George Whitefield, uit zijn dagboek, waarin hij de gesprekken beschrijft die hij tijdens een zeereis voerde:
“Een uur lang gesproken met een heer over de wedergeboorte in Jezus Christus. Ontbeten met enkele heren in de grote kajuit, die zeer vriendelijk waren en mij de gelegenheid gaven iets over God te zeggen. Rond elf uur ’s avonds ging ik tussen de matrozen op het tussendek zitten en sprak met hen over Jezus. Later, tijdens een wandeling over het dek in de nacht, kreeg ik de kans om diepgaand te spreken met de eerste stuurman en een van de sergeanten van het regiment. Ik hoop dat mijn woorden niet geheel tevergeefs zijn geweest.”
Een glimlach
De kerkvader Basilius de Grote schreef dat hij nooit langs een klein plantje kon lopen zonder aan de Schepper te denken. Hij zei: Zelfs de kleinste dingen in de schepping zingen het lied van de hemel en vertellen mij dat mijn Schepper goed is, groot en Almachtig.”
Hij adviseerde christenen niet alleen bergen of sterren te bewonderen, maar juist de meest gewone bloemen en grassprietjes niet te vergeten, omdat Gods wijsheid daarin even zichtbaar is.
Niet alleen het spectaculaire, maar ook het alledaagse en kleine, wijst naar God.
***
“Geen macht of rijkdom, geen opleiding of talent, geen creativiteit of menselijke veerkracht kan voorkomen dat het lijden ons vroeg of laat op onze levensreis ontmoet. Het behoort even onlosmakelijk tot het menselijk bestaan als voedsel en zuurstof. Het is een onderdeel van onze erfenis.”
Paula Ripple
***
Jaren geleden werd een advocaat eens staande gehouden door een bedelaar die hem om een paar muntjes vroeg. De advocaat keek de bedelaar eens goed aan en zei toen: “Maar, ik ken jou! Wij hebben bij elkaar op school gezeten. Jij bent Sam!”
“Dat klopt,” zei Sam beschaamd. “Ik heb het behoorlijk verknald in het leven.”
De advocaat pakte direct zijn chequeboek en schreef een dikke cheque uit aan Sam. “Wat je gisteren gedaan hebt ligt in het verleden, Sam,” zei de advocaat. “Probeer opnieuw te beginnen.” Hij gaf hem de cheque en liet de verbouwereerde bedelaar achter met tranen in de ogen. Maar toen Sam naar zijn vieze kleren keek, durfde hij de cheque niet te verzilveren. “Niemand zal me geloven,” dacht hij bij zichzelf. “Ze zullen de politie bellen en me opsluiten. Ik kan niets met die cheque.”
De volgende dag liep de advocaat weer langs dezelfde straat, en was benieuwd wat Sam met het geld had gedaan. “Ik zie dat je er nog steeds uitziet als een arme sloeber,” zei hij teleurgesteld. “Wat heb je met het geld gedaan? Heb je er sterke drank voor gekocht?
“Nee, zeker niet,” zei Sam en hij toonde de cheque aan zijn vroegere schoolkameraad. “Ik durfde niet naar de bank, want ze zouden me daar nooit geloven. Het is zinloos.”
“Luister eens vriend,” sprak de advocaat weer. “Wat die cheque waardevol maakt, is mijn handtekening. Het heeft niets te maken met je kleren of je uitstraling. Het gaat om mijn handtekening. En die is goed. Ga dat geld nu maar ophalen en doe er iets goeds mee.”
Zo is het ook met ons. De zonde heeft ons goed in zijn greep gehad en zo staan we als bedelaars op straat. Maar Gods Woord is genoeg om ons het nieuwe leven te geven. Onze gescheurde vodden vertegenwoordigen ons niet in de bank van God. Dat doet de handtekening van Jezus op de cheque die Hij ons gegeven heeft.
Ook een zwakke hand is nog sterk genoeg om een kostbare diamant te ontvangen.
***
Dat is grappig
Toen vroeg de Heer aan Kaïn: “Waar is je broer Abel?” Hij zei: “Dat weet ik niet. Moet ik soms op mijn broer passen?”
Genesis 4:9
Een man gaat naar een dierentuin en ziet daar een gorilla zitten met twee boeken. De gorilla kijkt verward. Een van de boeken is de Bijbel, het andere het boek van Charles Darwin over de evolutie. “Waarom kijk je zo verward?” vraagt de man aan de gorilla.
De gorilla kijkt de man peinzend aan en zegt: “Het is toch zo verwarrend. Ik kom er maar niet uit. Ben ik nu de oppasser van mijn broer, of ben ik de broer van mijn oppasser?”
___
