Maandag 18 mei 2026
Verspreid door deze Oppepper vind je enkele korte overdenkingen, geïnspireerd door Gods beschuttende liefde uit Psalm 17:8. Ik hoop dat dit ons er in deze rumoerige wereld even aan mag herinneren dat we altijd veilig zijn onder Zijn machtige vleugels
Gebed
Bewaar mij als Uw oogappel; verberg mij onder de schaduw van Uw vleugels.
Psalm 17:8
Heere, dank U dat U mij bewaart als Uw oogappel en mij verbergt onder de schaduw van Uw vleugels. Dank U dat Uw liefde nooit wankelt en dat Uw ogen voortdurend op mij gericht zijn, zelfs op momenten dat ik mij zwak, onzeker of alleen voel. Leer mij vandaag dicht bij U te blijven en niet weg te rennen vol angst of twijfel, of in mijn eigen kracht. Help mij om rust te vinden in Uw aanwezigheid en te vertrouwen op Uw bescherming, ook wanneer ik de weg niet goed kan overzien.
Vul mijn hart met vrede en geef mij de moed om in gehoorzaamheid voort te stappen. Bewaar mij voor verkeerde keuzes, verkeerde woorden en een verdeeld hart. Laat mijn leven iets weerspiegelen van Uw goedheid, trouw en liefde. Dank U dat ik veilig ben in Uw handen en dat niets mij kan scheiden van Uw liefde in Christus Jezus. Help mij om vandaag te wandelen in geloof, met mijn ogen gericht op U. Amen.
***
Bidden is net zo moeilijk als het rusten in het zonlicht van Gods genade.
Ole Hallesby
***
Toen Hij bij me kwam
Door Koos Stenger
Iedereen viert wel bijzondere dingen.
Op zo’n dag krijg je een blij gevoel. Je verjaardag, Kerstmis, Pasen of een jubileum van dienstjaren, als je even in het zonnetje wordt gezet voor de jaren van getrouwe arbeid die achter je liggen.
Dat wordt doorgaans gevierd door grijsharige mannetjes met rimpelige, vriendelijk lachende gezichten. De baas van het bedrijf roept zo’n man naar voren en dan krijgt hij een dure vulpen cadeau of als het even meezit, een vakantiereis naar Majorca, alles inbegrepen.
Deze keer was ik aan de beurt.
Voor mij geen dure vulpen of een exclusieve reis. Maar eerlijk gezegd heb ik toch niet veel met dat soort dingen. Ik geloof dat ik iets veel beters zal krijgen, ofschoon ik er misschien nog een tijdje op moet wachten.
Wat voor gelegenheid was dit? Ik wou nog niet ophouden met werken en ik was niet jarig.
Maar ik had een mijlpaal van 50 jaar bereikt. Ik zal je erover vertellen.
Veilig verborgen onder de beschuttende aanwezigheid van God. Dit is geen koude theologie; dit is de taal van relatie, van nabijheid, van een God die met intense, persoonlijke zorg over Zijn volk waakt. Denk er diep over na, want dit is een uitnodiging om binnen te gaan in de warmte van Zijn beschermende verbondsliefde.
***
Om over na te denken
God staat niet onverschillig tegenover Zijn volk; Hij richt Zijn liefde op hen. In Deuteronomium 32:10 lezen we dat Hij “Zijn kinderen beschermde als Zijn oogappel.” Het beeld is dat van een God die je niet alleen ziet, maar die je ook waardeert en beschermt als iets wat Hij nooit wil verliezen. Jij bent niet zomaar een dossier op Zijn hemelse bureau; jij bent het kind waarover Hij met liefdevolle zorg waakt.
***
O God, al waren onze zonden zevenvoudig, al waren ze zeventigmaal zeven, al waren ze talrijker dan de haren op ons hoofd, schenk ons toch de genade om ons in oprechte, berouwvolle liefde neer te werpen in de diepten van Uw ontferming.
Christina Rossetti
***
Gods zorg voor ons heeft niets te maken met onze goedheid of kracht. God zorgt voor ons omdat Hij trouw is en van ons houdt, simpelweg omdat Hij van ons houdt. In Christus ben jij binnengebracht in de hemelse kring van diepe liefde. Uitverkoren, verlost en aangenomen als kind van God. Romeinen 8:32 zegt: “Hij die zelfs Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, maar Hem voor ons allen heeft overgegeven, hoe zal Hij ons met Hem niet ook alle dingen schenken?” Als de Vader ons al het kostbaarste heeft gegeven dat Hij heeft; Zijn eigen Zoon, zou Hij dan opeens besluiten jou te laten vallen? Dezelfde liefde die Jezus naar het kruis bracht, is de liefde die vandaag over jou waakt.
