Maandag 10 augustus 2026
Gebed
Heer, dank U dat U licht en vreugde zaait, zelfs in de donkerste plekken van mijn leven. Wanneer ik de weg niet meer zie, bent U nog altijd mijn Hoop en mijn Licht. Help mij vandaag om in gerechtigheid te wandelen en U trouw te volgen. Geef mij een hart dat op U vertrouwt, ook als ik de vrucht nog niet kan zien. Ik geloof dat U op Uw tijd alles tot bloei zult brengen wat U in mijn leven hebt gezaaid. Laat mijn leven tot eer van Uw Naam zijn en tot zegen voor de mensen om mij heen.
Amen
Het Gebroken Doosje
Ik bezat eens een klein en kostbaar doosje,
gevuld met menselijke liefde, oprecht en rein.
Ik bewaarde het diep verborgen in mijn hart,
opdat die warmte altijd de mijne zou zijn.
Ik opende het slechts af en toe,
uit angst dat mijn nardusolie zou vervagen,
en ik haar kostbare geur zou verliezen,
die ik zo zorgvuldig had gedragen.
Maar op een dag klopten onverwacht
verdriet en pijn aan mijn zo trotse hart.
Het duister verbrijzelde mijn dierbare schat
en ik bleef achter, eenzaam en verward.
Terwijl ik tranen plengde om mijn groot verlies,
stapte de wonderbare God mijn wereld binnen.
Mijn eigen liefde leek opeens zo zwak en klein,
toen Hij mij leerde de hemel te beminnen.
Nu stroomt Zijn liefde als levend water
uit het nieuwe doosje dat God mij heeft gegeven.
Niet langer vol van wat ik zelf voor ogen had,
maar met Zijn liefde, rijk aan eeuwig leven.
***
Om over na te denken
“Ontwaak, noordenwind, en kom, zuidenwind; waai door mijn hof, zodat de geur van zijn specerijen zich verspreidt.”
Hooglied 4:16
Sta eens stil bij de betekenis van dit gebed. De heerlijke geur van een specerijenplant kan verborgen blijven totdat de wind er doorheen waait. Zo kunnen ook de genadegaven in het hart van een christen ongebruikt en onontwikkeld blijven totdat Gods Geest er overheen blaast. Er zijn veel mensen die zich christen noemen, maar uit hun leven stijgt geen geur op van heilige liefde of godvruchtige daden.
Soms laat God een krachtige stormwind van beproeving over Zijn kinderen gaan, zodat hun geloof en hun karakter tot bloei kunnen komen. Zoals een fakkel het felst brandt wanneer zij heen en weer wordt gezwaaid en zoals een jeneverbesstruik het zoetst geurt wanneer hij in het vuur wordt geworpen, zo komen de kostbaarste eigenschappen van een christen vaak juist tot uiting onder de koude noordenwind van lijden en tegenspoed. Dezelfde wind waait ook over de distelstruik, maar die verspreidt geen heerlijke geur.
Zo kan het gebeuren dat een gebroken hart van een van Gods geliefde kinderen juist de lieflijkste geur verspreidt: een leven dat God welgevallig is en tot zegen wordt voor de wereld.
Uit: Streams in the Desert
***
God is niet te laat. Hij werkt alleen niet volgens het tijdschema dat jouw angst je voorschrijft.
***
Schepping
Een kunstliefhebber stond in een museum aandachtig naar een schilderij te kijken. Naast hem stond een klein jongetje.
“Mooi, hè?” zei de man.
Het jongetje knikte. “Ja.”
“Wat vind je het mooist?” vroeg de man.
Hij verwachtte dat het jongetje naar de prachtig geschilderde bergen zou wijzen, naar de gloed van de ondergaande zon of naar de glinsterende rivier met de watervogels. Maar in plaats daarvan wees hij naar een klein hoekje onderaan het doek.
“Ik vind die naam het mooiste,” zei hij zacht.
