Maandag 27 april 2026
Gebed
Heer, dank U dat Uw Naam voor eeuwig geprezen wordt en dat alle wijsheid en macht aan U toebehoren. Help mij vandaag om Uw wijsheid te zoeken, te vertrouwen op Uw heerschappij over mijn leven en me te gedragen op een manier die Uw Naam verheerlijkt. Leer mij, mijn eigen kleinheid te zien, zodat ik in vertrouwen mag rusten in Uw armen.
Amen.
Hoe zouden wij reageren als wij bij de koning moesten komen om hem een droom uit te leggen, en het ons nog zou lukken ook? We trekken ons even terug in onze kamer, sluiten onze ogen, bidden om Gods hulp… en plots verschijnt de hele droom voor ons, compleet met de uitleg.
Dat voelt toch als een moment om jezelf op de schouders te kloppen. Om te denken dat je inmiddels wel heel geestelijk bent geworden. Het is niet onwaarschijnlijk dat we met een brede, tevreden glimlach terug zouden gaan naar de koning. Misschien kijken we hem zelfs even aan met een gevoel van superioriteit en leggen we met overtuiging uit wat God hem heeft willen laten zien.
We zijn tenslotte maar mensen, met een zondige natuur…
Maar Daniël reageerde anders.
Toen God de droom van Nebukadnezar openbaarde, haastte Daniël zich niet om de eer op te strijken of meteen naar de koning te gaan. Hij nam de tijd voor aanbidding. In Daniël 2:20 prijst hij de Naam van God tot in eeuwigheid en erkent hij dat wat er zojuist gebeurde niet te danken was aan zijn eigen genialiteit, maar aan Gods wijsheid en kracht.
Diezelfde God spreekt nog steeds, regeert nog steeds en is vandaag nog steeds alle oprechte en volledige lof waard.
***
De Bijbel zou ons dagelijks brood moeten zijn, maar sommige mensen zien het woord als cake die alleen bij speciale gelegenheden geserveerd moet worden.
***
“Ik zou misschien wel een nieuwe religie willen beginnen,” sprak de eigenwijze man. “Een hele goede, perfecte religie, waar iedereen beter van zou worden.”
“Klinkt goed,” antwoordde iemand. “Dat is niet zo moeilijk. U hoeft alleen maar gekruisigd te worden en dan na drie dagen weer uit de dood op te staan. Eigenlijk zijn dat de enige vereisten. Een kind kan de was doen.”
***
Het menselijk lichaam heeft:
206 botten
650 spieren
79 organen
86 miljard neuronen
37 biljoen cellen
En ze werken allemaal perfect samen.
Eerlijk gezegd heb ik niet genoeg geloof om atheïst te zijn.
Wat een geweldige God hebben wij.
***
Om over na te denken
Er is een reden waarom de psalmist God een schuilplaats en een schild noemt, en al zijn hoop verankert in Gods Woord. Hij weet hoe het is om omringd te zijn door dreiging, leugens en druk waar hij geen controle over heeft. In plaats van krampachtig het roer te willen vasthouden of toe te geven aan angst, vlucht hij naar de Heer Zelf, waar hij veiligheid vindt in Gods aanwezigheid. Hij rust in Gods beloften. Het is ook Gods plan voor ons. Wij worden niet hopeloos blootgesteld aan elke storm, maar zijn geborgen onder de bescherming van een God die spreekt en Zijn Woord houdt.
De wereld is luid, vol beschuldigingen, verleidingen en ogenschijnlijke troost. In dat lawaai is de uitspraak “U bent mijn schuilplaats” geen vluchtgedrag, maar gezond verstand. Schuilen bij God betekent dat je uit de stroom van meningen stapt en tot rust komt in Zijn onveranderlijke karakter. “God is onze toevlucht en onze kracht, een vast burcht die ons helpt in de nood.” (Psalm 46:1). Wanneer je bewust je aandacht op Hem richt, je terugtrekt en Zijn naam zacht fluistert, kies je op dat moment waar je ziel zal wonen. Dan leef je niet langer in de chaos van omstandigheden, maar in de veiligheid van Zijn aanwezigheid.