***
De echte vraag in het leven is niet hoeveel zegeningen we hebben, maar wat we met onze zegeningen doen. Sommige mensen hebben veel en houden alles voor zichzelf. Anderen hebben weinig, maar geven alles weg.
Fred Rogers
***
Jezus Zelf zei in Mattheüs 23:37: “Hoe vaak heb Ik uw kinderen niet bijeen willen brengen, zoals een hen haar kuikens bijeenbrengt onder haar vleugels, maar u hebt niet gewild!” Het verlangen van Christus is om te verzamelen, te beschermen en te bewaren. De tragedie is niet dat Hij terughoudend is om ons te beschermen; de tragedie is dat wij niet altijd bereid zijn om dicht bij Hem te blijven. Hoe zou het er vandaag uitzien als jij bewust “onder Zijn vleugels” blijft? Misschien betekent het dat je niet meteen op zoek gaat naar je eigen oplossingen, maar eerlijk bidt, op Hem wacht en Hem meer vertrouwt dan je eigen impulsen.
***
Ja, de oude strijd met al die oude zonden
wacht ons iedere dag weer op.
Maar voor de diepste zielewonden
heeft God de balsem zelf gevonden
en zijn gena’, eens ondervonden,
stilt elke bange harteklop.
Uit de schatkist van het verleden
Hugh Latimer was een voormalige bisschop van Worcester die later een invloedrijke predikant werd aan het hof van Edward VI in Londen. Helaas, zoals zo vaak het geval met Christenen die opstaan voor de waarheid, werd zijn prediking al snel gezien als ketterij en werd hij in 1555 tot de brandstapel veroordeeld. Uit latere geschriften blijkt dat hij ook na zijn veroordeling nog bleef getuigen en tegen een medegevangene zei: “Terwijl ik daar voor de rechter stond, de beschuldigingen op mij afgevuurd werden en ik gedwongen werd om te antwoorden hoorde ik achter me, na elk woord dat ik sprak, steeds maar het gekras van een pen. Ik realiseerde me dat alles wat ik zei zorgvuldig werd genoteerd. Alles wat ik antwoordde, iedere zin die ik sprak en elk woord dat uit mijn mond kwam, werd opgetekend. Zo gaat het ook met onze hemelse Vader. De onzichtbare Schrijver achter de eeuwige sluier legt ook ieder woord dat wij spreken vast in het boek van ons leven. Zoek daarom Zijn genade, want alleen Hij kan ons schoonwassen van ieder verkeerd gesproken woord.”
Of zijn medegevangene zijn getuigenis aannam vermeldt het verhaal niet, maar het advies dat Latimer vlak voor zijn dood gaf is ook voor ons van belang.
***
God beschermt ons als een moedervogel die haar kwetsbare jongen onder haar veren trekt wanneer gevaar dichtbij komt.“Verberg mij onder de schaduw van Uw vleugels.” Gods bescherming is geen leuke gedachte in theorie, maar een daadwerkelijke warme, veilige plek onder Zijn vleugels, oneindig veel sterker en veiliger dan wat voor aardse burcht dan ook. Hij vraagt je niet om te doen alsof je veilig bent; Hij belooft dat je in Hem werkelijk veilig bent.
***
Een oude vrek
Het verhaal gaat dat ergens in Australië een oude man overleed die zijn hele leven op zoek was geweest naar goud en rijkdom. Hij had een stuk land gekocht en daar zijn hele leven naarstig op gewerkt in de hoop daar de rijkdom te vinden die zijn leven gelukkig zou kunnen maken. Maar hij had klaarblijkelijk niets gevonden want hij leefde zo arm als een kerkrat in een schamel en gammel hutje zonder enige vorm van comfort. De postbode bezocht hem af en toe maar toen die voor de laatste keer langskwam lag de oude man op zijn harde bed en stamelde hij koortsachtig iets over zijn plunjezak. “Mijn zak… mijn plunjezak.” Daar begreep de postbode niets van en nadat hij de man nog had gevraagd of hij wellicht medische hulp wilde hebben, antwoordde deze met de woorden: ”Nee, ik wil mijn plunjezak.” De postbode haalde toen zijn schouders op en verliet het hutje.
