Maandag 23 maart 2026

 

Gebed

Heer, mijn God,
Dank U, dat U niet ver weg maar dichtbij bent wanneer ik U in waarheid aanroep. Dank U dat ik mij niet anders hoef voor te doen dan ik ben, maar dat ik met een open en eerlijk hart tot U mag komen.

Leer mij vandaag om oprecht voor U te leven. Neem alles weg wat mij van U scheidt of wat mij trots maakt. Geef mij de moed om eerlijk te zijn over mijn zwakheid, mijn zonde en mijn verlangen naar U.

Help mij om U als eerste te zoeken, niet als laatste redmiddel, maar als mijn beginpunt in alles. Leer mij op U te vertrouwen, ook wanneer ik het niet begrijp. Geef mij een hart dat gewillig is om te gehoorzamen, zelfs wanneer dat moeite kost.

Vul mij met Uw vrede, leid mijn gedachten en laat mijn leven vandaag een weerspiegeling zijn van Uw nabijheid.

En boven alles, Heer, houd mij dicht bij U.

In Jezus’ Naam,
Amen.

Uit: Music for the Soul

Waar het bovenal om gaat in gebed is niet dat je direct een antwoord krijgt, maar dat je God zelf krijgt. Dan volgt de rest vanzelf. Sta God toe om je aan te raken, je binnen te dringen en bezit van je te nemen. Dan stroomt Zijn gebed als het ware door jou heen.

Dan wordt jouw gebed Zijn gebed, dan worden jouw woorden door God geïnspireerd, en dus door God beantwoord.

Je staat toe dat Zijn genade en Zijn leven je vullen. Zo’n gebed vindt altijd een antwoord.
Stanley Jones

Vanmorgen bezocht ik het huis van vrienden waar ik een klein meisje op een krukje zag zitten dat verbeten en diep geconcentreerd met naald en draad op een stukje stof zat te werken om de kunst van het naaien onder de knie te krijgen. Maar opeens brak het arme schaap in tranen uit en rende ze naar mama. Toen ik informeerde naar de oorzaak van haar verdriet, bleek dat haar draadje uit de naald was geschoten. Het kind was ervan overtuigd dat ze gefaald had en dat ze alles had stukgemaakt.

Maar haar moeder wist wel beter en terwijl ze de tranen van haar dochtertje wegwiste sprak ze troostend: “Dacht je, liefje, dat ik het draadje niet opnieuw zou kunnen vastmaken?”

“Ik denk het wel,” snikte het kind onzeker. Moeder legde haar andere werkzaamheden neer, pakte de naald en draad uit de handjes van haar dochtertje en met haar geoefende oog was het hele zaakje in nog geen tien seconden gepiept.

‘Lief kind,’ dacht ik bij mezelf. ‘Wat lijk ik veel op jou. Jouw verdriet en jouw eenvoud zijn net als die van mij. Hoe vaak en hoe lang heb ik niet zitten huilen en snikken als mijn draadje uit mijn naald was geglipt of de draad zelfs gebroken was. Mijn Papa heeft de wereld gemaakt en zou Hij mijn draadje niet kunnen repareren? Hij is zo sterk dat Hij alle gebroken draadjes weer kan maken en alle gebroken harten van zijn kinderen kan genezen. Wat je daarvoor moet doen? Is dat nog niet duidelijk? Ren met al je tranen naar Hem toe. Hij stuurt je nooit weg.

Old Humphrey

Zegen, O Heer, allen die U aanbidden, van de opgang van de zon tot op het moment dat ze ondergaat en tot diep in het duister van de nacht.

Schenk Uw goedheid over ons uit, vervul ons met Uw liefde, leid ons door Uw Geest en bescherm ons door Uw kracht.

Ontvang ons in Uw barmhartigheid, nu en voor altijd.

Oud gebed

(Ancient Collect)

 Om over na te denken

We verlangen ernaar dat God ons helpt. Maar hoe vaak maken we niet de fout dat we willen dat Hij dat doet op ónze manier, volgens ónze voorwaarden? We willen wel de kracht van God ervaren, maar dan vooral om onze eigen vorm van christen-zijn te ondersteunen. We willen de controle houden, zelf de richting bepalen en ondertussen roepen we: “Ere aan God,” terwijl we stiekem zelf een flink deel van die eer opeisen.

