Maandag 13 april 2026
Gebed
Heer, wilt U mij helpen?
Alleen kan ik het niet.
Wilt U mij leren:
Geduld te hebben — de kracht om stil te zijn en te wachten in U, zonder mijn eigen wil door te drijven.
Te vertrouwen — de kracht om mij volledig in Uw handen te leggen. Hier ben ik, Heer. U ziet mij zoals ik werkelijk ben.
Heiligheid te zoeken — de kracht om op Uw weg te gaan, niet langer bedwelmd door misleidende gedachten van het kwaad.
Anderen oprecht lief te hebben — de kracht om te geven, mee te leven en te begrijpen, want niets maakt ons zo teder en betrokken als de hand te reiken naar onze medepelgrim.
Naar een artikel van R. Tuck
Je slechtste dagen zijn nooit zo slecht dat je buiten het bereik van Gods genade valt. En je beste dagen zijn nooit zo goed dat je Gods genade niet meer nodig hebt.
Jerry Bridges
Ik wandel alleen in de tuin,
de dauw ligt nog op de bladeren.
En dan hoor ik Zijn stem,
als ik wacht op Hem…
mijn ziel voelt Jezus naderen.
Zo ontmoet en begroet Hij mij,
Hij noemt mij teder Zijn kind.
O, hoe goed en puur, is dit stille uur,
waarin ik Hem weer vind!
‘k Wil blijven bij Hem in de tuin,
ook wanneer de avond zal vallen,
maar Hij toont mij aan dat ik heen moet gaan
naar ‘t leed van duizendtallen!
Naar een gedicht van C. Austin Miles
Soms heb je niet voor de zoveelste keer een nieuwe podcast, een betere preek, een boek of een lied nodig. Wat je echt nodig hebt, is gewoon even rustig bij Jezus zitten en Hem precies vertellen hoe je je voelt.
***
In een Brits museum is een brief te lezen van een gevangen genomen Engelse piloot aan zijn moeder. Hij werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland met zijn vliegtuig neergeschoten.
De brief geeft een mooie kijk op de kracht van het geloof. Er staat onder meer de volgende passage in: “Moeder, ik weet nu dat wij altijd klaar moeten zijn om onze Schepper te ontmoeten. Dat was ik niet toen ik in augustus het leger in moest, maar ik ben blij dat ik nu kan zeggen dat ik dat wel ben. Ik heb honderden soldaten gezien in het uur van hun nood. Velen daarvan zijn gesneuveld, maar voor zover ik het heb kunnen zien waren de laatste woorden op hun lippen steeds dezelfde: ‘God wees mij genadig.’ Moeder, er zijn maar weinig mensen aan het front die volharden in hun ongeloof.”
IJdele ontrouw vlucht weg als de eeuwigheid voor de deur staat.
Om over na te denken
O, als ik toch eens los zou kunnen komen van mijn verleden, met al die fouten en mislukkingen? Hoewel ik vergeven ben, blijft de vijand mij met schuldgevoelens bestoken. Terwijl ik mijn gezicht naar de Heer richt en Hem probeer te volgen word ik toch van achteren bestookt en gebruikt de vijand zijn bloeddorstige wolven om mij op te jagen.
Ja, het is waar; ik moet vechten met een vijand die mij van achteren aanvalt. Maar wat een wonder en wat een verlichting: mijn Heer die voor mij uitloopt blijkt ook mijn achterkant in de gaten te houden. Zijn goedheid en Zijn genade volgen mij. Geen wolf kan door die verdedigingslinie heen breken.
Tussen mij en mijn schuld ligt het alles-absorberende kussen van Gods onbegrensde liefde voor mij, Zijn kleine kind. Mijn liefdevolle Heer zal niet toestaan dat mijn verwarrende verleden mijn ziel kan verwoesten.
Het is waar dat ik soms tranen kan laten vloeien vanwege de fouten in mijn verleden, maar met de Heer aan mijn zijde zal mijn verleden gebruikt worden als een dienaar die mij morele en geestelijke gezondheid brengt. Mijn Heer is de Heer van het verleden en Hij is de Heer van de toekomst. Daarom zal ik vandaag niet bevreesd zijn maar vertrouw ik op de handen van de eeuwige Herder.
