Gebed
Lieve Jezus,
U kent mijn hart. U weet wat me bezighoudt, wat me zorgen baart en wat soms zo zwaar op me drukt dat ik bijna niet weet hoe ik verder moet. Hoe vaak kom ik niet bij U met mijn zorgen, vertel ik U waar ik mee worstel en vraag ik U om hulp. En toch, zodra ik weer verder ga, neem ik diezelfde zorgen vaak gewoon weer mee. Alsof ik ze toch zelf moet oplossen.
Ach leer mij om U echt te vertrouwen. Niet alleen om mijn zorgen bij U neer te leggen, maar ook om ze daar te laten. Help mij eraan te denken dat U ze kent, dat U voor mij zorgt en dat ik niet alles zelf hoef te dragen. Ook niet wanneer de storm maar blijft razen.
Dank U, lieve Jezus, dat ik bij U mag komen zoals ik ben. Met mijn vragen, mijn angsten en mijn kleine geloof. Dank U dat U mij niet wegstuurt wanneer ik opnieuw met dezelfde zorgen bij U kom. U blijft geduldig, U blijft dichtbij en Uw liefde voor mij verandert niet.
Houd mij dicht bij U. Als mijn gedachten weer op hol slaan en mijn zorgen de overhand dreigen te krijgen, herinner mij er dan aan dat ik veilig ben in Uw handen. Leer mij om te rusten in Uw trouw.
Ik wil mijn lasten niet langer alleen proberen te dragen. Ik leg ze in Uw liefdevolle handen. Help mij om ze daar ook te laten en om vandaag te leven in de vrede die U mij wilt geven.
Dank U dat U er bent. Dank U dat U mij draagt. En bovenal, dank U dat U zoveel van mij houdt.
Amen.
***
Toen ik een kind was, hielden mijn ouders niet van mij omdat ik zo braaf was, maar omdat ik hun kind was. Ik hield van hen en wilde hen graag een plezier doen, maar ik hoefde hun liefde niet te verdienen. Dat geldt ook voor Gods liefde. Hij houdt van ons omdat we Zijn kinderen zijn, eenvoudigweg omdat we er zijn.
Hoe meer we het gevoel hebben dat we recht hebben op liefde, of dat we die moeten verdienen, des te minder we zullen beseffen hoezeer we Gods liefde nodig hebben. Ons vertrouwen zal minder vanzelfsprekend zijn en we zullen minder uitroepen: Abba, Vader!
Madeleine l’Engle
***
Om over na te denken
Ieder huis draagt zijn eigen kruis, maar hoe we dat kruis dragen verschilt van mens tot mens. Bij tegenslag staat het gezicht van veel mensen vol verkrampte spanning en elke zucht is een uiting van het ongeloof dat vertwijfeld uitroept: “Waar is God en waarom helpt niemand mij?” Hoe anders is het om ons kruis blijmoedig te dragen in de wetenschap dat er onbeschrijflijke vreugde op ons wacht in Gods aanwezigheid. De profeet Jeremia beschrijft het wonderschoon:
“Als iemand op Mij vertrouwt, zal Ik goed voor hem zijn. Met hem zal het goed gaan. Hij lijkt op een boom die langs het water is geplant. Zijn wortels groeien tot aan de beek. Hij merkt de hitte niet eens. Zijn bladeren blijven altijd fris en groen. Als er een jaar geen regen valt, maakt hij zich geen zorgen. Er groeien altijd vruchten aan hem.”
Jeremia 17:8
Laten wij onze gezichten altijd richten naar de opgaande zon, en de donkere wolken boven ons gebruiken om regenbogen te maken. Hier op aarde hebben wij de gelegenheid om te leren hoe we ons door het geloof kunnen verheugen in de strijd en geduldige mensen kunnen worden. Zulke dingen kunnen we in de hemel niet leren; die moeten hier, in aardse omstandigheden geleerd worden.