“De naam?” vroeg de man verbaasd.
“Ja,” antwoordde het jongetje. “Daaraan kun je zien wie het gemaakt heeft.”
De man glimlachte. Het was een eenvoudige gedachte, maar een diepe.
Zo is het ook met de schepping. De wereld is niet alleen prachtig; zij draagt overal de handtekening van haar Schepper. Zoals de psalmdichter het zegt: “De hemelen vertellen Gods eer.” (Psalm 19:2)
***
Soms kan God Zijn kracht pas werkelijk aan je laten zien door je in een situatie te brengen waaruit alleen Hij je kan bevrijden.
***
Een oude houtsnijder maakte een prachtig houten vogeltje. Zijn kleinzoon bekeek het van alle kanten.
“Opa,” zei hij, “het lijkt net echt.”
De oude man lachte.
“Dat is het verschil tussen mij en God. Ik kan iets maken dat op een vogel lijkt. Maar alleen God kan een vogel maken die zingt.”
Voortaan luisterde de jongen op een andere manier naar de vogels.
***
Ja, het zal je inderdaad iets kosten om Jezus te volgen. Maar het zal je nog veel meer kosten om Hem niet te volgen.
***
Hemels perspectief
Er was eens een predikant die de dood vergeleek met het einde van een lange treinreis. Tijdens de reis maakten de passagiers zich druk over hun zitplaats, hun bagage en wie het mooiste uitzicht had. Maar toen de trein eindelijk het eindstation bereikte, bleek dat allemaal niet belangrijk meer.
Het enige waar iedereen nog oog voor had, was degene die hen stond op te wachten.
Zo is het ook met de hemel.
Natuurlijk spreekt de Bijbel over gouden straten en een schitterende stad. Maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het gaat om de persoon die daar op ons wacht. Jezus zei: “Ik ga heen om voor u een plaats gereed te maken… En als Ik ben heengegaan en plaats voor u gereedgemaakt heb, kom Ik terug en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben.”
(Johannes 14:2-3)
De grootste heerlijkheid is dat we worden verwelkomd door Degene Die ons al die tijd heeft liefgehad.
Een glimlach
Toen Corrie ten Boom op hoge leeftijd werd gevraagd of ze bang was om te sterven, vertelde ze over haar vader. Als klein meisje moest ze met de trein reizen. Ze vroeg haar vader wanneer ze haar kaartje zou krijgen.
Hij zei: “Wanneer geef ik je het kaartje?”
Corrie antwoordde: “Vlak voordat we instappen.”
En zo zal God je ook de genade geven wanneer het tijd is om te sterven.
Niet direct over de hemel, maar wel over de vrede waarmee een christen daarheen mag reizen.
***
Is het gebed jouw stuur, of slechts je reservewiel?
Corrie ten Boom
***
Een oude man had altijd een lege stoel in zijn studeerkamer staan. Eigenlijk stond dat ding maar in de weg. Op een dag stootte een bezoeker er zijn teen tegen.
“Waarom staat die stoel hier eigenlijk?” vroeg hij enigszins geïrriteerd.
De oude man glimlachte.
“Die stoel is voor mijn Gastheer.”
De bezoeker keek hem vragend aan.
“Mijn Gastheer is de Heere Jezus. Ik zie Hem niet, maar ik spreek elke dag met Hem. Eens zal mijn geloof overgaan in aanschouwen. Hij heeft beloofd mij naar mijn echte thuis te brengen. Die lege stoel herinnert mij eraan dat ik hier slechts op doorreis ben.”
En telkens als hij langs de stoel liep, bad hij: “Heere, houd mijn hart gericht op het Vaderhuis.”
***
Pas wanneer iemand werkelijk zijn uiterste best doet om goed te leven, ontdekt hij hoe diep zijn eigen zondige natuur eigenlijk is.
C.S. Lewis
***
Dat is… niet zo grappig
____