Twee dagen later stierf de man en toen de gemeente de boel kwam opruimen vonden ze ook een plunjezak. Er ging een schok door de mannen heen toen ze die doorzochten. Daar, in die zak, zat een fortuin aan goud. Er was zoveel goud dat de man als een welgesteld heertje door het leven had kunnen gaan. Maar het hart van de vrekkige man was zo versteend door zijn eigen hebzucht dat hij nooit iets met het goud had willen doen. Het goud in de plunjezak was het enige houvast geweest in het duistere hart van deze ongelukkige ziel. Jezus zegt in Markus 8: “Wat heb je eraan als je alles hebt wat je hebben wil, maar het kost je je leven? En wat kun je geven in ruil voor je leven?” Laat ons liever op zoek gaan naar de schatten in de hemel die ook in de eeuwigheid nog vrucht voor ons dragen.
Maar door (beproeving) zal blijken of jullie geloof wel écht is. Echt geloof is kostbaarder dan zuiver goud. Goud wordt in het vuur zuiver gemaakt. Zo wordt ook jullie geloof door het ‘vuur’ van moeilijkheden zuiver gemaakt.
1 Petrus 1:7
***
De dood is geen doodlopende weg, maar een splitsing van wegen.
Kerkbordje
***
Het feit dat God zegt dat wij Zijn oogappel zijn en verborgen zijn onder Zijn vleugels is geen excuus voor passiviteit; het is juist de basis voor moed. Wanneer je weet dat Gods oog op jou gericht is en Zijn vleugels over jou uitgespreid zijn, verliest angst zijn macht. “Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, zal overnachten in de schaduw van de Almachtige.” Bij God verblijven is een keuze. Wij kiezen ervoor waar onze gedachten “wonen”. Kiezen we ervoor om rond te zwerven op de velden van onzekere angst of zoeken we daadwerkelijk naar de schaduw van Zijn aanwezigheid? Wanneer je hart rust vindt in Hem en je weet dat Hij vóór jou is, kun je gehoorzaam vooruitgaan, zelfs als de weg onzeker. duister of riskant lijkt.
Uit het archief van Spurgeon
Uw kleren geuren van heerlijke parfum. Uit uw met ivoor versierde paleiszalen klinkt prachtige muziek.
-Psalm 45:9
De goddelijke zalving doet zelfs de gewaden van onze Machtige Held geuren met een hemels parfum, zo beminnelijk en kostbaar dat zelfs de meest welgestelde mens het zich niet kan veroorloven. Die geur is verrukkelijk voor elk zintuig. Zacht voor de ogen, aangenaam voor de oren en zoeter dan de vriendelijkste geur op aarde. Hoe kostbaar zijn de eigenschappen van Jezus. Beter zijn ze dan de zeldzaamste specerijen die er zijn; een parfum dat altijd precies in de juiste verhouding is vermengd en waarin alle wedergeboren geesten zich verheugen. Hoe bijzonder dat alles waar Hij mee te maken heeft, en alles wat Hij aanraakt, door zijn aanwezigheid geparfumeerd wordt. Zijn kleding geurt met hemelse intensiteit en straalt met luister. Alles wat goed, schoon en prachtig is komt in Jezus samen en wordt uitgestort waar Hij maar komt.
Hoe schoon is dan het paleis van onze hemelse Koning. De Bijbel spreekt over goud en ivoor, maar die geven slechts een flauw beeld van zijn koninklijke zetel, de plaats waar Hij zich verblijdt in de tegenwoordigheid van de Vader en in het gezelschap van zijn heiligen. O, om Hem te aanschouwen, gekleed met zijn welriekende gewaden. Zelfs van verre brengt Hij onze geest in vervoering. Als wij nu, op deze donkere aarde, al zoveel goeds van Hem ervaren, hoe zal het dan zijn als we uiteindelijk aan de andere kant van de paarlen poorten zijn aangekomen en zelf in dat paleis mogen rondlopen, te midden van die zalen van Sion, vol muziek en in de blijvende aanwezigheid van de Koning! Wij arme ballingen kunnen ondanks onze tijdelijke verbanning Zijn eer uit volle borst bezingen want onze Koning, onze Welbeminde, heeft het kwaad verslagen en Zijn troon beklommen.