A.B. Simpson
***
‘Ik heb medelijden met mensen die niet elke dag in de Bijbel lezen. Ik vraag me af waarom ze zichzelf het genoegen ontzeggen dat het lezen ervan met zich meebrengt.’
Woodrow Wilson
***
Hoe teder brengt God ons tot rust en bedaart Hij onze angsten! Hoe lieflijk zegt Hij in Zijn woord:
‘Want Ik, je Heer God, grijp jou bij je hand. Ik zeg tegen je: Wees niet bang. Ik help je. Wees niet bang, jij klein volkje Israël, zo klein en machteloos als een wormpje! Ik help je, zegt de Heer. De Heilige God van Israël is je Redder.’
Jesaja 41:13
Hij zegt het niet slechts één keer, maar blijft het maar zeggen en houdt onze hand vast. De gezegende Heer vat alles samen in één enkele boodschap van eeuwige troost: “Ik ben het, wees niet bang.” Hij is het tegengif voor alle angst; Hij is de remedie voor iedere moeilijkheid; Hij is de kern en de bron van onze bevrijding. Daarom kunnen wij boven onze angsten uitstijgen. Laten wij onze ogen dus op Hem gericht houden, voortdurend in Hem vertoeven en tevreden zijn in Zijn aanwezigheid. Laten wij ons aan Hem vastklampen en uitroepen: Bij God zijn we veilig. Hij is onze schuilplaats, onze burcht waar we veilig zijn. Hij heeft ons altijd geholpen als we in moeilijkheden zaten. Daarom zullen we nooit bang zijn, zelfs niet als de aarde schudt, zelfs niet als de bergen in de zee vallen.
***
De meeste mensen maken zich zorgen om hun eigen materiële behoeften en om de geestelijke gesteldheid van anderen. Dat zou andersom moeten zijn: ieder mens heeft de verantwoordelijkheid om zich om zijn eigen geestelijke welzijn te bekommeren en om te zien naar de materiële behoeften van anderen. De materiële behoeften van mijn naaste zijn mijn geestelijke verantwoordelijkheid.’
Yisrael Salanter (1810-1883)
***
Uit de schatkist van het verleden op 19 oktober
Op 19 oktober 1960 werd Martin Luther King Jr. gearresteerd in Atlanta, nadat hij zich had aangesloten bij studenten die door middel van vreedzame sit-ins in een warenhuis in het centrum van de stad gerechtigheid eisten. Hoewel de aanklacht gering was, werd een kwestie rond zijn voorwaardelijke invrijheidstelling uit een eerdere verkeersovertreding aangegrepen om hem naar een gevangenis in Georgia te sturen. Het was een ontnuchterende herinnering aan hoe gemakkelijk machthebbers de wet naar hun hand kunnen zetten.
Toch beantwoordde King bedreigingen met gebed, zelfbeheersing en een vastbesloten weigering om te haten. Zijn kalme volharding getuigde ervan dat christelijke moed geen woede is die zich voordoet als gerechtigheid, maar standvastige liefde die onrecht verdraagt zonder de waarheid los te laten.
***
Kijk met dankbaarheid om, leef met vertrouwen in het heden en zie met hoop uit naar morgen.
***
Jacobus Arminius stierf op 19 oktober 1609 in Leiden, op 49-jarige leeftijd, na een langdurige ziekte. Hij liet een bediening na die werd gekenmerkt door pastorale bewogenheid en een oprecht worstelen met de Schrift. Hij was hoogleraar geweest aan de Universiteit van Leiden en predikant in Amsterdam en probeerde Gods rechtvaardigheid en de menselijke verantwoordelijkheid te verdedigen.
Zijn overlijden herinnert de kerk eraan dat zelfs briljante leraren kwetsbare mensen zijn. Onze hoop rust niet op theologische systemen, maar op Christus. Dat roept ons op tot nederigheid, gebed en een trouwe onderwerping aan Gods Woord.