We bidden dat God vuur zendt op onze altaren, maar vergeten dat het vaak onze altaren zijn, niet de Zijne. Net als de profeten van Baäl springen we op en neer en raken we verhit in religieuze activiteit, alsof we met onze inzet en intensiteit de hand van de Almachtige naar onze wil kunnen zetten.

Deze vergissing komt voort uit een verkeerd begrip van de geestelijke werkelijkheid waarop Gods Koninkrijk rust. God handelt nooit willekeurig. Zijn wegen zijn niet grillig of impulsief. Hij zendt geen oordeel zonder dat Zijn wetten zijn overtreden, en Hij schenkt geen zegen los van gehoorzaamheid.

O lieve vrienden, laten we niet enkel bidden om meer kracht, maar om gebrokenheid. Om een nederig hart dat zich overgeeft. Om een diep besef van wie wij werkelijk zijn: mensen, zondaren, die alleen gered zijn door het bloed van Christus.

A.W. Tozer

“Als wij elkaar niet liefhebben, zullen wij maar weinig kracht hebben bij God in het gebed.”
Dwight L. Moody
***

Als iemand Hem werkelijk om hulp roept, komt de Heer hem helpen. Aan de mensen die ontzag voor Hem hebben, geeft Hij waar zij om vragen. Hij redt hen als ze Hem om hulp roepen.
Psalm 145:18-19

Soms voelt het alsof God onbereikbaar ver weg is, bedolven onder je volle agenda, je mislukkingen en het constante lawaai van het leven. Maar de Psalm vertelt ons een ander verhaal. Daar staat dat God ervoor kiest om wie Hem waarlijk aanroepen nabij te zijn. Niet op een vage, sentimentele manier, maar met een tastbare nabijheid die je precies ontmoet waar je bent. Deze belofte geldt voor wie eerlijk en afhankelijk durft te zijn. De enige voorwaarde is dat we Hem werkelijk aanroepen. Dat betekent in waarheid. Dus met een eerlijk hart dat weigert zich te verbergen, zich mooier voor te doen dan het is, of met God te onderhandelen. Hij is werkelijk dichtbij.

De God die sterrenstelsels schiep, kijkt niet van een afstand toe; Hij buigt Zich over je heen om je gebed te horen. Er staan geen kleine lettertjes, maar het betreft iedereen die Hem werkelijk om hulp roept. Dus niet alleen degenen die een perfecte week hebben gehad, niet alleen de voorgangers of zendelingen, maar ook de moeder die zich vergeten voelt, de man die verzwolgen wordt door angst, de mens die moe is van de strijd… iedereen die Hem aanroept.

Laat dus je masker vallen. God vraagt geen perfecte gebeden; Hij verlangt eerlijke gebeden. Hem aanroepen in waarheid betekent dat we komen zoals we werkelijk zijn.

Het betekent ook dat we komen door Degene die zei: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.” Niet omdat wij goed genoeg zijn, maar omdat Jezus dat is. Echte gebeden klinken minder als religieuze prestaties en meer als een eenvoudige belijdenis:

“Heer, hier ben ik. Dit is wie ik ben.”

Leven alsof Hij dichtbij is, maakt gewone dagen tot heilige grond.

Uit: Bible Hub

Als de duivel een leeg, lui hart aantreft nestelt hij zich daar graag.
Ledigheid is des duivels oorkussen.

Oud gezegde

Uit de schatkist van het verleden

Samuel Rutherford (1600-1661) was weggestopt in de gevangenis van Aberdeen waar hij veel brieven schreef. Boven elke brief schreef hij als plaats: Het Paleis van God.

Madame Guyon (1648-1717) werd in de gevangenis van Vincennes gegooid waar ze zeven jaar vastzat. Ze schreef: “Ik ben als een klein vogeltje dat door mijn Heer in een kooitje is gezet. Wat Hij nu van mij vraagt is dat ik zing, want zo kan ik Hem mijn eer betuigen.”

