Maandag 13 juli 2026
Gebed
Heer, dank U dat Uw genade altijd voldoende is en zelfs overvloediger dan ik kan bevatten. Dank U dat ik niet hoef te leven vanuit mijn eigen kracht, wijsheid of mogelijkheden, maar vanuit de rijkdom van Uw liefde en trouw. Wanneer ik mijn zwakheid zie, helpt U mij herinneren dat Uw kracht juist in zwakheid wordt volbracht.
Leer mij vandaag te vertrouwen op Uw voorziening. Bewaar mij voor zorgen over morgen of ontmoediging door wat ik denk dat ik tekortkom. Geef mij een hart dat rust vindt in de zekerheid dat U weet wat ik nodig heb en dat U nooit tekortschiet in Uw zorg voor Uw kinderen.
Geef mij moed om trouw te wandelen. Wanneer de weg moeilijk is, geef mij volharding.
Wanneer ik onzeker ben, geef mij wijsheid.
Wanneer ik bang ben, geef mij geloof.
Laat mijn leven vandaag een getuigenis zijn van Uw goedheid, zodat anderen door mij heen iets mogen zien van Uw licht en liefde.
Ik vertrouw mijzelf opnieuw aan U toe, want U bent meer dan genoeg, vandaag en voor eeuwig.
Amen.
***
In Christus hebben wij:
Een liefde die nooit gepeild kan worden
Een leven dat nooit kan sterven
Een gerechtigheid die nooit kan worden aangetast
Een vrede die alle begrip te boven gaat
Een rust die nooit verstoord kan worden
Een vreugde die nooit kan verminderen
Een hoop die nooit beschaamd zal uitkomen
Een heerlijkheid die nooit verduisterd kan worden
Een licht dat nooit kan worden gedoofd
Een geluk dat nooit onderbroken zal worden
Een kracht die nooit zal verzwakken
Een reinheid die nooit bezoedeld kan worden
Een schoonheid die nooit haar glans zal verliezen
Een wijsheid die nooit tekortschiet
Een bron van hulp en genade die nooit uitgeput raakt.
Onbekend
***
Wie de zonde kan zien in al haar verlokkingen en schijnbare genoegens en toch weerstand biedt; wie haar weet te onderscheiden van het goede en kiest voor wat werkelijk beter is, die is een ware strijder van Christus.
John Milton
***
Om over na te denken
Op sommige dagen lijkt ons leven beheerst te worden door de woorden: “niet genoeg.” Je kent dat vast wel. Niet genoeg tijd, niet genoeg energie, niet genoeg geld, niet genoeg geloof, en ga zo maar door.
Juist op zulke momenten wijst God ons op de indrukwekkende belofte van 2 Korinthe 9:8; God is bij machte Zijn genade overvloedig over ons uit te storten, zodat wij werkelijk hebben wat nodig is om te doen wat Hij van ons vraagt.
Deze belofte heeft niets te maken met een zorgeloos of gemakkelijk leven. De Bijbel belooft ons geen leven zonder moeite, maar wel een God Die trouw voorziet in alles wat nodig is om Hem te volgen. Hij laat Zijn kinderen niet aan hun lot over, maar schenkt hun kracht, wijsheid, genade en volharding om een leven te leiden dat getuigt van Zijn liefde en trouw.
***
Het Evangelie is voor alle mensen. De zondaar die in de ogen van de wereld respectabel lijkt, heeft geen grotere aanspraak op Gods genade dan degene die als de ergste zondaar wordt beschouwd.
Dr. Martyn Lloyd-Jones
***
Meer dan net genoeg
Vaak stellen we ons Gods hulp voor als een laatste aanvulling die op het nippertje arriveert: net genoeg om de eindstreep te halen. Maar luister naar de woorden van Paulus: “…God is machtig alle genade overvloedig aan u te schenken…”
God geeft Zijn genade niet als een miezerig stroompje, maar als een overvloedige bron. Dat betekent niet dat wij ons altijd sterk, rijk of succesvol zullen voelen. Het betekent wel dat de levende God Zich persoonlijk heeft verbonden om te geven wat Hij weet dat wij werkelijk nodig hebben.
