Maandag 16 februari 2026
Gebed
Mogen wij elke dag opnieuw de schoonheid in Jezus zien. Zijn liefde is niet begrensd en kent geen bodem. Gisteren is voorbij, maar vandaag staat Hij weer naast ons.
Heer Jezus, open mijn ogen zodat ik vandaag iets nieuws van Uw schoonheid mag zien. Wilt U mij leren om te rusten in Uw nabijheid alleen.
De liefde van Jezus voor elk van Zijn kinderen is als een grenzeloze oceaan. Elke wond van Jezus spreekt van Zijn verlossende liefde.
Dank U, Heer, dat Uw liefde dieper gaat dan mijn schuld.
Jezus kan nooit los gezien worden van het kruis. Hij kwam voor de kruisdood en alles werd daar op Golgotha bezegeld. Het kruis is geen omweg, maar de enige weg naar het hart van God.
Heer, leer mij U te volgen, wat het ook kost. Neem Uw rechtmatige plaats in mijn leven in.
De ziel die Jezus werkelijk liefheeft, heeft Hem lief in armoede, in boeien en in smaad. Ware liefde verdwijnt niet wanneer omstandigheden veranderen.
Heer, geef mij liefde die blijft, wat er ook komt.
Geïnspireerd op een gebed van Samuel Rutherford (1600-1661)
***
Jezus is het grote pakhuis van de rijkdom van de hemel.
Jij bent bijzonder voor Mij.
Mijn liefde voor jou is persoonlijk en oneindig.
Ik zie je, Ik ken je, Ik hou van je zoals je bent.
Laat Mijn liefde je omringen, verwarmen en geruststellen.
________________________________
Er was eens een flinke, gezonde jongen van een jaar of vier, die op een dag de Bijbel op de grond gooide. Zijn moeder zei zacht maar beslist: “Pak die Bijbel op, mijn jongen.”
“Dat kan ik niet,” zei het joch vastberaden.
“Ga nu direct die Bijbel ophalen,” herhaalde zijn moeder.
“Dat doe ik niet,” antwoordde hij opnieuw, met zijn vuistjes gebald van eigenwijsheid. Hij had zijn hart gesloten en was vastbesloten om niet te gehoorzamen. Eerst zei hij: “Ik kan het niet.” Daarna: “Ik wil het niet.”
Zo gaat het ook bij mensen die van God vervreemd zijn. Eerst zeggen ze: “Ik kan het niet.” Dan: “Ik wil het niet.” Hun hart is hard en versteend.
Zijn moeder bleef geduldig en liefdevol aandringen. Het jongetje zakte uiteindelijk op de grond, sloeg zijn armen om de Bijbel heen en deed alsof hij hem niet kon tillen. Maar zijn moeder wist wel beter. Ze knielde naast hem neer, legde zachtjes haar handen over de zijne, en samen tilden ze de Bijbel op. In die aanraking voelde het kind iets veranderen. Zijn verzet smolt weg, niet door zijn eigen kracht, maar door de liefde die zijn moeder hem toonde.
De atmosfeer werd licht en warm. Tranen rolden over zijn wangen terwijl zijn moeder haar armen om hem heensloeg. Wat onmogelijk had geleken, was werkelijkheid geworden, omdat haar liefde zijn hart had veranderd.
Zo werkt Gods genade. Van nature zijn wij zoals dat jongetje: niet alleen onwillig, maar werkelijk onmachtig om ons hart tot God te keren. Wij zijn geestelijk dood, zegt de Schrift, en een dode kan zichzelf niet tot leven wekken. Maar God komt tot ons in Christus, net als die moeder die neerknielde bij haar kind. Zijn Geest maakt ons levend, verandert ons stenen hart in een hart van vlees, en bewerkstelligt in ons zowel het willen als het werken.
Uit: Anecdotes van D.L. Moody
Voor elke stap die jij naar God zet, zet God twee stappen jouw kant op. Als jij naar God toe loopt, rent Hij naar jou toe.
James Martin
Om over na te denken
Volgens een oude Joodse legende verhief de Boom des Levens na de zondeval zijn takken heel hoog, zodat de onreine handen van de mens er niet meer bij konden om toch nog het eeuwige leven te verkrijgen.
Jezus bracht hoop en totdat onze handen gereinigd zijn door het geloof in Zijn offer, blijven de rijkste vruchten die God voor ons heeft onbereikbaar boven onze hoofden hangen. De volheid van het hemelse leven wordt alleen geschonken aan hen die door het geloof tot Jezus Christus naderen en zich door Hem laten reinigen van al het vuil van vlees en geest.
