Maandag 27 juli 2026
Gebed
Heer, dank U dat Uw geboden niet leiden tot gebondenheid, maar tot ware vrijheid. Dank U dat Uw wegen goed zijn en dat U mij daardoor beschermt, leidt en dichter bij U brengt.
Geef mij vandaag een hart dat verlangt naar Uw Woord. Leer mij Uw bevelen te zoeken en help mij om Uw stem te herkennen te midden van alle andere stemmen die om aandacht vragen. Geef mij de moed om U te gehoorzamen, ook wanneer dat moeilijk is of wanneer ik de weg nog niet volledig kan overzien.
Vorm mijn gedachten, mijn woorden en mijn keuzen, zodat ik steeds meer wandel in de vrijheid die U hebt bedoeld. Laat mij mijn vreugde vinden in Uw wil en mijn vertrouwen stellen op Uw leiding.
In Jezus’ naam,
Amen.
***
Wij hebben een Redder te tonen aan een wereld zo grauw.
De Heer die Zijn bloed voor mij op het kruishout liet vloeien.
Hij, de Godmens die zo innig verlangt dat klein en groot
Uiteindelijk tot de waarheid van de Redder mogen komen.
***
Om over na te denken
Echt vrij zijn we pas wanneer we ons aan God binden
Wanneer we aan vrijheid denken, denken we vaak aan onbeperkte keuzen. Als je vrij bent kun je doen waar je zin in hebt. Dan kun je je eigen weg gaan. Heerlijk toch?
Toch laat de Bijbel zien dat echte vrijheid iets heel anders is.
De dichter van Psalm 119 schrijft: “Ik zal in vrijheid wandelen, want ik zoek Uw bevelen.” (Psalm 119:45) Dat lijkt bijna een tegenstelling. Hoe kunnen geboden en vrijheid samengaan? Toch had de psalmschrijver ontdekt dat Gods wegen hem niet beperkten, maar juist beschermden en richting gaven.
Denk eens aan een trein. Een trein is op zijn best wanneer hij over de rails rijdt. Daar kan hij snelheid maken, mensen vervoeren en zijn bestemming bereiken. Zodra hij de rails verlaat, wordt hij echt niet vrijer. Dan ontspoort hij.
Zo zijn Gods geboden niet bedoeld om ons klein te houden, maar om ons veilig naar het leven te leiden waarvoor we geschapen zijn.
***
Twee vrienden stonden op het perron en keken naar de TGV-trein die voorbijraasde. “Wat een krachtige machine,” zei de ene vriend tegen de andere, een conducteur. “Zeker,” zei de conducteur, een gelovig mens. “Als die trein op de rails staat is hij een geweldenaar. Maar zonder rails heb je er niets aan. Net als bij het geloof. Mijn kracht ligt in mijn gemeenschap met God. Dan ben ik sterk. Maar als ik het pad van gemeenschap met God achter me laat en mijn eigen weg zoek ben ik niet veel meer waard.
***
Leven onder het gezag van Vader
Jezus zei dat wie in Zijn woord blijft, de waarheid zal kennen en dat die waarheid vrijmaakt. (Johannes 8:31-32) Wat een bijzondere gedachte. Ware vrijheid betekent dat we leven onder het liefdevolle gezag van onze hemelse Vader. Hoe dichter we bij Hem wandelen, des te minder we worden beheerst door angst, schuld, verkeerde verlangens of de verwachtingen van anderen.
Opvallend genoeg zegt de psalmschrijver niet: “Ik wandel in vrijheid omdat ik alles weet.” Hij zegt: “Ik wandel in vrijheid omdat ik Uw bevelen zoek.” God vraagt geen volmaakte kennis van ons. Hij verlangt een zoekend hart. Een hart dat telkens weer bidt: “Heer, wat wilt U dat ik doe? Leer mij Uw weg.”
***
Het was voor Jezus niets bijzonders om Zich in de eenzaamheid terug te trekken om te bidden. Er was geen moment van de dag dat Hij niet in contact met God stond. De hele dag door sprak Hij met de Vader en luisterde Hij naar Hem. Toch voelde Hij, Die voortdurend in gemeenschap met God leefde, de behoefte én de vreugde van een langere en stillere omgang met Hem. De meeste redenen die ons ertoe brengen om te bidden om kracht en vergeving, golden voor Hem niet. En toch had ook Hij het gebed nodig.
H. Knight
***
Wat betekent vrijheid vandaag?
Misschien betekent vrijheid vandaag dat je in de vroege morgen eerst een gedeelte uit Gods Woord leest voordat je je telefoon opstart. Misschien betekent het dat je een zonde belijdt die je al te lang verborgen houdt. Misschien vraagt God je om iemand te vergeven, eerlijk te zijn in een moeilijke situatie of een stap van geloof te zetten terwijl je nog niet alle antwoorden hebt.