“Mijn God zal in al uw behoeften voorzien naar Zijn rijkdom, in heerlijkheid, door Christus Jezus.” (Filippenzen 4:19) Zijn geven wordt niet bepaald door onze tekorten, maar door Zijn rijkdom.
Ons gevoel van ontoereikendheid heeft daarom nooit het laatste woord. Dat laatste woord behoort toe aan Gods belofte. Zijn overvloedige genade ontmoet ons precies daar waar wij onze beperkingen voelen: niet genoeg kracht, niet genoeg wijsheid, niet genoeg moed.
“Zijn goddelijke kracht heeft ons alles geschonken wat nodig is voor het leven en de godsvrucht, door de kennis van Hem Die ons geroepen heeft door Zijn eigen heerlijkheid en deugd.” (2 Petrus 1:3)
Wanneer je vandaag verder gaat op je pelgrimstocht met het gevoel dat je al achter staat voordat je goed en wel begonnen bent, mag je je in geloof vastklampen aan je trouwe Herder en zeggen:
“Heere, ik heb niet genoeg, maar U bent genoeg. U bezit alles wat ik nodig heb om U te dienen, U te eren en met moed de weg te gaan die U voor mij hebt uitgezet.”
***
De bekwaamheid van een zeeman wordt duidelijk in de storm, die van een hardloper in de wedloop, die van een bevelhebber in de strijd en die van een moedig mens in tegenspoed. Zo wordt ook de echtheid van een christen zichtbaar in verzoekingen en beproevingen.
Basilius van Caesarea (ca. 329-379)
***
Uit de schatkist van het verleden
Wat gebeurde er onder meer op 13 juli wat betrekking had op het koninkrijk van God?
1760: Een brug van vrede aan de grens
Conrad Weiser stierf op 13 juli 1760 in Reading, Pennsylvania. Hij was een overtuigd lutheraan. Hij leerde de taal van de Mohawk-indianen en toonde respect voor hun gebruiken. Daardoor kon hij eerlijk spreken, rechtvaardig onderhandelen en bijdragen aan verdragen tussen inheemse volken en de kolonie Pennsylvania. Tijdens jaren van angst en conflict was hij de kracht die vergeldingsacties afremde en riep hij op tot wederzijds begrip. Zo liet hij zien hoe krachtig geduld en naastenliefde kunnen zijn.
1778: Door geduld de bekrompenheid overwinnen
Op 13 juli 1778 schreef John Newton toen hij als predikant diende in Olney en met pastorale bewogenheid zielen verzorgde, de volgende woorden in een brief: “Misschien is de hoogste overwinning die wij op bekrompenheid kunnen behalen, dat wij de bekrompen mensen zelf kunnen verdragen.”
Newton, die zelf ooit een verharde zondaar was geweest maar buitengewone genade had ontvangen, spoorde christenen aan om niet met hardheid op hardheid te reageren. In plaats daarvan moesten zij vertrouwen dat God harten kan veranderen. Zijn raad roept gelovigen op om overtuiging te combineren met nederigheid, om terecht te wijzen met zachtmoedigheid en om liefde, niet minachting, het laatste woord te laten hebben.
1870: Gods kracht geopenbaard in zwakheid
Op 13 juli 1870 overleed Clelia Barbieri op slechts 23-jarige leeftijd in Le Budrie, nabij Bologna. Haar lichaam was verteerd door tuberculose, maar haar vertrouwen op Christus bleef levendig en sterk. Vanuit haar eenvoudige dorpsleven bracht zij andere jonge vrouwen samen voor gebed, geloofsonderricht en praktische barmhartigheid. Ze naaide kleding, gaf les aan kinderen en verzorgde zieken en armen met een blijmoedige toewijding. In een wereld die invloed, succes en gezondheid hoog aanslaat, droeg haar korte leven blijvende vrucht. Haar getuigenis herinnert de kerk eraan dat God Zijn werk vaak voortzet door mensen die zwak, verborgen en gewillig zijn. Juist in hun kwetsbaarheid laat Hij de glans van Zijn genade het duidelijkst zien.