Alexander McLaren
Iedere morgen weer klinkt de stem van de Geliefde van onze ziel en vraagt Hij ons:“Kinderen, hebben jullie iets te eten?”
En iedere dag weer antwoorden wij: “Nee, Heer; van onszelf hebben wij niets dan honger en nood. O God, wij kunnen onszelf niet voeden!”
En dan horen wij Zijn warme stem die antwoordt:
“Kom dan, kinderen en eet zoveel je wilt!”
Hay Aitken
Een predikant zei over angst eens het volgende: “Een door de wol geverfde vogel maalt niet om een vogelverschrikker. Zo’n vogel weet heel goed dat een vogelverschrikker juist een advertentie is waarin staat: ‘Hier ligt lekker spul, waar je lekker van zult smullen.’
Ook geestelijk staan er overal vogelverschrikkers, dus als ik slim ben ga ik zo’n angstaanjagende verschijning zien als een advertentie dat er wat goeds te halen valt. Elke reus op mijn levenspad die me angst inboezemt is niets anders dan een vogelverschrikker die me naar Gods grootste en beste zegeningen leidt. Onze angsten, gezien in het licht van God, zijn ongegrond.”
***
Het kruis is de diamant die Jezus draagt in Zijn kroon.
***
Uit de schatkist van het verleden
Daarom heeft God Hem de hoogste plaats en de allerhoogste titel gegeven, zodat in de naam van Jezus iedereen in de hemel, op aarde en onder de aarde zijn knieën zal buigen en tot eer van God de Vader openlijk zal erkennen: Jezus Christus is de Here!
Filippenzen 2:9-11
Er bestaat een verhaal over een Engelse prinses in een vroegere eeuw, die eens door de velden liep en daar werd lastiggevallen door een stelletje raddraaiers die er geen idee van hadden wie ze voor zich hadden. Nadat ze een aantal schunnige grapjes gemaakt hadden, antwoordde de prinses verbolgen: “Hou direct op met die onzinnige praatjes. Daar ben ik niet van gediend.”
“O nee?” hoonde een van de jongens. “En wie ben jij dan wel, dat ik jou zou moeten gehoorzamen?”
“Ik ben niemand,” antwoordde de prinses, “maar mijn moeder is de koningin van Engeland.”
De jongens verstijfden van schrik en vielen op hun knieën voor haar neer terwijl ze een verontschuldiging mompelden.
Zo is dat ook met ons. Wellicht zijn wij niet groot en machtig, maar onze Vader is dat wel. Hij is de koning van hemel en aarde en de dag komt, dat ieder mens in overgave voor Hem zal knielen.
***
Aanbidding is het stille besef in je hart dat je voor Iemand staat Die groter is dan woorden kunnen dragen. Het is een nederige buiging van het hart, zachte maar diepe verwondering en vreugdevol ontzag.
Het is liefde die je overweldigt en toch tot rust brengt. Aanbidding is het verblijven in de nabijheid van het oeroude Mysterie, die heilige Majesteit die filosofen de Eerste Oorzaak noemen, maar Die wij eenvoudig onze Vader in de hemel mogen noemen.
A.W. Tozer
***
Uit het archief van Spurgeon
Ik roep ieder van Gods kinderen oprecht op om zelf de Bijbel te lezen en te onderzoeken en dan te zeggen: “Heer, laat mij zien wat U wilt dat ik doe.”
Elke oprechte christen behoort te voelen dat hij liever Jezus volgt met slechts twee of drie anderen, dan mee te lopen met een grote menigte die de overleveringen en filosofieën van de mensen van grotere waarde achten dan dat ene, kostbare Boek van God.
Ik bid dat God ons helpt om gehoorzame discipelen te worden en zelf het Woord te onderzoeken. Het Woord wast ons schoon en heeft een hemelse kracht die alles van deze wereld kan veranderen. Leeft er ook in jouw hart een vurig verlangen om de Meester te volgen en alles te doen waarvan je gelooft dat het Zijn wil is, zowel in de kleine als in de grote dingen? Moge de Heer ons helpen erop gericht te zijn, Zijn wil te kennen en te doen in alle dingen, zonder vrees voor de gevolgen.
***
Wie kan ooit de waarde peilen van Gods gave aan deze wereld: Zijn eniggeboren Zoon? Het is een gave die woorden ver te boven gaat en te diep is voor het menselijk verstand. Geen mens kan haar bevatten.
