Maandag 17 augustus 2026
Gebed
Heer, vergeef ons wanneer we Uw Woord wel horen en lezen, maar er niet werkelijk uit leven. Bewaar ons voor het verlangen om veel te weten, terwijl we tegelijkertijd nauwelijks groeien in de ware kennis van Uw Woord en Uw liefde.
Leer ons niet alleen het koren te bewonderen, maar het ook te oogsten; niet alleen de vruchten te zien, maar ze ook te plukken; en niet alleen het levende water aan onze voeten te zien stromen, maar ons te bukken en ervan te drinken.
Geef ons door Uw Heilige Geest een hart dat Uw Woord overdenkt, ontvangt en gehoorzaamt. Heer, laat Uw waarheid niet alleen ons verstand vullen, maar ook ons leven veranderen.
Verlos ons van geestelijke gemakzucht en leer ons waarlijk met U te wandelen.
Amen.
***
Ben je bereid je te buigen en rekening te houden
met de behoeften en verlangens van kleine kinderen,
te denken aan de zwakheid en eenzaamheid
van mensen die ouder worden,
niet langer te vragen hoeveel je vrienden van jou houden,
maar jezelf af te vragen of jij wel genoeg van hen houdt,
rekening te houden met wat de mensen die met je onder één dak wonen
werkelijk nodig hebben, zonder te wachten tot zij het je vertellen,
je lamp zo bij te stellen dat hij meer licht en minder rook geeft
en hem voor je uit te dragen, zodat je schaduw achter je valt;
een graf te maken voor je lelijke gedachten
en een tuin voor je vriendelijke gevoelens,
met de poort wagenwijd open?
Henry van Dyke
***
Om over na te denken
Elk geschenk dat goed en volmaakt is, komt uit de hemel, van de Vader van het licht.
Jakobus 1:17
Als Jezus, de machtige Zoon van God, het belangrijk vond om iedere dag weer te beginnen met gebed in warme gemeenschap met de Vader, waarom denken wij dan dat we het zo nu en dan wel zonder die tijd kunnen stellen? Dat kunnen we niet en we zouden erop moeten toezien dat we ons hart iedere dag weer persoonlijk bij God uitstorten, dat we ons door Hem naar de wateren van rust laten voeren. Wat God ons geeft is altijd goed en volmaakt en Hij heeft beloofd dat alles wat ons overkomt meewerkt aan de vervolmaking van ons geluk. Wat Jezus van de Vader ontving in Zijn uren van gebed zullen we nooit weten, maar wat we wel zeker weten is dat een leven zonder gebed een krachteloos, oppervlakkig leven wordt. Een leven zonder gebed kan nog altijd veel kabaal maken en het hoogste woord hebben, maar het wordt een leven dat ver verwijderd blijft van de noodzakelijke hemelse vrede en niet straalt met het eeuwige licht in een duistere wereld.
Onbekend
***
Bij oosterse meditatie is het de bedoeling dat de geest leeggemaakt wordt. Dat is gevaarlijk, omdat een lege geest een open uitnodiging kan vormen voor misleiding of een demonische geest. Bij christelijke meditatie is het doel echter juist om je gedachten te vullen met het Woord van God. Dit kun je doen door zorgvuldig na te denken over ieder woord en iedere zin, het op jezelf toe te passen en het in gebed terug te brengen bij de Heer.
***
Schepping
Een klein meisje liep op een zonnige ochtend met haar vader door het bos. Ze keek om zich heen en stelde de ene vraag na de andere.
“Papa, waarom zijn de bladeren groen?”
“Omdat God ze zo heeft gemaakt.”
“En waarom zingen de vogels?”
“Omdat God hun een lied heeft gegeven.”
Even later bleven ze staan bij een kleine mier die moeizaam een takje over de grond sleepte. Het meisje keek er aandachtig naar. “Papa, waarom is die mier zo klein?”
Haar vader glimlachte. “Omdat God niet alleen de grote dingen heeft gemaakt, maar ook kleine.”
Het meisje keek naar de hoge bomen, de blauwe lucht en de kleine mier aan haar voeten. “Dus God heeft dit allemaal bedacht?”