1886: Een herder voor vergeten jongens
Edward J. Flanagan werd op 13 juli 1886 geboren op het Ierse platteland. Later verhuisde hij naar Amerika om Christus te dienen onder de armen. Als parochiepriester in Omaha werd hij diep geraakt door de aanblik van jongens die op straat sliepen en steeds verder afgleden in criminaliteit. Zijn antwoord was niet wanhoop, maar standvastige barmhartigheid. Overtuigd van het feit dat er niet zoiets bestaat als een slechte jongen, begon hij een werk dat in 1922 zou uitgroeien tot Boys Town, nabij Omaha. Daar bouwde hij aan een gemeenschap die werd gevormd door geloof, orde, arbeid en hoop. Zijn leven getuigde ervan dat Gods genade gebroken mensen kan herstellen en dat ware liefde altijd een praktische uitwerking krijgt.
***
Gods wil, zoals die in Zijn wet wordt geopenbaard, is dat wij onze vijanden niet verslaan door geweld of vergelding, maar door hen lief te hebben.
Dietrich Bonhoeffer
***
Schepping
Op een prachtige zomermorgen rustte een dauwdruppel trillend op een bloemblad. In die kleine druppel werd de hele blauwe hemel weerspiegeld. Toch gaf zij slechts een uiterst klein beeld van de onmetelijke uitgestrektheid daarboven.
Zo is het ook met menselijke liefde. Zij weerspiegelt iets van Gods liefde en kan ons diep ontroeren wanneer wij haar ervaren. Maar zelfs de mooiste menselijke liefde is slechts een afbeelding op miniatuurformaat: een zwakke en gebroken weerspiegeling van de heerlijke, volmaakte en oneindige liefde van God.
Elke oprechte daad van liefde, elke omhelzing, elk woord van troost en elke vorm van zelfopoffering laat iets zien van Hem die de bron van alle ware liefde is. Maar de werkelijkheid overtreft de weerspiegeling. Gods liefde is groter dan de liefde van de beste vader, de trouwste vriend of de meest toegewijde echtgenoot. Zij kent geen grenzen, geen tekort en geen einde.
Daarom mag iedere gelovige met verwachting uitzien naar de dag waarop hij niet langer slechts de weerspiegeling zal zien, maar de Bron zelf. Dan zullen wij de volheid ervaren van de liefde die ons al vóór de grondlegging van de wereld heeft liefgehad.
Onbekend
***
Bovenal moeten wij beseffen dat onze gedachten uit drie bronnen kunnen komen:
Ze komen van God, van de duivel of uit ons eigen hart.
Johannes Cassianus
***
Hemels perspectief
Ergens op een begraafplaats staat een oude grafsteen met het volgende opschrift:
“Sta stil, vreemdeling, wanneer je mij voorbijgaat:
Zoals jij nu bent, was ik eens.
Zoals ik nu ben, zul jij worden.
Bereid je daarom voor op de dood en volg mij.”
Een onbekende voorbijganger kraste later deze woorden op de grafsteen:
“Ik ben niet van plan jou te volgen,|voordat ik weet waar je naar toe bent gegaan.”
Kunnen we werkelijk van tevoren weten waar we naartoe gaan wanneer we sterven? De apostel Johannes, die schreef over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, zegt in een van zijn brieven:
“Dit heb ik geschreven aan u die gelooft in de Naam van de Zoon van God, opdat u weet dat u het eeuwige leven hebt.” (1 Johannes 5:13)
Volgens Johannes hoeven wij niet in onzekerheid te leven. Wij mogen weten dat wij eeuwig leven hebben. Wij mogen weten dat wij na onze dood bij de Heer zullen zijn.
Dat stelt de Heilige Schrift. En denk hier eens over na: Iemand die op een verre reis gaat, stapt doorgaans niet zomaar in de auto in de hoop dat de weg hem vanzelf naar de juiste bestemming leidt. Een slimme reiziger pakt eerst een kaart, bepaalt de route en treft voorbereidingen. Dat doe je vooraf, niet wanneer je ontdekt dat je de verkeerde afslag hebt genomen en al drie dagen de verkeerde kant oprijdt.
De bestemming van de eeuwigheid verdient meer voorbereiding dan welke andere reis ook. Toch besteden veel mensen meer tijd aan het plannen van de een of een andere vakantiebestemming dan aan het nadenken over hun eeuwige bestemming.
Veel boeken over de hemel lijken ervan uit te gaan dat iedere lezer automatisch op weg is naar de hemel. De Bijbel leert toch iets anders. Sla daarom het Goede Nieuws van het Evangelie erop na.