Deze schuilplaats is niet denkbeeldig; zij is gegrond in wie God wezenlijk is. “U bent mijn schuilplaats. U behoedt mij voor benauwdheid; U omringt mij met vrolijke gezangen van bevrijding.” (Psalm 32:7)
Schuilen bij God kan heel eenvoudig zijn: eerlijk bidden midden op je werkdag, of een zorgelijke gedachte omzetten in een zacht gefluister: “Heer, ik kom naar U toe.”
Hij staat naast je op ieder moment van je dag.
Uit BibleHub
Ik wil graag leren uit te roepen naar God zoals ik steeds mijn telefoon oppak. Dus eigenlijk voortdurend. Wanneer ik me verveel, wanneer ik raad nodig heb, antwoorden zoek of een boodschap moet versturen. Als ik eenzaam ben, inspiratie nodig heb of als ik met iemand wil spreken. Dus altijd.
Cory Ashbury
Op het moment van Zijn lijden koos Jezus voor vertrouwen. Met Zijn laatste adem sprak Hij: “Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest.” (Lukas 23:46) Hij gaf Zich niet over aan wanhoop, maar aan de Vader; persoonlijk, bewust en vol vertrouwen.
Dat gebeurde niet stilletjes, maar met luide stem. Geloof is soms juist een krachtige overgave die weigert de pijn het laatste woord te geven. Jezus liet zien hoe je bidt wanneer je leeg bent.
Wanneer jij “Vader” zegt, spreek je niet tot een verre God, maar kom je thuis. Door Christus is de weg geopend. Zijn handen dragen wat jij niet kunt vasthouden.
Wij vertrouwen er blindelings op dat wanneer we een puzzel van zo’n 1000 stukjes kopen, we ook daadwerkelijk 1000 stukjes krijgen en dat alles perfect in elkaar past. Waarom kunnen we God dan niet vertrouwen dat elk stukje van ons leven perfect aansluit bij het grote plan dat Hij voor ons heeft?
***
In Matteüs 22:37 zegt Jezus dat wij God moeten liefhebben met ons hele hart en ons hele verstand. Hier geeft Jezus ons niet zomaar een regel; Hij openbaart het hart van het leven zelf. Volledige liefde voor God. Dit gebod is geen optie voor alleen de “supergeestelijken”, maar de kern van het leven van elke discipel. Het nodigt ons uit om onszelf eerlijk af te vragen: heb ik Hem lief met alles wat in mij is, of alleen met wat veilig voelt?
God vraagt niet om een beleefde, afstandelijke liefde. Hij verlangt naar ons hart, de plaats van onze diepste verlangens, angsten en hoop. “Verlustig je in de HEERE, dan zal Hij je geven wat je hart verlangt.” (Psalm 37:4) Dat betekent niet dat Hij elk verlangen zomaar vervult, maar dat Hij onze verlangens vormt terwijl wij ons in Hem verheugen. God liefhebben met heel je hart betekent dat Hij de belangrijkste plaats in je leven krijgt. Hij is niet één van de vele dingen waar je van houdt, maar Degene die bepaalt hoe en waarom je al het andere liefhebt. Alles wat je belangrijk vindt; mensen, dromen, keuzes, komt dan onder Zijn leiding te staan.
Je leven begint te stralen met een hemelse gloed.
Hoe mijn kleindochter van negen het evangelie aan haar moeder uitlegde:
Adam en Eva overtraden de regels en werden in de gevangenis gezet.
Daardoor zijn wij allemaal in de gevangenis geboren.
Maar Jezus kwam en opende de gevangenisdeuren. Nu mag iedereen zelf beslissen of hij de gevangenis uit wil lopen of niet!
***
Schepping
Op een ochtend liep een oude man met zijn kleinzoon langs de rand van een veld. De dauw lag nog als een zachte glans over het gras, en de wereld leek even stil te staan tussen nacht en dag.