Er zijn twee dingen die onmeetbaar zijn. Het eerste is het onmetelijke verlies van een mens die zijn eigen ziel verliest. Hoe groot dat verlies is, weet geen sterveling onder woorden te brengen. Het tweede is de onvoorstelbare grootheid van Gods gave, toen Hij Christus schonk tot redding van zondaren.
Hoe vreselijk moet de zonde dan wel zijn in de ogen van de Vader, dat Hij besloot Zijn enige Zoon te geven om de Vriend van zondaren te worden?
J.C. Ryle
Een glimlach
“Dat was het dan…,” sprak de ongelovige man bitter toen de kist waar zijn dode vriend in lag, in het graf verdween. “Alles voorbij. Dit is het einde.”
“Nee hoor,” sprak iemand die zijn geweeklaag had gehoord. “Dit is het einde nog niet.”
“Wat bedoel je?’ vroeg de ander verstoord.
“De mensen sterven éénmaal, en worden dan geoordeeld,” was zijn antwoord waarbij hij refereerde aan Hebreeën 9:27. “Er komt nog een oordeel.”
***
Ik schaam mij niet voor dit goede nieuws. Het is immers door de kracht van God het middel waardoor mensen die het geloven, gered worden. In de eerste plaats is dit nieuws voor de Joden, maar ook voor alle andere volken.
Romeinen 1:16
Een welbespraakte professor gaf eens een uitgebreide lezing over de zin en onzin van geloof in God en besloot zijn redevoering met de woorden: “Welnu, geëerd publiek, ik hoop dat u nu inziet dat het zogenaamd reddende geloof van Jezus Christus niet meer dan een sprookje is. Het is geen rots om op te staan, maar een misleidend idee dat de mens de kans ontneemt om te groeien als individu. Heeft iemand hier misschien nog iets aan toe te voegen?”
Een eenvoudige boer stak zijn hand op en zei: “Na al uw theorieën aangehoord te hebben is het me meer dan ooit duidelijk dat ik slechts een ongeschoolde boer ben. Ik kan me dan ook op intellectueel niveau onmogelijk met u meten. Maar met betrekking tot uw opmerking dat het Evangelie een sprookje is zou ik u willen vragen, mij uit te leggen hoe het komt dat ik zo’n ander mens ben geworden sinds ik Jezus in mijn hart heb aangenomen. Drie jaar geleden was ik een dronkenlap, verbraste ik het kleine beetje geld dat ik had, en sloeg ik mijn vrouw als ze me erop aansprak. Toen begon ik te geloven en nu is alles anders. Mijn leven is gelukkig. Mijn vrouw en kinderen zijn blij met mij. Ik vloek en drink niet meer en het lijkt wel alsof er een nieuwe, frisse kracht door mijn aderen stroomt. Kunt u mij wellicht uitleggen hoe het mogelijk is dat een sprookje zo’n enorme verandering teweeg heeft kunnen brengen?”
De geleerde professor kon er geen passend antwoord op vinden.
Het maakt niet uit of de wereld spot met het geloof en zich niets van het Evangelie aantrekt. De Bijbel is niet zomaar een boek maar is het Woord van God, die de Schepper van hemel en aarde is.
***
Vergeef mij, Vader, als ik vandaag iets heb gezegd of gedaan dat het lijden in de wereld heeft vergroot. Verlos mij van de onvriendelijke woorden, mijn ongeduld en mijn egoïstische falen om medeleven te tonen wanneer ik daar de kans toe heb.
Geef mij de kracht, zo te leven dat ik elke dag iets mag doen om de stroom van menselijk verdriet te verzachten en bij te dragen aan de vreugde van anderen.
F.B. Meyer
Eens, op een warme zomeravond begon het te onweren en Mamma stopte haar zoontje veilig in. Maar dat was niet genoeg, want toen Mamma het licht uitdeed zei hij met een huilerig stemmetje: “Mamma… ik ben bang voor het onweer. Kun je vannacht bij me slapen?”
Mamma glimlachte en antwoordde dat dit niet zou gaan. “Het spijt me lieverd. Ik moet vannacht bij Pappa slapen.” Het bleef een heleboel seconden doodstil. Toen sprak het zoontje: “Wat een slappeling.”
***
Een kerkganger loopt na de dienst naar de predikant toe.
“Dominee, u was vanmorgen echt geweldig!” zegt hij.
De predikant buigt bescheiden het hoofd.
“Ach, dat was ik niet… dat was de Heer,” antwoordt hij zacht.
De kerkganger fronst en kijkt hem aan: “Nou, zo geweldig was u nou ook weer niet!”