John Bunyan (1628-1688) schreef de beroemde Christenreis vanuit zijn gevangenis in Bedford. Hij schreef: “Nog nooit was het Woord van God zo schoon, zo diep en zo rijk als het me hier in mijn donkere cel wordt geopenbaard. Passages in het Woord van God die eerst niets voor me betekenden zijn gangen geworden die me naar prachtige gebieden leiden waar ik God op een nieuwe manier leer kennen. Jezus is nog nooit zo echt en dicht bij me geweest als hier. Wat een zegen.”

Dit is het geloof dat bergen verzet en ons helpt om iedere tegenslag of moeilijkheid moedig aan te pakken.

O Heer, geef ons allen, zo smeken wij U, genade en kracht om elke zonde te overwinnen: zonden die ons belagen, bewust of onverwacht, door nalatigheid of verzuim; zonden tegen U, tegen onszelf, tegen onze naaste; zonden groot of klein, herinnerd of vergeten.

Christina Rossetti

***

Uit het archief van Spurgeon

Jezus zei: “Ik zal altijd bij je zijn en je niet verlaten.” Het betekent zoveel als: “Omdat Ik bij je ben, zal Ik je nooit alleen laten werken en zal Ik je helpen. Ik zal je niet verlaten wat Mijn aanwezigheid betreft en Ik zal je niet verlaten wat Mijn hulp betreft. Ik zal er voor je zijn.”

Deze belofte beschermt ons tegen het meest verschrikkelijke onheil dat ons ooit zou kunnen overkomen. Als God ons zou verlaten, zouden de hemel en het licht van de zon voor altijd worden gedoofd. De weg naar het duister zou dan voor ons open liggen en de hoop op de eeuwige vrede zou verdwijnen. Maar zo is het niet, want Hij die niet kan liegen heeft ons deze belofte gegeven. Daar komt nog bij dat als God niet die God zou zijn die Hij zegt te zijn, Hij ons allang verlaten zou hebben. Ons geduld met onze medemensen duurt maar even. Onze liefde is hopeloos ontoereikend en vaak zelfzuchtig. Hebben wij niet allemaal duizenden dingen gedaan die Hem een goede reden zouden geven om ons te verlaten? Als Zijn liefde voor mij niet zo echt was, zou Hij mij allang achtergelaten hebben in mijn eigen web van eigenbelang om daar mijn welverdiende straf te ontvangen. Maar dat zal een gelovige nooit overkomen, want God heeft gezegd: “Ik zal u nooit verlaten, noch u in de steek laten.” Je bent Hem veel te dierbaar en Zijn beloften staan vast. Denk daar eens goed over na.

Gebed is een doeltreffend wapen, een onveranderlijke schat, een bron die nooit opdroogt, een hemel zonder wolken, een paradijs dat nooit door stormen wordt verstoord. Het is de wortel, de bron, de oorsprong van duizend zegeningen.

Johannes Chrysostomus
***

Een glimlach

John Newton hield eens een uitzonderlijk geïnspireerde preek en de mensen die er naar geluisterd hadden waren diep geroerd. Na afloop stapte er een opgeblazen politicus op John Newton af, klopte hem op de schouder en zei met gezalfde stem: “Prima gesproken, kerel. Ik zou het niet beter hebben kunnen zeggen.”

“U bent niet de eerste die me dat zegt,” antwoordde John Newton.

“O nee?”

“De duivel was u voor, mijnheer. Die heeft me dat allang toegefluisterd.”

Doorzie te allen tijde de duistere, manipulerende invloed van onze geestelijke vijand.

***

Gods doel is niet om je gelukkig te maken, maar om je de Zijne te maken.