“Waarom is alles eigenlijk zo mooi?” vroeg de jongen, terwijl hij een spinnenweb zag glinsteren in het eerste zonlicht.
De man glimlachte en hurkte naast hem. “Kijk eens goed,” zei hij.
De jongen boog zich voorover. In het web hingen kleine druppels, als een rij fonkelende parels. Precies op dat moment scheen de zon op het web en flonkerde elke druppel alsof het kleine sterren waren.
“Het is net alsof iemand dit zo gemaakt heeft,” fluisterde de jongen.
De man knikte. “Dat is ook zo. Maar niet alleen dit web. Alles is met zorg en aandacht gemaakt.”
Ze liepen verder. Een vogel begon te zingen, eerst aarzelend, daarna vol overtuiging. In de verte kwam het land langzaam tot leven. De jongen bleef staan.
“Denkt u dat God dit elke dag opnieuw maakt?” vroeg hij.
De man keek naar de opkomende zon. “Misschien niet elke dag opnieuw zoals in het paradijs,” zei hij zacht, “maar Hij houdt het wel elke dag in stand. Hij laat Zijn schepping nooit los.”
“Het is eigenlijk een wonder dat we hier gewoon lopen, opa,” zei hij tenslotte.
De man glimlachte. “Ja,” zei hij. “Een groot wonder. Alleen zien we het niet altijd.”
De jongen pakte zijn hand en kneep er zacht in. “Ik wil het wel blijven zien,” zei hij. “God is heel goed, nietwaar, opa?”
De oude man knikte langzaam. “Heel goed, mijn jongen. Heel erg goed.”
***
Ik heb vandaag zoveel te doen, dat ik het niet aandurf om mijn tijd met God maar even over te slaan.
Maarten Luther
***
Uit de schatkist van het verleden
De befaamde pianist Rubinstein zei eens: “Als ik ook maar een dag niet oefen, dan merk ik het meteen. Als ik twee dagen niet oefen merken mijn vrienden het en als ik drie dagen niet oefen merkt ook de hele wereld het.” Oefening baart kunst, en dat geldt ook zeker op geestelijk gebied. Het motto van de medische zendeling David Livingstone zegt eigenlijk hetzelfde: ”Ik ben vastbesloten niet te stoppen totdat ik mijn doel heb bereikt. Alleen door onwankelbare volharding en mijn geloof in God kan ik de overwinning behalen.”
***
Deze wereld lijkt vergeten te zijn wie God is. Maar ik geloof dat het niet lang zal duren voordat Hij ons opnieuw zal laten zien wie Hij werkelijk is.
Onbekend
***
In 1895 ontdekte de Duits-Nederlandse wetenschapper Röntgen de röntgenstralen. Een van de eerste röntgenfoto’s was die van de hand van de vrouw van Röntgen, Anna Bertha. Hij vroeg haar om haar hand tussen zijn nieuwe machine en de fotografische plaat te houden. Op de foto die hij zo ontwikkelde waren het skelet van haar hand en haar trouwring duidelijk te zien. Het schijnt dat Anna Bertha verschrikt uitgeroepen heeft: ‘Ik heb mijn eigen dood gezien!’
Dit bracht een andere wetenschapper uit die tijd op het idee om met deze straling te experimenteren en hij deed dat bij een groep rijke vrouwen, allemaal uitgedost met juwelen en stralende kettingen. “Het effect van deze straling op kostbare juwelen is opzienbarend,” sprak de man terwijl hij de dames aan de straling blootstelde. Er gebeurde iets wonderlijks, want niet alle dames droegen echte juwelen en er zaten nogal wat nepdiamanten tussen. De echte stenen lichtten op en begonnen te stralen, terwijl er van de namaakjuwelen nog geen straaltje afkwam. God heeft ook röntgenogen. Zijn ogen onderzoeken onze harten, zoals staat beschreven in het Bijbelboek Jeremia: “Ik, de Heer, weet wat er in het hart van een mens is. Ik ken ieders diepst verborgen gedachten. Daardoor kan Ik iedereen geven wat hij verdiend heeft. Ik beloon ieder mens naar wat hij heeft gedaan, goed of slecht.” (Jeremia 17:10)
Is ons geloof oprecht en echt? Als het dat is zal het flonkeren met ware liefde voor God en de waarheid als God naar ons kijkt, maar zo niet, dan blijft het donker als Gods licht op ons hart schijnt.