Hemels perspectief
Een jong meisje zat elke avond aan haar raam met haar handen gevouwen, fluisterend tot God over alles wat haar zorgen baarde. Ze bad voor haar zieke buurman, voor haar ouders en voor de oorlogen die ze op het nieuws zag. Soms werd ze ontmoedigd omdat leek het alsof haar woorden de kamer niet zouden verlaten, maar door de stilte werden opgeslokt. Op een nacht droomde ze dat ze door een stralende poort liep die hoger leek te reiken dan de sterren. Daar zag ze haar gebeden als kleine lichtbolletjes die omhoog zweefden, één voor één omhuld door een zachte gouden gloed. Toen klonk er een warme stem die zei: “Elk woord, elk verlangen tot Mij uitgesproken, elk gebed wordt gehoord.” Het meisje voelde diepe vrede. Ze begreep dat de hemel een plek is waar gebeden niet verloren gaan, maar worden bewaard en volmaakt beantwoord worden op Gods manier. Toen ze wakker werd begreep ze dat haar woorden God wel degelijk bereikten en nooit zouden terugkeren zonder betekenis.
Het is niet makkelijk om onze eigen gaven te zien zonder trots, en de gaven van anderen te aanschouwen zonder jaloers te worden.
Vavasor Powell
Dat is grappig
De cynische man van het energiebedrijf hoopte op een nieuwe klant en had bij moeder aangebeld, die hem had binnengelaten. Maar nadat ze de man netjes in de woonkamer had laten plaatsnemen werd ze even weggeroepen en bleef haar zoontje Jan alleen met de man achter in de huiskamer. Jan besloot dat hij die vreemde mijnheer wellicht over de Heer kon vertellen, maar daar had de man geen boodschap aan.
“Hoe weet je nou of dat waar is?” sprak hij een beetje spottend. “Niemand heeft God ooit gezien en er is niets dat mij vertelt dat God er is. Dat is iets dat niemand weet.”
Jan antwoordde niet en vroeg toen bedeesd of mijnheer misschien een kopje koffie wilde.
“Graag jongen,” sprak de man opgetogen. “Zo doe je tenminste nog iets nuttigs.”
“Suiker en melk, mijnheer?”
“Zwart, knul. Zo zwart als de nacht, maar wel met vier suikerklontjes.”
Een minuut later zette Jan het kopje voor de man neer en nadat deze verwoed met zijn lepeltje in het zwarte drankje had geroerd begon hij te drinken. Na een slokje keek hij Jan aan en merkte op: “Goeie sterke koffie… alleen … er zit geen suiker in.”
“Hoe weet u dat nou,” antwoordde Jan. “Dat weet toch zeker niemand?”
“Dat proef ik toch, jongen,” sprak de man.
“Precies,” antwoordde Jan. “Ik proef Jezus ook. In de Bijbel staat: “Smaakt en ziet, dat de Heere goed is. Welgelukzalig is de man, die op Hem betrouwt.” Psalm 34:8.
___
N.a.v. uw verhaal over de boer en de welbespraakte professor stuur ik u een dergelijk verhaal.
Hieronder volgt een verhaal dat ooit (zo’n 60 jaar geleden) verteld werd door een Chr. Geref. predikant.
Het verhaal was ongeveer zo:
Een zeer geleerde Wetenschapper gaf een lezing waarin hij met veel woorden en voorbeelden probeerde te bewijzen dat God niet bestaat.
Na de pauze was er gelegenheid tot vragen stellen.
Een man in de zaal had een vraag en hem werd gevraagd naar het podium te komen, zo gezegd zo gedaan.
De spreker vroeg aan de man: “Wel, wat is uw vraag?”
De man diepte een appel uit zijn zak en vroeg “mag ik eerst deze appel opeten?”
De geleerde antwoordde enigszins geïrriteerd “ga uw gang”.
Toen de appel verorberd was stelde de man zijn vraag:
“Mijnheer kunt u mij vertellen hoe deze appel smaakte?”
De geleerde vond dit eigenlijk een merkwaardige vraag “want” zei hij “dit kan u alleen maar weten, u hebt de appel gegeten en niet ik. Hoe kan ik dan weten hoe de appel smaakte?”.
De vragensteller reageerde:
“Inderdaad, u kunt dit niet weten want u hebt de appel niet geproefd, maar ik wel.
Zo hebt u in uw betoog vanavond duidelijk ge maakt dat u nog nooit iets van God ervaren hebt.
Maar ik heb wel God ervaren in mijn leven, ja vandaag nog heb ik in mijn gebed tot Hem gesproken.
God bestaat wel!
Maar omdat u nog nooit iets van Hem hebt ervaren, trekt u de conclusie dat God niet kan bestaan”.