Maandag 11 mei 2026
Gebed
Heer Jezus, dank U voor de liefde die haar leven voor mij heeft gegeven. Dank U dat U niet terugdeinsde, maar alles hebt gegeven om mij te redden en mij dichtbij U te brengen. Leer mij om die liefde niet alleen te begrijpen, maar er ook uit te leven.
Help mij vandaag om een overgegeven leven te leiden. Laat mij zien waar ik mezelf moet verloochenen, waar mijn trots moet wijken en waar ik mijn eigen wil moet loslaten. Geef mij de kracht om mijn kruis op te nemen, ook wanneer dat moeilijk is of iets van mij kost.
Vul mijn hart met Uw liefde, zodat ik anderen kan liefhebben zoals U mij hebt liefgehad. Help mij om geduldig te zijn, genadig, bereid om te dienen en snel om te vergeven. Open mijn ogen voor de mensen om mij heen, zodat ik hun nood zie en niet voorbijga aan wat U mij vraagt te doen.
Leid mij door Uw Geest, zodat mijn leven steeds meer lijkt op dat van U. En laat alles wat ik doe tot eer zijn van Uw Naam.
Amen.
***
God, ik wil dat U alles van me weet.
Kijk in mijn hart, onderzoek mijn gedachten.
Zeg het me als ik iets verkeerds doe
en help me om weer te leven zoals U het wilt.
Psalm 139:23,24
***
Een van de beroemdste schilderijen ter wereld is Het Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci. Jezus zit aan tafel met zijn twaalf apostelen. Er wordt verteld dat de kunstenaar lange tijd op zoek was naar een geschikt model voor de Verlosser. Hij wilde een jonge man met een zuivere, heilige uitstraling. Uiteindelijk viel zijn oog op een koorzanger in de kathedraal, genaamd Pietro Bandinelli. Deze jongeman had een edel gezicht en een vrome houding. Leonardo gebruikte hem als model voor het gezicht van de Meester.
Kort daarna vertrok Pietro naar Rome om muziek te studeren. Daar raakte hij in slecht gezelschap en werd hij verleid tot drank en allerlei zondig gedrag dat hem steeds verder deed afglijden. Ondertussen werkte de schilder jaar na jaar verder aan zijn meesterwerk. Alle apostelen waren inmiddels geschilderd, behalve één: Judas, de verrader. Da Vinci trok van plaats tot plaats op zoek naar een verdorven man die als model kon dienen.
Op een dag liep hij door de straten van Milaan en bestudeerde de gezichten van de mensen die hij tegenkwam. Zijn blik bleef hangen op iemand die precies het karakter leek te hebben dat hij zocht. Het was een ellendige, vuile bedelaar, gekleed in lompen, met een boosaardige uitstraling. Deze man poseerde voor de kunstenaar als Judas.
Nadat het gezicht was voltooid, ontdekte Da Vinci dat deze man niemand minder was dan zijn oude vriend Pietro Bandinelli, dezelfde die enkele jaren eerder model had gestaan voor de Meester. Slecht leven had zijn eens zo mooie bestaan veranderd in iets afzichtelijks.
De zonde vervormt, misvormt en vernietigt de menselijke ziel. Ze haalt de mens neer uit zijn waardigheid, totdat hij in het stof kruipt.
Maar zelfs dan is niet alles verloren.
Want hoe diep een mens ook gevallen is, er blijft altijd een weg terug. Dezelfde handen die eens schoonheid vormden, kunnen opnieuw herstellen. Waar zonde vervormt, kan genade vernieuwen. Waar het leven is gebroken, kan het weer heel worden gemaakt.
Misschien zag Leonardo in die gebroken man niet alleen Judas, maar ook een stille herinnering aan wat eens was en wat, door berouw en genade, ooit weer zou kunnen zijn. Geen mens is zo ver afgedwaald dat hij niet meer gevonden kan worden. En zelfs uit het stof kan een ziel weer opgericht worden.
Verlossing is niet dat een mens in de hemel wordt geplaatst, maar dat de hemel in de mens wordt gelegd.
Maltbie D. Babcock
***
Om over na te denken
Tijdens zijn pelgrimstocht besefte David uiteindelijk dat God hem niet alleen de weg wees, maar Zelf de Weg was. De Heer had hem een “pad van het leven” laten zien, en dat pad was geen dode religie, maar een levende relatie. Op dat pad wordt Gods nabijheid de diepste vreugde en is de toekomst niet donker of onzeker, maar vervuld van blijvende heerlijkheid. God wil ons meenemen op datzelfde pad, zodat wij Hem beter leren kennen en Hem werkelijk liefhebben. Hij nodigt ons uit om de goedkope alternatieven die onze cultuur ons biedt af te wijzen en de ware vreugde te leren proeven die alleen in Zijn aanwezigheid te vinden is.