Uit het archief van Spurgeon
Als je diep ontzag voor de Heer hebt, beschermt de Engel van de Heer je. Hij zal je redden.
Psalm 34:8
De engel van het verbond, de Here Jezus, staat aan het hoofd van alle hemelse legers en omringt met zijn soldaten de woningen van de heiligen. Als verschanste legerscharen liggen de dienende engelen rondom Gods kinderen om hen te dienen, bij te staan, te verdedigen en te troosten. Aan alle zijden wordt de wacht gehouden door die krijgers met ogen die nooit dichtvallen. De aanvoerder van dat leger is de grote Koning, wiens moed, macht en dapperheid niemand kan weerstaan. Later in de hemel zullen we pas zien hoeveel wij te danken hebben aan die onzichtbare handen die ons ondersteunen, opdat wij onze voet niet stoten aan een steen.
***
De grootste bedreiging voor het christendom? Ongeloof of atheïsme?
Ik denk het niet. Het grootste gevaar komt misschien wel van het schijnchristendom.
- Een evangelie zonder bekering.
- Een geloof zonder gehoorzaamheid.
- Een kerk zonder waarheid.
***
Een glimlach
Na een bijzonder saaie en langdradige preek verlieten de parochianen snel de kerk, zonder de dominee een hart onder de riem te steken. Gelukkig kwam Karel de kerk nog uit want die had altijd wel iets positiefs te melden over de preek.
“Dominee,” sprak Karel attent, “vandaag herinnerde uw preek mij aan de vrede en liefde van God!” De dominee was in zijn nopjes. “Zoiets heeft nog nooit iemand over mijn preek gezegd. Vertel me eens waarom, Karel.”
“Dat zal ik u eens vertellen dominee,” zei Karel. “Uw preek deed me denken aan de Vrede van God omdat deze alle verstand te boven ging en aan de Liefde van God omdat hij eeuwig leek te duren.”
***
Iemand die werkelijk op zoek is naar de waarheid en er open voor staat komt altijd uit op dezelfde plaats: het hart van Jezus.
Johnnie Cash
***
Het verhaal gaat dat er enige tijd geleden, ergens aan de Indische oceaan, een Maleisische koopman aan boord klom van een Amerikaans marineschip dat daar verankerd lag.
“Wat kom je hier doen?” vroeg de kapitein argwanend.
“Traktaatjes,” antwoordde de man in gebroken Engels. “Evangelische traktaatjes. Die wil ik hebben.”
De kapitein fronste zijn wenkbrauwen. “Waarom wil jij die hebben? Je kunt niet eens Engels lezen.”
“Dat klopt,” antwoordde de koopman, “maar ze helpen me enorm in mijn werk.”
“Hoe bedoel je?” vroeg de kapitein.
“Ik heb die traktaatjes nodig als ik zaken probeer te doen met Engelssprekende klanten. Voordat ik zaken met hen doe geef ik een traktaatje en bestudeer ik het gezicht van de klant. Als ze het traktaatje met een schamper gebaar op de grond gooien of het verkreukelen, weet ik dat ik met een klant te maken heb die ik niet kan vertrouwen. Maar als de klant het traktaatje met eerbied ontvangt weet ik dat ik met een gerust hart zaken met zo’n man kan doen, omdat ik met een eerlijk mens te maken heb.”
Goed advies van deze ongeletterde koopman.
Mensen die niets van Mij willen weten en niet naar Mij willen luisteren, zullen op de laatste dag veroordeeld worden door de woorden die Ik heb gezegd.
Johannes 12:47-48
***
Voor het slapengaan vroeg mijn dochtertje van vier: “Mama, wist je dat Jezus in mijn hart woont?” Haar ogen werden groot van enthousiasme.
“Echt waar?” vroeg ik.