J.H. Jowett – My Daily Meditation
***
Zet jezelf niet onder druk om voor iedereen die je ontmoet een soort super-evangelist te zijn. Zet je eenvoudig in om mensen lief te hebben waar ze zijn. Je zult ervan opkijken hoe God door jou heen werkt.
En onthoud: het is niet jouw taak om mensen te redden, maar om kleine zaadjes te planten en soms de zaadjes water te geven die anderen hebben geplant.
Julia Vaughan
***
Ik dacht altijd dat geloof betekende dat ik een bepaalde graad van geestelijkheid moest bereiken om te genieten van God. Dat was een ernstige denkfout. Nu realiseer ik me dat geloof niets te maken heeft met het bereiken van een bepaald niveau, maar alles met het vertrouwen dat wat God zegt, Hij ook daadwerkelijk zal doen.
Zendeling Stanley Jones (1884-1973)
***
Er is weinig praktisch christendom in de man die beter omgaat met engelen en serafs dan met zijn kinderen, dienaren en buren.
Henry Ward Beecher
***
Het pad van de christen wordt altijd overschaduwd door het kruis van Jezus. Een schaduw? Maar, zo zeg je, ik zoek juist altijd naar het licht van de zon. Ik houd niet van schaduw.
Dat begrijp ik, maar toch zal die schaduw van het kruis er altijd zijn als je God liefhebt. Is dat een reden om een plicht te verzaken, iets niet te ondernemen of te besluiten dat jij je maar beter over kunt geven aan angst en twijfel?
Ben jij zo iemand die beweert Jezus overal te volgen, behalve wanneer het pad waar Hij je op stuurt naar het kruis leidt? Zo’n geloof brengt geen goede vrucht voort en hoe eerder je je houding verandert, hoe beter. De godsdienst van de Heer is de godsdienst van het kruis, en tenzij we ons eigen kruis opnemen, kunnen we Hem nooit volgen.
J. Hay Aitken – schrijver van liederen (1841-1927)
Terug naar de basis
God leeft. Daarover bestaat, wat ons betreft, geen twijfel. Maar soms wordt ons een vraag gesteld waarop we niet direct een duidelijk antwoord hebben, of sluipt de twijfel stilletjes ons hart binnen, bijvoorbeeld tijdens strijd in het holst van de nacht.
In deze serie duiken we regelmatig in zulke vragen die ons geloof en ons hart uitdagen. Vandaag staan we stil bij een vraag die velen bezighoudt: Bestaat God echt?
***
Niemand kan verkeerd leven en toch goed bidden; en niemand die goed bidt, kan verkeerd leven.
Schepping
Rekenen nemen we voor lief. Dat kunnen we allemaal, maar wat is dat vermogen om met getallen om te kunnen gaan een geweldige gave. Om te beginnen kunnen we cijfers lezen. Je ogen nemen een beeld op.
Je hersenen draaien dat beeld om, verbinden het met wat je geleerd hebt over de taal van de wiskunde en geven het een interpretatie. En dat gebeurt allemaal automatisch en zo snel dat het niet te beschrijven valt.
Ik heb er de laatste tijd veel aan gedacht vanwege een slepend probleem met een hersenschudding, waardoor mijn hersenen niet zoals gewoonlijk functioneren.
Helaas realiseren we ons vaak pas wat een wonderlijk lichaam we hebben als niet alles werkt zoals het zou moeten. Ik realiseer me opnieuw hoe volkomen afhankelijk we van God zijn, zelfs voor de hersenkracht om een eenvoudig boodschappenlijstje te maken en later de kassabon te controleren.
We kunnen echt niets doen zonder Zijn hulp. Ik prijs U, want het is een wonder hoe U mij heeft gemaakt. Alles wat U heeft gemaakt, is bijzonder. Ik weet dat heel goed.
Katherine Hannon
***
Vriendelijke harten zijn stilletjes vriendelijk.