“Ja.”
Ze dacht even na en zei toen: “Dan moet God wel heel veel van ons houden. Hij heeft zoveel moois gemaakt waar we iedere dag naar kunnen kijken.”
Haar vader knikte. “Dat denk ik ook. En weet je wat misschien nog mooier is?”
“Wat dan?”
“Dat de God die de sterren heeft gemaakt, ook oog heeft voor een klein meisje dat zich verwondert over een mier.”
Soms hoeven we maar even stil te staan bij iets heel kleins om opnieuw te beseffen hoe groot onze Schepper is.
***
Er is geen geloof zoals dat van kinderen. Zij weten dat God stil, rustig en wonderbaarlijk is. Dat Hij groot is en goed en altijd bij hen betrokken is. Hun gebeden zijn meestal eerlijk en bescheiden. Ze vragen zelden om meer dan wat ze verdienen. Ze zien eigenlijk geen enkele reden waarom de wereld niet overwegend goed zou zijn.
The Christian Leader
***
Uit het archief van Spurgeon
Wanneer een scheepsbouwer een schip bouwt, doet hij dat dan om het op de werf te laten staan? Nee, natuurlijk niet. Hij bouwt het voor de zee en de storm. Hij houdt rekening met stormen en orkanen. Als hij dat niet zou doen, zou hij een slechte scheepsbouwer zijn.
Toen God jou tot een gelovige maakte, was het Zijn bedoeling om je geloof te beproeven zodat het de stormen van het leven zou kunnen doorstaan. En toen Hij je Zijn beloften gaf en je opdroeg daarop te vertrouwen, gaf Hij je beloften die juist bedoeld zijn voor tijden van storm en beroering. Denk je dat God namaakproducten maakt, zoals iemand ooit zwembandjes maakte die er in een winkel prachtig uitzagen, maar op een meer of op zee volkomen nutteloos bleken omdat ze bij het eerste gebruik direct stukgingen?
Wie wil er nu met een zwaard de oorlog in gaan dat bij de eerste schermutseling met de vijand al in tweeën breekt? Of wat te denken van die prachtig glanzende schoenen die er mooi uitzien, maar niet bedoeld zijn om mee te lopen? Daar heb je niets aan. De schoenen die God ons geeft, zijn van ijzer en koper en je kunt ermee naar de hemel wandelen zonder dat ze ooit verslijten. En Zijn reddingsgordels kun je gebruiken om duizend oceanen over te zwemmen, zonder dat je hoeft te vrezen dat je zult zinken. Zijn Woord en Zijn beloften zijn gegeven om beproefd en bewezen te worden.
Ik denk dat Christus er een grote hekel aan heeft wanneer mensen Hem slechts als een soort pronkstuk beschouwen en Hem niet werkelijk gebruiken. Hij verlangt ernaar door ons ingezet te worden. De zegeningen van het verbond zijn niet alleen bedoeld om naar te kijken, maar om daadwerkelijk te gebruiken.
O mens, ik smeek je: behandel Gods beloften niet alsof het kostbaarheden zijn die alleen in een museum thuishoren. Gebruik ze liever als dagelijkse bronnen van troost. Vertrouw op de Heer wanneer de tijd van nood aanbreekt.
***
Ons leven lang leren we dat geloof niet tot zijn recht komt in gemak en comfort, maar juist wanneer die worden verstoord. Iedere tegenslag, ieder verlies en iedere onverwachte wending leert ons dat Gods plan veel dieper gaat dan wij kunnen begrijpen. Dat is de kracht van geloof. Door het geloof blijven we voorwaarts gaan en vertrouwen we erop dat dezelfde God die ons eerder door de chaos heen heeft gedragen, ons ook tegemoet zal komen in alles wat voor ons ligt.
Timothy Graumann
***
Hemels perspectief
En Jezus riep een klein kind bij Zich
(Mattheüs 18:2)
Wanneer kinderen sterven, spreken mensen vaak over een leven dat niet voltooid is, over knoppen die zijn afgebroken voordat ze tot bloei konden komen. Maar hoe weten we dat God juist niet die knop wilde? Wanneer wij een boeket samenstellen, denken we toch nooit dat de knoppen er niet in thuishoren of dat ze het minst mooie gedeelte zijn? Een knop is net zo volmaakt als een bloem, alleen is hij nog geen bloem. Maar zou God dan geen knoppen in Zijn boeket mogen hebben, waarvan de geur zich over het altaar in de tempel hierboven verspreidt?