“Ja, en we praten met elkaar. Ik zeg iets en Hij praat terug. Kijk maar.”
Ze sloot haar ogen en zei: “Ik hou van U, Jezus.”
Het was even stil en er verscheen een glimlach op haar gezicht.
Toen opende ze haar ogen en zei: “Ik hou ook van jou, zei Hij. Nu jij, mama.”
***
De woorden in de Bijbel zijn ondiep genoeg zodat een kind kan komen drinken zonder bang te zijn te verdrinken, maar ze zijn tegelijkertijd diep genoeg zodat theologen erin kunnen rondzwemmen en duiken zonder ooit de bodem te bereiken.
Hiëronymus van Stridon
Hemels perspectief
In een klein dorp woonde eens een oude vrouw die al jarenlang alleen was. Het was altijd stil in haar huis, op het tikken van een klok na.
Op een avond zat ze bij het raam terwijl de zon langzaam achter de velden verdween. Haar handen lagen in haar schoot, maar haar gedachten waren onrustig. Ze was ziek geworden en voelde dat haar leven dichter bij het einde kwam.
De dood stond als het ware voor de deur, en dat vulde haar met angstige onzekerheid. Iedereen moest ooit die onbekende rivier oversteken, maar hoe zou het zijn om te sterven? Zou het wel goed gaan?
Die nacht kon ze niet slapen. Ze pakte haar Bijbel en haar ogen vielen op de woorden: “In het huis van Mijn Vader zijn vele woningen.”
Ze las de zin opnieuw, langzaam.
“Woningen,” fluisterde ze. “In de hemel is er leven in overvloed. Het is geen onbekende leegte, maar een huis waar wij samen zijn met de Vader van het huis.”
Die woorden bleven in haar gedachten hangen terwijl de nacht voortkroop. En ergens tussen waken en slapen groeide er een warm vertrouwen, dat dieper ging dan haar gevoel. Het was alsof Iemand haar naam al kende, alsof er ergens een plek was die niet nieuw voor haar zou zijn, maar al voorbereid.
Een paar dagen later kwam de buurvrouw langs en vroeg voorzichtig hoe het met haar ging. De oude vrouw glimlachte en zei: “Ik ben tot rust gekomen. Er is vrede in mijn hart. Ik weet nu dat de dood geen stap in het duister is, maar als een thuiskomst na een lange, vermoeiende reis, in een huis waar je verwacht wordt.”
De buurvrouw zweeg even.
“Bent u niet bang?” vroeg ze.
De oude vrouw keek naar het licht dat door de gordijnen viel.
“Eerst was ik dat wel, maar nu niet meer,” zei ze zacht. “Omdat ik geloof dat Hij daar al is. En als Hij daar is, dan is het geen onbekende plek.”
Vanaf die dag sprak ze niet vaak meer over doodgaan, maar vooral over thuiskomen.
De mens die niet bidt als de zon schijnt, zal niet weten hoe hij moet bidden als de wolken het zicht belemmeren.
Onbekend
Dat is grappig
Tijdens zijn stille tijd vraagt Piet aan God: “Heer, mag ik U iets vragen?”
“Natuurlijk,” antwoordt de Heer. “Vraag maar raak.”
“De eeuwigheid en het feit dat er geen tijd meer is… dat vind ik toch moeilijk te begrijpen. Kunt U me dat uitleggen?”
“Ja hoor,” antwoordt de Heer.
Piet denkt even na en vraagt dan: “Wat betekent duizend jaar bijvoorbeeld voor U?”
“Voor Mij,” zegt God, “is duizend jaar net zoveel als een minuut.”
“Werkt dat ook zo met Euro’s?” vraagt Piet weer. “Hoeveel betekent 1000 Euro bijvoorbeeld voor U?”
“Voor Mij is 1000 Euro hetzelfde als 1 cent,” antwoordt de Heer vriendelijk.
Het is even stil en dan vraagt Piet: “Heer… heeft U 1 cent voor mij?”
“Tuurlijk,” zegt God. “Geef me even een minuutje.”
___