Max Lucado
***
Uit de schatkist van het verleden
Elk uur stroomt er meer dan een miljoen ton water over de Niagara-watervallen. Dat geweld kan niemand stoppen. Niemand? Toch wel. God weet er wel raad mee. Soms, als het erg koud is, ontstaat er gedeeltelijke bevriezing; de laatste keer was dat in 2019. Maar in 1848 kwam alles droog te staan.
In dat jaar vond een bijzonder verschijnsel plaats dat door sommigen werd gezien als een teken van het einde van de wereld: de Niagara Falls vielen tijdelijk stil.
Na een strenge winter brak het ijs op Lake Erie los en werd door harde oostenwinden de Niagara River ingeduwd. Daar vormde het een ijsdam die de watertoevoer blokkeerde, waardoor er ongeveer dertig uur lang geen water stroomde.
In de nacht van 29 maart begon het waterpeil te dalen en tegen de ochtend lag de rivierbedding volledig droog. Mensen stroomden toe en liepen zelfs over de bodem, sommigen staken over naar Goat Island. Er werden oude wapens gevonden en sommigen namen hout mee dat op de rivierbodem lag. ’s Avonds trokken mensen met fakkels over de rand van de watervallen, terwijl ruiters heen en weer reden.
Op 30 maart draaide de wind en brak de ijsdam open. Het water keerde terug en de watervallen begonnen weer te stromen. Voor de ooggetuigen bleef dit een indrukwekkende en onvergetelijke gebeurtenis.
Maken we ons soms zorgen over de woeste staat van deze wereld, of voelen we ons ontmoedigd omdat we onze onstuimige en tegenstrijdige emoties niet onder de duim lijken te krijgen? Maak je maar geen zorgen. Er is een God die er wel raad mee weet.
***
Kun je je een gelovige voorstellen die niet door het vuur wil gaan omdat het brandt?
Hoe kan een christen anders geestelijk groeien?
Beproevingen zijn er niet om ons bang te maken. Ze zijn er om ons te louteren, zodat we groeien in geloof en tot bloei komen in de gelijkenis van Christus.
Uit: Refined by Faith
Uit het archief van Spurgeon
O, dat vuur van menselijke boosheid en frustratie. Dat zijn vijandige emoties die opvlammen om ons te doen struikelen. Laat de woede toch afkoelen. Zeg niets en doe niets om je gram te halen of wraak te nemen. Als je erin mee gaat en de knuppel in het hoenderhok gooit, vertrouw je niet op God maar op je eigen kracht en kom je altijd bedrogen uit. Als je je eigen problemen uitvecht toon je je zondige, menselijke natuur en ben je zeker geen toonbeeld van de geest van God. Het is nobeler om direct de weg van de vergeving op te gaan en de overtreding te vergeten. Een wond in je hart laten zitten in plaats van Gods genezende kracht op je te laten inwerken, kost je later veel meer. Wraakgevoelens en haat in je hart laten rondwoelen is het openhouden van oude wonden en er voortdurend weer zout in strooien. Een christen moet leren wat het betekent om te vergeven. Dat is de Geest van onze Vader.
***
De broden en de vissen vermenigvuldigden zich pas toen ze werden uitgedeeld. Wat wij zo krampachtig vasthouden, zou zich zo maar kunnen vermenigvuldigen en ons leven ongekend kunnen zegenen als we het gewoon aan God overgeven.
Een glimlach
God is behoorlijk creatief… ik bedoel, kijk eens naar jou … zoiets had niemand toch kunnen verzinnen.
***
Iedereen heeft invloed, goed of slecht en de gevolgen van een goddeloos leven blijven niet beperkt tot de ongelovige mens. Daar was een opgewonden kerel het niet mee eens. “Onzin,” sprak hij geïrriteerd. “Ik leef zoals ik wil, doe wat ik wil en bij alles wat ik doe probeer ik niemand kwaad te doen. Ik ben in wezen een goed mens en houd mijn leefwijze voor mezelf.”