Een eikel is net zo voltooid als een eik. Een cherubijntje is even volmaakt als een aartsengel. Welke moeder vindt haar kirrende baby of haar lachende peuter van drie minder volmaakt of mooi dan volwassen mannen en vrouwen? Is er juist niet een bijzondere schoonheid en gratie in zo’n jong kind, die helemaal bij hem of haar hoort? Hoe donker zou het leven zijn zonder kinderen!
Zou God dan geen baby’s en kinderen mogen hebben in Zijn prachtige huis daarboven? Moet iedereen wachten tot hij grijs is geworden en dan moeizaam over de drempel van dat hemelse Huis naar binnen kan strompelen? Of zullen juist de vrolijke, onbekommerde kinderen, met hun wapperende haren en heldere, lachende ogen, glimlachend door de poorten gaan om hun engelen te ontmoeten, die altijd het aangezicht aanschouwen van hun Vader in de hemel?
Kan God niet net zo liefdevol voor hen zorgen als wij dat zouden kunnen? Zou Hij niet teder over hen kunnen waken?
Rust daarom in vrede en vertrouwen, want onze hemelse Vader doet alle dingen goed. Bij Hem zijn geen vergissingen.
Uit Streams in the Desert
***
Het is belangrijk om niet al te veel te denken, maar om juist veel lief te hebben. Om datgene te doen wat ons het meest aanzet tot liefde.
Teresa van Ávila
***
Een glimlach
Een meisje keek toe hoe haar moeder een prachtig borduurwerk maakte. Vanaf de onderkant zag ze alleen knopen, losse draden en een warboel.
“Waarom maak je zo’n rommel?” vroeg ze.
Toen draaide haar moeder het werk om. Plotseling zag ze een schitterend landschap.
“Zo,” zei haar moeder, “zien wij ons leven. Wij zien vaak alleen de verwarrende steken, maar God ziet de bovenkant.”
En misschien is de hemel wel het moment waarop Hij eindelijk het borduurwerk omdraait omdat het klaar is.
***
Geloof is God vertrouwen, ook wanneer we niet kunnen zien wat Hij aan het doen is. Het geeft ons de zekerheid dat God het stuur in handen heeft, dat Hij trouw is en dat we onze toekomst veilig in Zijn handen mogen leggen. Geloof betekent niet dat we nooit bang of bezorgd zullen zijn. Het betekent dat we er, zelfs te midden van angst en onzekerheid, voor kiezen om Hem te vertrouwen die ziet wat wij niet kunnen zien en weet wat wij niet kunnen weten.
***
Een moeder werd gevraagd: “Van al je kinderen, van welk houd je het meest?” Ze antwoordde: “Van het kind dat ziek is, totdat het weer beter is, en van het kind dat weg is, totdat het weer thuiskomt.”
Onbekend
Dat is grappig
Op een avond ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog stond een soldaat eens met zijn medesoldaten in het kamp luid te praten over de gebeurtenissen van die dag. Hij wilde een sigaretje opsteken maar geen van zijn vrienden had een vuurtje. Gelukkig zag hij vanuit zijn ooghoek de schaduw van een andere soldaat voorbijglijden. Hij draaide zich om en schreeuwde met luide stem: “Hé joh, heppie een vuurtje voor me?”
De ander stopte en antwoordde zacht: “Tuurlijk. Kom maar hier.”
De soldaat liep enthousiast naar de soldaat toe maar verstijfde van schrik toen hij hem goed kon zien. Het was de generaal.
“Ik… eh…,” stamelde hij angstig, “… h-het spijt me mijnheer, ik had geen idee dat u de generaal was.”
“Geeft niet,” antwoordde de generaal met pretlichtjes in zijn ogen terwijl hij de soldaat een vuurtje gaf. “Wees maar blij dat ik de sergeant niet was…”
____