Gehoorzaamheid voelt niet altijd gemakkelijk, maar er ligt een diepe vrede aan de andere kant van gehoorzaamheid. Steeds opnieuw ontdekken we dat Gods wil niet bedoeld is om onze vreugde weg te nemen, maar juist om ons naar ware vreugde te leiden. En naarmate we dichter bij Hem leven, verandert Hij ons hart. Dingen die ons vroeger gevangen hielden, verliezen hun aantrekkingskracht. Wat eerst een plicht leek, wordt steeds meer een verlangen. Dat is het werk van Gods genade.
God laat ons niet alleen zien welke weg we moeten gaan, Hij wandelt met ons mee. Stap voor stap leert Hij ons dat de grootste vrijheid niet wordt gevonden in het volgen van onszelf, maar in het volgen van Hem.
***
Jezus voltooide niet alles wat mensen van Hem verwachtten, maar wel alles wat de Vader Hem tot taak gaf. Ook wij vinden rust wanneer we niet alles proberen af te krijgen, maar wel trouw zijn aan Gods opdracht voor vandaag.
Charles Hummels
***
Aanbidding is niet slechts iets dat we doen, maar een manier van leven. Het is leren kijken naar de wereld in het licht van God. Aanbidden betekent boven jezelf uitstijgen en de werkelijkheid steeds meer zien zoals God haar ziet.
Abraham Joshua Heschel
****
Uit de schatkist van het verleden
27 juli 1936: Trouw leiderschap voor vrouwen in China
Op 27 juli 1936 overleed Ding Shujing, na jarenlange toewijding aan christelijk werk. Zij was de eerste vrouw die leiding gaf aan de Chinese afdeling van de Young Women’s Christian Association (YWCA). In een tijd van nationale onrust en groeiende maatschappelijke nood zette zij zich in om vrouwen en meisjes toegang te geven tot onderwijs, training en praktische hulp, geworteld in de liefde en barmhartigheid van Christus. Haar leiderschap werd gekenmerkt door stille moed: ze diende zonder aandacht voor zichzelf te zoeken, moedigde anderen aan en benadrukte dat vrouwen een door God gegeven waardigheid en verantwoordelijkheid dragen. Haar leven herinnert ons eraan dat trouw, gebed en volhardende dienstbaarheid instellingen kunnen vormen en een land generaties lang tot zegen kunnen zijn
27 juli 1945: Bericht van een trouwe getuige
Op 27 juli 1945 bracht een radio-uitzending vanuit Londen Karl en Paula Bonhoeffer het hartverscheurende nieuws dat hun zoon Dietrich door de nazi’s was geëxecuteerd. Aanvankelijk werd gemeld dat dit in Buchenwald was gebeurd, maar later werd bevestigd dat hij enkele weken vóór de overgave van Duitsland in Flossenbürg was opgehangen. De theoloog en predikant had geweigerd te buigen voor het valse evangelie van bloed, ras en natie. In plaats daarvan koos hij voor kostbaar discipelschap en solidariteit met vervolgde medemensen. Zelfs vanuit de gevangenis bleef hij oproepen tot gebed, bekering en vertrouwen op Christus. Zijn dood herinnert ons er op indringende wijze aan dat trouw aan God soms een hoge prijs vraagt, maar dat de Heer die prijs meer dan waard is.
***
Een christen behoort een herkenbaar beeld van Jezus Christus te laten zien.
Er zijn veel prachtige boeken over het leven van Christus geschreven, maar de mooiste biografie van Jezus wordt geschreven door Zijn oprechte kinderen die Jezus tonen door hun woorden, hun daden en hun leven.
Charles H. Spurgeon
Schepping
Sneeuwvlokjes
De fotograaf Wilson Bentley maakte als eerste duizenden foto’s van sneeuwvlokken. Na meer dan vijfduizend exemplaren te hebben gefotografeerd, schreef hij:
“Geen twee sneeuwvlokken zijn ooit precies gelijk.”
Hij zag daarin niet alleen een natuurkundig verschijnsel, maar een weerspiegeling van Gods eindeloze creativiteit. Elke winter dwarrelen miljarden unieke kunstwerkjes uit de hemel, die vaak binnen enkele minuten weer verdwijnen.
***
Hemels perspectief
‘Bang voor het duister?
Bang voor zorgen en pijn?
Jezus staat naast ons;
Wij hoeven niet angstig te zijn.
Geplant in de tuin van de Meester,
Badend in’t hemelse licht,
Zo ben ik veilig geborgen
En komt de hemel in zicht.’