Lees hier verder
***
Jezus definieert liefde niet door hoeveel we voelen, maar door hoeveel we geven. Hij zegt: “Niemand heeft grotere liefde dan deze, namelijk dat iemand zijn leven geeft voor zijn vrienden.” (Johannes 15:13)
Aan het kruis werd die definitie werkelijkheid, van woorden naar bloed. De eeuwige Zoon van God had niet alleen medelijden met onze gebrokenheid, maar stapte er middenin, droeg onze schuld en onderging de straf die wij verdienden. Zoals in Romeinen 5:8 staat: “God echter bewijst Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.” Nog voordat wij ons leven op orde hadden en nog voordat wij naar Hem verlangden, ging Christus voor ons tot het uiterste.
***
Hou niet van de wereld, en toch … hou van haar. Hoe bedoel ik dat? Hou van de wereld met de liefde van Hem die Zijn Zoon gaf om voor haar te sterven. Hou van haar met de liefde van Jezus, die Zijn bloed voor haar vergoot. Hou van de wereld met de liefde van engelen, die zich verheugen in haar bekering. Hou van haar om goed te doen, door uw tranen te geven om haar lijden te verzachten, door uw ware rijkdom uit te storten om haar noden te verlichten en door uw gebeden uit te spreken om zo haar ellende weg te nemen. Wij leven in de wereld, maar zijn niet van de wereld. Ofwel we maken de wereld beter door onze invloed, maar ook… als we niet oppassen maakt de wereld ons slechter door haar goddeloze invloed.
Vraag God dus je te helpen met Zijn genade en Heilige Geest zodat je boven de wereld uitstijgt en verder kijkt; heb haar zo lief dat wanneer je haar verlaat, je haar beter achterlaat dan je haar aantrof.
Guthrie
***
De mensen begrijpen God niet goed. Wanneer God zondaars straft, legt Hij hen niet Zijn kwaad op, maar laat Hij hen eenvoudig over aan hun eigen kwaad.
Augustinus
***
Het kruis is niet zomaar een tragisch moment in de geschiedenis; het is het helderste venster wat er bestaat op het hart van God. Liefde is niet dat God onze zonde door de vingers ziet; liefde is dat God onze zonde zo serieus neemt dat Zijn eigen Zoon in onze plaats moest sterven zodat wij vergeven, gereinigd en vernieuwd konden worden. Ware liefde is bereid verlies te lijden zodat een ander het geluk mag vinden. Wanneer we twijfelen aan Gods hart en Zijn liefde voor ons, moeten we opnieuw naar Golgotha kijken en zeggen: “Hier is ware liefde. Liefde die niet gemeten is in woorden, maar in wonden.”
***
Zorgen en angst tonen je niet alleen een moeilijke toekomst, maar vooral een toekomst zonder God.
***
Uit de schatkist van het verleden
Jezus zei: “Wees niet verdrietig. Jullie geloven in God. Geloof nu ook in Mij. In het huis van mijn Vader is plaats voor heel veel mensen. Als dat niet zo was, zou Ik het jullie hebben gezegd. Ik ga daarheen om alles voor jullie klaar te maken. Daarna kunnen jullie ook komen.
Johannes 14:2-3
Rowland Taylor (1510 – 1555) was een Engelsman die om zijn protestants geloof gemarteld werd tijdens de vervolgingen door de regering van Mary I, koningin van Engeland. Hij stond bekend als een zachtmoedig man, zonder wrok of kwade wil; bereid om goed te doen aan alle mensen, en iemand die zijn vijanden gemakkelijk vergaf. Terwijl hij met opgeheven hoofd naar de brandstapel werd geleid riep hij uit: “Nog maar twee passen en dan ben ik bij het huis van mijn Vader.”
Wat een heerlijkheid en wat een voorrecht om voor Christus te mogen leven.
***
Een leven met God betekent niet dat je geen moeilijkheden zult tegenkomen, maar dat je vrede vindt te midden van die moeilijkheden.
C.S. Lewis
***
Over geloof en ongeloof
“Geloof in God is grote onzin,” zei de man. “Ik ben atheïst, een materialist. Als je sterft, zal je bewustzijn ophouden. Je lichaam zal dan vergaan. Het is helemaal voorbij, het is precies zoals in het Lied van de Lijkwagen beschreven staat:
‘De wormen kruipen erin,
de wormen kruipen eruit.
De wormen spelen spelletjes op je snuit.’