Randy Alcorn
***
Alles bezit uiteindelijk slechts de waarde die God erin ziet, en geen grotere. Voor Hem, Die volmaakt heilig en oneindig wijs is, hebben menselijke roem, aardse successen en wat wij vaak beschouwen als de grote beloningen van het leven, in zichzelf geen enkele waarde.
Edward F. Garesché
***
Een glimlach
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd in een klein Europees dorp een christelijke man gevangengezet omdat hij weigerde zijn geloof af te zweren. Zijn bewakers namen zijn Bijbel van hem af en spotten regelmatig met zijn vertrouwen op God.
Op een koude avond hoorde hij in de naastgelegen cel een jonge gevangene huilen. De jongen was bang en overtuigd dat hij nooit meer thuis zou komen. De christen kon hem niet zien, maar sprak zacht door de muur heen.
“Zal ik voor je bidden?”
“Dat helpt toch niet,” antwoordde de jongen bitter.
Toch bad de man. Niet lang, niet indrukwekkend. Gewoon een eenvoudig gebed waarin hij God vroeg de jongen vrede te geven en hem te laten weten dat hij niet alleen was.
Maanden later werden beide gevangenen vrijgelaten. Bij de poort zocht de jongen de oudere man op.
“Ik moet u iets vertellen,” zei hij. “Die nacht geloofde ik geen woord van wat u bad. Maar toen u bad, gebeurde er iets. De omstandigheden veranderden niet. De cel bleef koud. Ik bleef gevangen. Toch voelde ik voor het eerst sinds lange tijd dat God mij niet vergeten was.”
De oudere man glimlachte.
“Dat was niet mijn gebed,” zei hij. “Dat was Gods antwoord.”
Jaren later zei de voormalige gevangene dat hij zich de woorden van het gebed niet meer herinnerde. Wat hij zich wel herinnerde, was dat God niet door een muur belemmerd werd een gebed de juiste cel binnen te brengen.
***
Wat je vandaag ook tegenkomt of onder ogen moet zien, het is niet machtiger dan de God die voor je zorgt. Er is altijd een uitweg, een weg vooruit of een weg door de moeilijkheden heen. Want God laat Zijn kinderen nooit zonder hoop achter.
***
Dat is grappig
Een oude pastoor wilde, zoals hij elk jaar deed, zijn tomatentuintje bewerken maar dat viel hem niet mee, want de grond was hard en overwoekerd met onkruid en zijn handen wilden niet meer zo meewerken. Was zijn zoon Vinnie er maar. Die had hem altijd geholpen, maar helaas was Vinnie van het rechte pad afgeweken en in de gevangenis beland.
De oude man stortte zijn hart uit bij Vinnie in een brief en schreef:
Lieve Vinnie, ik ben erg verdrietig, want het ziet er naar uit dat ik mijn tomatentuin dit jaar niet zal kunnen beplanten, en bloemen komen er ook niet. Ik word gewoon te oud om de tuin om te spitten. Ik weet dat jij het graag voor me zou willen doen, zoals vroeger… maar ja, het is niet anders.
Liefs, Papa
Een paar dagen later ontving hij een brief terug van zijn zoon.
Lieve Papa, graaf die tuin alsjeblieft niet om. Blijf er vandaan, want dat is namelijk de plaats waar ik de buit heb begraven.
Liefs, Vinnie
Toen de oude pastoor dat las schudde hij mismoedig zijn hoofd. Dus het was toch waar. Vinnie was niet zo onschuldig als hij altijd beweerd had en had de buit in de tuin begraven. Met lood in de schoenen alarmeerde de pastoor de politie en liet hen de brief lezen. Eerlijkheid gaat ten slotte boven alles.
De volgende ochtend vroeg arriveerde de politie. In een mum van tijd was de hele tuin omgegraven, maar van de buit was geen spoor te vinden. De politie verontschuldigde zich voor de rommel en vertrok weer met lege handen. Diezelfde dag ontving de oude man nog een brief van zijn zoon.
Lieve Papa, plant nu de tomaten en de bloemetjes maar. Gezien mijn benarde omstandigheden was dit het beste wat ik voor je kon doen.
Liefs, Vinnie.
_____