Jezus heeft een tuin. Een prachtige tuin. Daar straalt alles met een overweldigende rust. En Jezus, de dierbare Herder, geniet. God de Vader is met de tuin begonnen en nu, na vele jaren, staat de tuin vol met de prachtigste bloemen en planten. Het is een waar paradijs.
Jezus zorgt voor iedere plant met diepe genegenheid en de uiterste zorg. Elke bloem is Hem bekend. Iedere roos, iedere struik, maar ook het kleinste plantje, zelfs het eenvoudigste madeliefje behoort Hem toe.
Geen bloem is te klein of te onbelangrijk voor Zijn liefdevolle zorg. Jezus stort Zijn liefde uit over alles wat leeft in de tuin van God. En die bloemen en planten, dat zijn wij. Door Jezus verbonden met God en geplant in Gods tuin.
Daar bloeien we en dragen wij vrucht als Gods kinderen die Hem liefhebben, die naar Hem verlangen en er halsreikend naar uitkijken om Hem te mogen behagen. En net als in het paradijs loopt Jezus elke dag weer door de tuin. Dan spreekt Hij met ons en luistert Hij stil en met aandacht en worden onze harten gesterkt.
Eens komt het moment waarop ons aardse leven is uitgebloeid. Ook dan worden we weer voor korte tijd in het duister geworpen. Maar zelfs dan zijn wij niet alleen. “Zelfs als ik door een donker dal moet lopen, ben ik niet bang, want U bent dicht bij mij. Uw herdersstaf beschermt mij en begeleidt mij heel de weg.”
Ook dan prikken we door het duister heen. Het is de tijd van het eeuwige morgenlicht. Ditmaal kijken we verwonderd om ons heen, want nu zien we dat we niet langer staan geplant in de tuin van Jezus op aarde.
Nu staan we in de hemelse tuin. Zoveel schoner dan de tuin die Jezus beheerde op aarde. Want: “Wat niemand heeft gezien, niemand heeft gehoord en wat niemand ooit bedacht, dat heeft God allemaal klaar voor hen, die Hem liefhebben.” Daar zijn we voor eeuwig verbonden met Jezus. Voor altijd in de tuin van de Vader.
***
Een ongelovige zei tegen mij dat hij de Bijbel niet kon vertrouwen omdat die toch maar door mensen was geschreven. Vervolgens prees hij handlezers, horoscoopschrijvers, waarzeggers en de krant. Opmerkelijk hoe “door mensen geschreven” een bezwaar is voor de Bijbel, maar niet voor astrologie.
Een glimlach
In de biografie over het leven van bisschop Fénélon staat geschreven dat hij zo dicht bij God leefde, dat zijn gezicht er van straalde. Het verhaal gaat dat Lord Peterborough, een atheïst, eens door omstandigheden gedwongen was om bij hem op de kamer te slapen in een herberg. De volgende morgen kon hij niet snel genoeg vertrekken. Toen men hem vroeg waarom hij zoveel haast had, zei hij gespannen: “Als ik nog langer in de buurt van die man blijf, brengt hij me ongetwijfeld tot bekering en dat kan ik onmogelijk toestaan.”
***
Ik heb de Here slechts één ding gevraagd, daar gaat mijn hele hart naar uit: dat ik mijn hele leven in het huis van de Here mag blijven. Om de lieflijkheid van de Here te kunnen zien en steeds meer over Hem te leren in zijn tempel.
Psalm 27:4
***
Dat is grappig
Een dominee zei aan het einde van de dienst dat hij de volgende week zou gaan preken over leugenaars. “Om te zorgen dat jullie er allemaal iets van meekrijgen, zou ik jullie willen vragen om deze week ter voorbereiding hoofdstuk 17 van het boek Markus te lezen.” De volgende zondag vroeg de dominee: “Ik had jullie gevraagd om hoofdstuk 17 van Markus te lezen. Wie heeft het gedaan?” Iedereen stak enthousiast zijn hand in de lucht. “Mooi,” zei de dominee weer. “Vandaag praten we dus over leugenaars, een onderwerp dat voor jullie erg belangrijk is, want hoeveel ik ook van jullie houd, jullie zijn allemaal grote leugenaars.”
“Wat bedoelt u,” schreeuwde een ouderling boos vanaf de eerste rij. “Dat kunt u helemaal niet weten.”
“Dat kan ik wel,” antwoordde de dominee. “Hoofdstuk 17 in het boek Markus bestaat helemaal niet!”
Toegeven dat je het verkeerd hebt is niet gemakkelijk. Maar het is veel moeilijker om het niet toe te geven en te blijven vasthouden aan iets dat niet juist is.
____