***
Wat achter je ligt, is niet buiten Gods bereik. Wat vóór je ligt, is niet buiten Zijn zorg.
***
Uit het archief van Spurgeon
De Heilige Geest is een wijze Trooster. Job had ook troosters, maar dat waren geen wijze troosters. Ik denk dat Job de waarheid sprak toen hij zei: “Ellendige troosters bent u allen.” Dat was haast beledigend, want je kunt er bijna zeker van zijn dat die jongens zelf dachten dat ze heel wijs waren. Toen de jongeling Elihu opstond om te spreken, dachten ze dan ook direct dat hij geen respect had. Wat kon die jonge knaap nu te melden hebben wat zij als wijze en geëerde ouderen niet allang wisten? Maar zij konden de ware reden voor de beproeving van hun vriend niet blootleggen.
Zij dachten dat Job geen echt kind van God was. Zij besloten dat hij zelfingenomen was en gaven hem daarop de verkeerde behandeling. Het is een slechte zaak wanneer een dokter een verkeerde diagnose stelt en daarop het verkeerde recept geeft. Een verkeerd medicijn kan de patiënt zelfs doden. Soms, als we mensen bezoeken en ons geroepen voelen om een trooster te zijn, kan het voorkomen dat we precies denken te weten wat er loos is en stroomt het advies uit onze mond. Wij doen er beter aan om samen met zo iemand de Heilige Geest te zoeken, en hem naar God te sturen. Hoe wijs is de Heilige Geest! Hij neemt de ziel, legt haar op de onderzoektafel en ontdekt het probleem in een oogwenk. En wij? Wij zouden moeten luisteren en alleen zeggen wat de Geest ons ingeeft, in plaats van onze eigen wijsheid te spuien en medicijnen aan te reiken waar niemand echt beter van wordt.
***
Gods handtekening staat geschreven in de schoonheid van alles wat Hij gemaakt heeft.’
***
Schepping
In 1937 begonnen de Canadese onderzoekers Fred en Norah Urquhart aan een bijzonder onderzoek. Ze wilden ontdekken waar de monarchvlinders in Noord-Amerika iedere herfst naartoe trokken. Daarom begonnen ze vlinders te vangen en hun vleugels van kleine merktekens te voorzien. Wie zo’n vlinder vond, werd gevraagd de onderzoekers daarvan op de hoogte te stellen. Het onderzoek duurde tientallen jaren. Pas in 1975 werd de overwinteringsplek van deze vlinders ontdekt, hoog in de bergen van Mexico.
Wat bleek? Deze kwetsbare vlinders kunnen duizenden kilometers afleggen. Ze beschikken over een bijzonder navigatiesysteem dat onder meer gebruikmaakt van de stand van de zon en een biologische klok. En hier komt het wonderlijke: de vlinders die in het voorjaar naar het noorden trekken, zijn niet dezelfde vlinders die in de herfst aan de terugreis beginnen. Verschillende generaties werken als het ware samen om de jaarlijkse cyclus voort te zetten.
Laat dat eens goed tot je doordringen. Een vlinder, met die kwetsbare vleugels, onderneemt een reis waarvoor wij een kaart, een kompas en heel wat voorbereiding nodig zouden hebben.
Hoe gemakkelijk lopen we voorbij aan de wonderen die ons dagelijks omringen! We zien een vlinder, een bloem of een vogel en denken er nauwelijks over na. Maar als we even stilstaan en beter kijken, ontdekken we hoeveel er schuilgaat achter wat op het eerste gezicht zo eenvoudig lijkt.
Zelfs het kleinste en kwetsbaarste schepsel kan ons iets leren over de grootheid van zijn Schepper.
***
Ik heb God een heel duidelijk plan voor mijn leven gegeven.
Hij heeft het beleefd aangehoord en vervolgens iets heel anders gedaan.