Na de dood heb je geen hoop meer op hereniging met dierbaren. Je zult nooit meer genieten van andere mensen, de zonsondergang, het strand, de branding of de bergen. Er is niets. Helemaal niets. Spoedig zal iedereen je vergeten, behalve misschien dat je naam nog als voetnoot in een of ander stoffig geschiedenisboek staat opgeschreven, maar wat heb je daaraan? Zelfs als voetnoot heb je echt niets meer te vertellen.”
Een weinig aanmoedigende blik op wat ons te wachten staat.
Maar Jezus zei iets heel anders. Naast zijn talloze beloften over het eeuwige leven zei Hij in Johannes 10: “Ik ben de deur. Als iemand door Mij binnenkomt, zal hij worden gered. Hij zal naar binnen en naar buiten gaan en hij zal het goed hebben. Maar een dief komt alleen maar om te stelen en te doden en te vernietigen. Ik ben gekomen om leven te geven in overvloed.”
Het christendom biedt de best mogelijke uitkomst voor volgelingen van Christus, nadat zij deze wereld hebben verlaten. Jezus biedt ons een leven in Gods nabijheid. Hereniging met geliefden. Leven zonder tranen, strijd of angst en een eeuwige wonderbaarlijke wereld van avontuur, opwinding, vreugde en liefde. Het is geen wonder
dat zelfs de atheïstische filosoof Luc Ferry schreef:
“Ik moet toegeven dat er onder de beschikbare wereldvisies niets kan wedijveren met het christendom, mits je gelovig bent.”
Toch gaat de strijd tegen het geloof onverminderd door. Wijlen de natuurkundige Stephen Hawking, een overtuigd atheïst, schreef:
“De hemel? Onzin.
Het paradijs is een sprookje voor mensen die bang zijn voor het donker”.
Deze opmerking bracht de christelijke professor aan de universiteit van Oxford, John Lennox ertoe om met een knipoog te zeggen:
“Het zit net even anders.
Atheïsme is een sprookje voor mensen die bang zijn voor het licht.”
Uiteindelijk mag iedereen zelf kiezen waar hij na dit leven wil verblijven.
Naar een passage uit het boek: “The case For Heaven,” door Lee Strobel
***
Een man die niet weet hoe hij boos moet zijn, weet ook niet hoe hij goed moet zijn.
Henry Ward Beecher
***
Uit het archief van Spurgeon
Je hoeft niet bang te zijn. Niet voor gevaren die je ’s nachts bedreigen. Niet voor pijlen die overdag op je afgeschoten worden.
Psalm 91: 5
Laten we eerlijk zijn, wij mensen zijn maar zwakke schepselen en worden gemakkelijk door vrees meegesleept, maar de beloften die voor ons liggen verzekeren ons dat wij als kinderen van de hemel niets te vrezen hebben. De nacht, vaak het symbool van lijden en pijn, is dikwijls het uur van verschrikking. Dat is het moment waarop de onrust ontwaakt en rondloopt als een bloeddorstig roofdier. Spookbeelden uit de grafkelders van de onderwereld veranderen onze vrede in momenten van verschrikking en dat terwijl de engelen zich in onze kamer verzameld hebben om ons te bevrijden van die verschrikkelijke bezoekers uit de hel. Gezegend is de gemeenschap met God die ons ongevoelig maakt voor deze nachtelijke angsten, altijd geboren in de diepe duisternis. Vrij zijn van angst is een onuitsprekelijke zegen, en onze Vader wil niets liever dan ons er volledig van verlossen door ons dicht tegen zich aan te drukken. Het is Zijn wil dat wij verblijven in de schaduw van de Almachtige, en in die schaduw is geen enkele plaats meer voor onrust. De mens die God aanraakt wordt gevuld met diepe vrede. Als wij ons eenmaal bedekt weten door de goddelijke vleugelen van de Heer kan het ons niet schelen welke verschrikkingen er over de aarde scheren, want wij zijn veilig geborgen bij onze hemelse Vader.
***
Een boer wiens schuren vol graan lagen, bad regelmatig dat de armen en behoeftigen geholpen zouden worden. Maar wanneer iemand in nood hem om wat van zijn graan vroeg, zei hij dat hij niets kon missen. Op een dag, nadat zijn vader had gebeden voor de armen en behoeftigen, zei zijn kleine zoon tegen hem: “Vader, ik wou dat ik uw graan had.” “Wat zou je daarmee doen?” vroeg de vader. Het kind antwoordde: “Dan zou ik uw gebed verhoren.”
Wesleyan Christian Advocate
***
Een glimlach
Een jongetje keek gefascineerd toe hoe zijn vader, de dominee van een grote gemeente, over een grote hoeveelheid papieren gebogen zat en naarstig aan het schrijven was.
“Wat doe je, papa?” vroeg het kereltje.
“Ik schrijf de preek voor de komende zondag, jongen,” antwoordde de dominee met een vermoeide blik in zijn ogen.