Max Lucado

***

Een man kreeg eens de vergunning om de eerste kroeg in een klein stadje te openen. De leden van een plaatselijke kerk waren er fel op tegen en ze begonnen te bidden dat God zou ingrijpen. Enkele dagen voordat de kroeg geopend zou worden, werd het gebouw getroffen door de bliksem en brandde het volledig af. De kerkgangers waren verbaasd, maar in hun nopjes, totdat ze een bericht ontvingen dat de toekomstige kroegeigenaar hen aanklaagde. Hij beweerde dat hun gebeden de oorzaak waren van de brand. De kerkleden ontkenden echter krachtig dat hun gebeden iets met de brand te maken hadden.

Toen de zaak voor de rechter kwam, bekeek deze de stukken en merkte op:

“Ik weet echt niet wat ik hier mee aanmoet, maar uit de documenten blijkt in elk geval één ding: we hebben hier een ongelovige kroegeigenaar die gelooft in de kracht van gebed, en een hele kerkgemeenschap die niet gelooft dat hun gebeden ook maar enige kracht hebben.”

 ***

Niemand behalve God kan de verlangens van een onsterfelijke ziel vervullen; omdat het hart voor Hem gemaakt is, kan ook Hij alleen het vervullen.

Richard Chenevix Trench

***

Hemels perspectief

Toen een oude voorganger op zijn sterfbed lag, vroeg een bezorgde ouderling hem:

“Dominee, wat kunt u nu nog doen?”

De man keek hem rustig aan en antwoordde: “Ik zal je zeggen wat ik ga doen. Ik neem al mijn gebeden, al mijn preken en alle goede werken die ik ooit heb volbracht. Ik bind ze samen met al mijn fouten en zonden… en ik gooi het hele zaakje in de rivier die ik nu ga oversteken. En dan neem ik dat kleine plankje van genade dat God mij gegeven heeft, en daarmee vaar ik naar de eeuwige kust die mij wacht.”

Het is een eenvoudig, maar diepgaand beeld.

Onze beste gebeden en onze mooiste daden hebben hun plaats in het leven met God. Maar ze zijn nooit bedoeld als fundament van onze hoop. Ze kunnen ons niet dragen over de grens van dit leven.

De hemel wordt niet bereikt door wat wij meebrengen, maar door wat ons gegeven is.

Wij worden gered door genade alleen.

En die genade is genoeg.

Als God werkelijk dichtbij is, verandert gebed van een noodknop in een voortdurende levenshouding. Dan wordt gebed de stille achtergrond van je dag. Niet alleen in grote zorgen, maar in alles: ook in de kleine dingen waar je geen oplossing voor ziet.

Je kunt overal met Hem spreken: in de auto, zachtjes op je werk, midden in de drukte van de keuken, want Hij is er al.

Dat is grappig

Broeder Johannes bezocht het “Klooster van de Stilte” en wilde er graag blijven.

“Broeder,” zei de abt, “dit is een stil klooster. Je bent hier welkom zolang je wilt, maar je mag alleen spreken als ik je daartoe opdracht geef.”

Na vijf jaar in het klooster te hebben gewoond kwam de abt hem goed nieuws brengen. “Broeder Johannes, je bent hier nu vijf jaar. Je mag daarom twee woorden spreken.”

Broeder Johannes wist wel wat hij zeggen moest en sprak opgewonden: “Bed hard.”

“Het spijt me dat te horen,” zei de abt. “We zullen je een beter bed bezorgen.”

Na nog eens vijf jaar mocht de broeder weer twee woorden zeggen.

“Eten koud,” zei Broeder Johannes. De abt keek wat beduusd, zuchtte diep en zei toen: “Vooruit dan maar. We zullen je beter eten geven in de toekomst.”

Op zijn 15e verjaardag in het klooster riep de abt broeder Johannes opnieuw in zijn kantoor. “Vijftien jaar, broeder Johannes,” sprak hij verheugd. “Dat moet gevierd worden. Vandaag mag je vier woorden zeggen.”

“Ik hou ermee op,” zei broeder Johannes direct.

“Dat is waarschijnlijk maar het beste voor ons allemaal,” antwoordde de abt nadenkend. “Je hebt tenslotte niets anders gedaan dan klagen en mopperen sinds je hier bent.”

___

Laat een bericht achter:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees de nieuwe Oppepper

Thuis of op je werk, een Oppepper maakt je sterk

Klik hier