***
Hemels Perspectief
Hoe dichter ik bij het einde van mijn aardse bestaan kom, des te duidelijker ik om mij heen de onsterfelijke symfonieën hoor van de wereld die gaat komen. Al een halve eeuw schrijf ik mijn gedachten op in proza en vers; maar ik voel dat ik nog niet één duizendste deel heb gezegd van wat er eigenlijk in mij leeft. Wanneer ik ten grave ben gedragen zal mijn dagtaak beëindigd zijn, maar een nieuwe dag zal ook begonnen zijn. Het aardse leven sluit in de schemering, maar het ware leven opent met de dageraad.
Victor Hugo
***
Onze toekomst ligt niet in de handen van het lot, maar in de liefdevolle handen van onze Heiland.
***
Een jochie van eenvoudige afkomst zag de begrafenisstoet voorbij komen met de kist van de oude rijke vrek van het dorp. Hoofdschuddend zei hij: “Kijk nou eens. Daar gaat hij; zonder ook maar een cent in z’n zak.” Hoe anders is het voor een kind van God voor wie een kroon van gerechtigheid klaarligt in de hemel.
Mijn beloning ligt voor mij klaar. Op de grote dag zal de Heer, de rechtvaardige Rechter, mij die beloning geven.
2 Timotheüs 4:8
***
De hemel is de belofte dat het laatste hoofdstuk van Gods kinderen geschreven wordt door Zijn liefde.
***
Een glimlach
De bezoeker schudde medelijdend zijn hoofd toen hij aan het ziekbed van de oude vrouw stond. “Och arme, wat jij allemaal moet doormaken is met geen pen te beschrijven. Ik weet gewoon niet hoe het mogelijk is dat je zo rustig blijft ondanks al die ellende. Ik zou het niet kunnen.”
De vrouw keek hem vanuit haar bed vriendelijk aan en antwoordde: “Ik hoef het allemaal niet zelf te dragen. Jezus is bij me en die helpt en ondersteunt me.”
“O, natuurlijk,” sprak de man. “Je hebt gelijk. We moeten al onze zorgen bij de Heer brengen.”
“Zo is dat,” sprak de vrouw weer, “maar dat is niet genoeg.”
“Niet genoeg? Hoe bedoel je dat?”
“De meesten van ons zijn nog wel in staat om onze zorgen bij de Heer te brengen,” kwam het antwoord. “We bidden wel, maar als we dan klaar zijn met bidden, pakken we onze last direct weer op en lopen we met alle zorgen en onzekerheid weer naar buiten. Zo werkt het niet. Wij moeten leren om onze lasten niet alleen bij Jezus te brengen, maar die daar ook daadwerkelijk achter te laten. Dat is het geheim van vrede midden in de storm.”
***
Momenten van gemeenschap met God zijn de kostbaarste momenten van het leven. Bescherm deze tijd en offer liever alle andere dingen op dan dat je deze hemelse impulsen uit je dag laat wegglippen. Geef alles op wat in de weg staat om deze tijd te nemen. Zij zijn als schaarse oases en fonteinen in de woestijn, waar de vermoeide en ontmoedigde reiziger zijn kracht en moed kan vernieuwen. Daar klinkt de hemelse stem en gelukkig en gezegend is de mens die er uitrust en die acht slaat op het hemelse visioen dat de relatie met God verfrist.
Peabody
***
Ik wilde God vertellen hoe Hij mijn leven moest regelen. Gelukkig had Hij andere plannen.
Dat is grappig
Een man komt voor de zoveelste keer weer bij de dokter. Hij houdt maar vol dat hij onzichtbaar is en wil graag een goedwerkend medicijn. Maar wat de dokter ook doet, hij blijft maar aan het hoofd van de dokter zeuren.
“Hij is er weer, dokter,”zegt de assistente tegen de dokter.
De dokter haalt zijn schouders op zegt: “Zeg maar dat ik niets voor hem kan doen, want ik kan hem niet zien.”
____