***
***
Boven de drie deuropeningen van de Dom van Milaan staan drie inscripties die zich uitstrekken over de prachtige bogen. Boven één ervan is een krans van rozen uitgehouwen, met de woorden: “Alles wat behaagt, is slechts voor een ogenblik.” Boven de tweede staat een kruis, met de woorden: “Alles wat moeite geeft, is slechts voor een ogenblik.” Onder de grote centrale ingang naar het hoofdschip staat geschreven: “Alleen wat eeuwig is, is werkelijk belangrijk.”
***
Een glimlach
Er leefde eens een oude vrouw in Schotland die een eenvoudig maar diep vertrouwen had in de kracht van gebed. Ze woonde alleen in een klein huisje en bezat weinig, maar ze geloofde vast dat God voor haar zou zorgen.
Op een avond hoorden twee ondeugende, ongelovige jongens haar hardop bidden. Met een bevende stem vroeg ze de Heere om brood, omdat ze niets meer in huis had om te eten. De jongens vonden het grappig en besloten haar voor de gek te houden. Ze gingen naar de bakker in het dorp, kochten twee broden en klommen vervolgens op het dak van haar huisje. Voorzichtig lieten ze de broden door de schoorsteen naar beneden vallen.
De volgende dag gingen ze nieuwsgierig bij haar langs. Ze wilden horen hoe ze zou vertellen over dit “wonder.” Toen ze binnenkwamen, straalde de oude vrouw van dankbaarheid. Ze vertelde vol blijdschap hoe God haar gebed had verhoord en precies op tijd brood had gegeven.
De jongens begonnen hard te lachen. “Dat was God helemaal niet,” bulderden ze. “Wij hebben die broden gekocht en door uw schoorsteen gegooid!”
Maar de oude vrouw liet zich niet van haar stuk brengen. Met een rustige glimlach keek ze hen aan en zei: “Toch heeft God het gestuurd, ook al heeft Hij daarvoor de hulp van de duivel gebruikt.”
***
We zouden veel meer vrede hebben als we ons niet voortdurend bezighielden met wat anderen zeggen en doen.
Thomas à Kempis
***
Op een dag zit een klein meisje bij het aanrecht te kijken hoe haar moeder de afwas doet. Plotseling ziet ze dat er tussen moeders prachtige bruine haar enkele witte draden zitten. Dat vindt het meisje maar raar en ze vraagt nieuwsgierig: “Waarom heb je wit tussen je haar, mama?”
Haar moeder kijkt verbaasd op en antwoordt: “Nou, dat komt door jou. Elke keer dat je iets verkeerds doet en me laat huilen of me verdrietig maakt omdat je ongehoorzaam bent, wordt een van mijn haren wit. Zo werkt dat.”
Daar moest het kind enige tijd over nadenken. Toen lichtte haar gezichtje op en zei ze: “Nu begrijp ik eindelijk waarom oma’s haar zo wit is.”
***
Wanneer de nadruk vooral ligt op het feit dat God gebeden verhoort, raken we van het juiste spoor af. De betekenis van gebed is niet dat we antwoorden krijgen, maar dat we God Zelf vastgrijpen.
Oswald Chambers
***
Dat is grappig
Een priester en een dominee hebben een ongelukje met de auto en rijden tegen elkaar op. Gelukkig zijn ze geen van beide gewond, maar de auto’s zijn er slecht aan toe. Nadat ze allebei uit hun auto zijn gekropen, zegt de dominee: “Dus jij bent priester. Dat is interessant, want ik ben dominee. Onze auto’s zijn kapot, maar wij zijn allebei ongedeerd. Dit moet een teken van God zijn dat we vrienden moeten worden, ondanks onze verschillende geloofsopvattingen.” De priester antwoordt: “O, ja, daar ben ik het mee eens. Haast een wonder, en dat is nog niet alles, want ofschoon mijn auto aan diggelen ligt heb ik er nog een fles wijn in liggen en die is nog heel. Laten wij die opentrekken om onze vriendschap mee te beklinken.” De dominee aarzelt als de priester de fles ontkurkt en hem de fles overhandigt. Hij is niet in de gewoonte om overdag te drinken, maar om zijn nieuwe vriend niet voor het hoofd te stoten besluit hij maar mee te doen en zet de fles aan zijn lippen. Na een paar forse teugen geeft hij de fles terug aan de priester zodat die ook wat kan drinken, maar die doet de kurk er weer op met een tevreden zucht. “Neemt u niets?” vraagt de dominee. “Nu niet,” antwoordt de priester. “Ik denk dat ik even wacht tot na de aangifte bij de politie.”
___