“Dat is heel nobel van je,” antwoordde iemand, “maar ik heb eens een zeeman gekend die op de bodem van het schip zijn bed had opgemaakt en besloot dat het hem wellicht zou verfrissen als hij onder zijn bed, uit het gezicht van zijn mede-zeemannen, een gat in de bodem van het schip zou boren. Zijn metgezellen waren razend en scholden hem uit voor van alles en nog wat, maar de man verweerde zich boos dat ze niet zo’n kabaal moesten maken. Hij had het gaatje tenslotte onder zijn eigen bed geboord en viel er verder niemand lastig mee.”
Niemand kan de volledige gevolgen van zijn eigen misstappen inschatten en iedere ongerechtigheid heeft gevolgen voor een ander. Vraag het bijvoorbeeld maar aan een man zoals Achan in het Bijbelverhaal in Jozua 7.
***
Je verlangt naar erkenning door een wereld die een volmaakt Mens aan het kruis sloeg? Hier klopt iets niet.
Een Christen, ergens in een afgelegen gebied in de bergen, deed haar best om de arme, plaatselijke bevolking over het evangelie te vertellen. Daarom nodigde ze eens een groep kinderen uit om bij haar thuis te komen eten. Dit waren jonge kinderen uit de allerarmste bergfamilies die maar nauwelijks konden rondkomen. Eén klein meisje was helemaal in de wolken toen ze het maal zag dat voor haar klaarstond en ze schrokte alles op. Maar ze dronk geen druppel van het enorme glas melk dat voor haar was neergezet. De vrouw dacht dat het arme schaap wellicht niet van melk hield, en vroeg haar waarom ze niet gedronken had.
“U heeft me niet verteld tot waar ik mag drinken,” antwoordde ze. Het kind was gewend in de armoede van het gezinnetje om zelfs haar melk te moeten delen met haar broertjes en zusjes en kon onmogelijk geloven dat het glas melk helemaal voor haar was.
***
Het kruis is een beeld van geweld, en toch de sleutel tot vrede; een beeld van lijden, en toch de sleutel tot genezing; een beeld van dood, en toch de sleutel tot leven.
David Watson
Hemels perspectief
Toen een klein jochie een ongeluk had gehad met een boerenkar en zwaargewond in bed lag, vond de ongelovige buurman het nodig hem eens aan de tand te voelen over dat dwaze geloof van hem. “Al dat geloof van jou heeft je niet veel geholpen,” smaalde hij. “Wie weet ga je wel dood en wat moet je dan?”
De ogen van het jochie schitterden en hij antwoordde enthousiast: “Dan ben ik bij Jezus in de hemel.”
De buurman fronste zijn wenkbrauwen. “De hemel? Je bent een lief joch, dus als er een hemel is, hoor je daar misschien wel thuis, maar wat als je daar aankomt en het blijkt dat Jezus daar helemaal niet is. Wat doe je dan?”
“Dat is nogal logisch,” sprak de knul. “Dan ga ik direct naar hem op zoek.”
“Maar,” ging de buurman verder en hij liet zijn stem zakken tot een dreigend gefluister, “wat als blijkt dat Jezus in de hel zit?”
Het jochie knipperde verbaasd met zijn ogen, schudde zijn hoofd en antwoordde: “U begrijpt er echt helemaal niets van. Jezus is de hemel. Waar Jezus loopt, komt de hemel en waar Hij ook gaat, gaat de hemel met Hem mee.”
***
Ik kan het niet meer bijhouden. Alles wordt duurder. Het leven lijkt haast onbetaalbaar. Behalve de liefde van God. Die is eigenlijk onbetaalbaar, en toch blijft hij altijd een geschenk van genade.
Dat is grappig
Eens zaten een paar discipelen van Jezus in een bootje op het meer. Ze moesten door een nauwe vaargeul roeien maar dat ging niet, want er stond een man in de weg, precies boven op het water. Na veel gezucht en geschreeuw herkenden de discipelen eindelijk wie er voor hen stond.
Het was de Heer zelf.
Direct riepen ze Hem toe: “Mijn Heer! U staat in de weg!”
Jezus riep terug: “Wat bedoel je, IK BEN de weg! Maar soms vrees ik dat jullie zelf in de weg staan.”
___