“Dat lijkt me moeilijk,” zei het jochie weer. “En hoe weet je precies wat je moet schrijven?”
De dominee keek hem met een triomfantelijke glimlach aan en zei: “Dat is het mooie, jongen. God vertelt me iedere keer weer wat ik moet schrijven.”
Het zoontje keek hem verbaasd aan en zei: “Maar… waarom streep je dan de hele tijd alles door en begin je weer opnieuw?”
***
Zijn denken was wat traag en stil,
Zijn woorden zacht, nooit hard of kil.
Dus hadden zijn vrienden hem er heel graag bij,
Want niemand kon luisteren zoals hij.
***
Houd jezelf niet voor de gek, want God laat Zich ook niet voor de gek houden. Wat je zaait, zul je ook oogsten. Dus als je slechte dingen zaait door alleen maar te doen wat je zelf wilt, zul je ellende en dood oogsten. Maar als je goede dingen zaait door te leven zoals de Geest het wil, zul je eeuwig leven oogsten.
Galaten 6:7-8
Het verhaal gaat dat een vader in India eens aan zijn zoon vroeg om een ongebruikte mat op te zoeken. Die moest nog ergens in een kamertje liggen en de vader wilde hem graag hebben.
“Natuurlijk vader,” sprak zijn zoon gewillig. “Wat gaat u er mee doen?”
Zijn vader snoof zijn neus en antwoordde gefrustreerd: “Zoals je weet is je grootvader niet alleen doof, maar nu is hij ook nog eens stekeblind geworden. Hij kan niets meer en zit alleen maar in de weg. Het is voor ons allemaal beter als we hem op die mat bij de oever van de Ganges neerzetten zodat hij daar kan sterven.”
“Maar… we moeten toch zeker voor grootvader zorgen?” stamelde de zoon.
“Dit is gewoon het leven, zoon,” antwoordde de vader zonder enige emotie. “Grootvader komt wel weer terug in een ander lichaam en dan kan hij het nog eens proberen.”
“In dat geval,” sprak de zoon zacht, “is het wellicht beter om die mat in twee stukken te snijden en grootvader maar een halve mat te geven.”
“Een halve mat?” sprak vader geïrriteerd. “Hoezo?”
“Omdat u over een paar jaar ook doof en blind zult zijn en ik u dan aan de Ganges zal moeten zetten. Als we deze mat in tweeën snijden kunt u er zeker van zijn dat ik tegen die tijd een goed matje voor u heb.”
***
Ik leef liever in een wereld waar mijn leven omgeven is door raadselachtigheid en mysterie dan in een wereld die zo klein is dat ik die met mijn verstand kan bevatten.
Harry Emerson Fosdick
***
Hemels perspectief
Na haar jarenlange trouwe dienst als huishoudster in het huis van een welgestelde, doch ongelovige barones werd Marie te oud voor het werk en verhuisde ze naar een armzalige bouwval ergens op het land. Een paar maanden later vroeg de barones haar op de thee om haar nog eens te bedanken voor haar goede dienst. Ze voelde zich ook wel wat bezwaard over het nieuwe onderkomen van haar vroegere huishoudster en hoopte zo om van dat vervelende gevoel af te komen.
“Marie, vertel me eens,” aldus de barones, “het moet toch wel een grote klap voor je zijn geweest om na mijn mooie huis in zo’n beroerd huisje terecht te zijn gekomen. Gaat het een beetje?”
“Natuurlijk mevrouw,” antwoordde Marie met een tevreden glimlach. “God is goed voor me en overal waar ik kom straalt Zijn licht op mijn pad.” Ze aarzelde even en zei toen: “Ik ben alleen een beetje bezorgd voor u.”
“Voor mij?” vroeg de barones verbaasd. “Waarom zou je bezorgd voor mij zijn?”
“Als u sterft zult u dit prachtige landgoed ook moeten verlaten en zoals de zaken er nu voor staan lijkt het erop dat uw volgende onderkomen erbarmelijker zal zijn dan het huisje waar ik nu in woon.”
***
Wees voorzichtig hoe je leeft, want of je het nu door hebt of niet, je bent de enige bijbel die sommige mensen ooit zullen lezen.
William Toms
***
Dat is grappig
Op een morgen opende de dominee zijn post. Er was een brief bij zonder afzender en de dominee opende de brief nieuwsgierig. Er zat een velletje papier in waarop slechts één woord stond geschreven: “Dwaas.” De volgende zondag vertelde hij er over tijdens de dienst: “Ik heb mensen gekend die brieven schreven en dan vergaten die te ondertekenen. Maar deze week kreeg ik een brief van iemand die zijn naam ondertekende maar vergeten was om de brief te schrijven.”
___
