Maandag 15 december 2025
Gebed
Heer…,
Wilt U mij leren om niet zomaar door deze wereld te stappen,verstrikt in de drukte of lege afleidingen zonder waarde.
Trek mij dicht naar U toe,
want in Uw aanwezigheid begint het echte leven.
Help mij trouw te blijven aan Uw Woord,
laat Uw licht mijn stappen leiden
en betekenis geven aan elk moment van mijn dag.
Vul mijn hart met Uw liefde,
zodat ik het leven van anderen mag verlichten.
Leer mij, elke ochtend met U te beginnen.
Breng mijn ziel tot rust, spreek tot mijn hart.
en versterk mij om Uw waarheid uit te dragen
in mijn werk, mijn rust
en in elke relatie.
Maak mijn leven rijker, dieper
en vol van Uw doel
terwijl ik vandaag met U loop.
Amen.
Eens, op het meer van Galilea, rees er een storm op,
een razende macht die onze kleine boot dreigde te verslinden.
Mijn vrienden beefden van angst,
maar Ik sprak tot de storm:
“Vrede! Wees stil!”
En wind en golven bogen zich voor Mijn woord,
zoals zij altijd doen.
Eens zal Ik de stormen van deze wereld doen zwijgen
en de tranen drogen
van wie gebogen gaat
en wie wreed is gekweld.
Maar nú al geef Ik je vrede—
een vrede die blijft, die draagt,
die sterker is dan wat de wereld je toewerpt.
Vlucht toch tot Mij
in je tijd van nood.
“Hier op aarde zul je veel beproevingen en verdriet kennen.
Maar houd moed,
want Ik heb de wereld overwonnen.”
Ik zal er altijd voor je zijn.
Ik zocht de stem van God zo hoog
en beklom de toren, stil en droog.
Maar God zei toen: “Daal neer, wees wijs;
Ik woon bij de mens, daar is Mijn paradijs.”
J.H. Newman
Bij Baalbek stond eeuwen geleden een schitterende tempel, waarvan sommige zuilen nog altijd overeind staan. Vlakbij ligt de steengroeve waaruit de stenen voor deze wonderlijke tempel werden gehaald. In die groeve ligt, bijna los van de rots, geheel gevormd en prachtig afgewerkt, een zuil van meer dan drie meter lang. In de tempel was een plaats voor haar gereserveerd, maar om welke reden dan ook is zij daar nooit terechtgekomen. Haar plek bleef leeg. En zo ligt deze zuil al vierduizend jaar in de groeve, zonder ooit de taak te vervullen waarvoor zij was ontworpen.
Er zijn ook mensen met een bestaan zoals die nutteloze monoliet.
Gemaakt voor een edele bestemming, met grote mogelijkheden, maar toch missen ze die door het ontbreken van een verheven doel en toegewijde inzet. Ze bergen hun talenten op in de kastjes van zogenaamde nederigheid, onzekerheid, luiheid of ongehoorzaamheid. Zo blijven ze ongebruikt liggen, tussen de verwaarloosde dingen van het leven; bleke schimmen van iets dat glorieus had kunnen zijn. En de plaatsen in Gods tempel, die zij hadden moeten vullen, blijven leeg.
Het is een verheven gedachte dat ieder van ons, hoe klein we onszelf ook achten, deel uitmaakt van Gods plan. God ontwierp ons voor iets specifieks en bijzonders, maar Hij laat ons de keuze om er werkelijk iets mee te doen.
Laten we ons tot doel stellen, de mensen te worden die Hij zich had voorgesteld.
Laten we nooit terugdeinzen voor welke taak of plicht dan ook waartoe Hij ons roept, opdat we niet falen in de missie waarvoor we zijn gemaakt en niet, zoals die ongebruikte zuil, achterblijven op de velden van vergetelheid.
Deze week nieuw op de site
“Kom tot Mij, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven.” Soms lezen we deze woorden van Jezus alsof ze bedoeld zijn voor iemand anders, voor mensen die het moeilijker hebben dan wij. Maar Jezus bedoelt ook jou, dierbare lezer. Hij wil jou rust geven.
Lees meer
Spreuk van de week
Vaak kennen we de eenzame mensen wel, maar slagen we er niet in om liefde te tonen. Misschien zijn we verlegen of vinden we het maar moeilijk. Misschien voelen we ons zelfs onnatuurlijk of onoprecht als we het proberen. Laten we onszelf dan accepteren zoals we zijn: onvolmaakte instrumenten van God. Laten we dan bidden dat Hij ons ondanks onze tekortkomingen zal gebruiken.
Moeder Teresa
De mens kan niet begrijpen waar hij vandaan komt en hoe klein hij wel is, noch kan hij de oneindigheid bevatten van waar hij naar toe gaat.
Blaise Pascal
Geloof in God, dan zal het leven je nooit meer kunnen verrassen.
James Dobson
Wij geven het niet op. Wij kijken omhoog. Wij vertrouwen. Wij geloven. En ons optimisme is niet leeg. Christus heeft zich allang bewezen. Hij heeft laten zien dat Hij nooit faalt. Dat is wat God tot God maakt.
Max Lucado
Hoe vaak bidden we niet, om dan vervolgens ongerust en zenuwachtig omhoog te kijken en ongeduldig te wachten tot God zich haast en eindelijk iets gaat doen? Maar al die tijd wacht God geduldig totdat wij tot rust komen, zodat Hij iets door ons heen kan doen.
Corrie ten Boom
Om over na te denken
Ons leven is toch dikwijls een voortdurende strijd met zorgen en moeilijkheden en soms lijken we haast te bezwijken onder de last. Er is echter een duidelijk middel om die zorgen af te werpen en Koning David schrijft er over. Hij zei: “Vertrouw je hele leven aan Hem toe. Dan zal Hij in alles voor je zorgen.” In oudere vertalingen staat: “Wentel je weg op de Heer.” Het wiel wentelt om zijn as en snelt voort met de juiste snelheid over de weg naar Gods doel. Zo moeten wij onze weg bewaken en beveiligen door voortdurend op Hem te steunen en Hem in onze noden te kennen. Als wij Hem toch eens ons stuurwiel in handen durven geven, wat een rust en een vrede zullen ons dan toestromen. Dan zal ons leven een groot avontuur worden. Maar als wij volharden in onze eigen weg gaat het zeker mis. Hij heeft beloofd ons veilig naar huis te loodsen als wij onze handen in die van Hem leggen.
Heer, houd vast Uw kind
Als de stormen woeden
Als ’t op de levenszee de weg niet vindt
n Uw hand en macht niet kan vermoeden,
Houd vast Uw kind!
Bewerkt uit: Nieuw Bijbels Dagboekje door Henriëtte Wilhelmina Spiering 1902
“U kent mijn gedachten van verre.”
Dat idee vervult mij met ontzag. Ik kan geen schuilplaats vinden waar ik in het geheim kan zondigen. Ik kan de wolf niet bedekken met een schapenvacht of mijn jaloezie niet verpakken in vleierij en doen alsof er niets aan de hand is. God ziet mij.
Hij kent de diepste gedachten die als schaduwen door de kelder van mijn ziel kruipen. Niets verrast God, en dat vervult mij met heilig ontzag.
Maar die wetenschap vervult mij ook met hoop en vreugde. Hij ziet ook de zwakste, kleinste verlangens die naar het goede reiken. Hij ziet het tedere vlammetje van liefde dat onzeker in mijn ziel brandt en elk altaar dat ik langs de weg van het leven bouw. Niets wordt over het hoofd gezien.
Mijn God is niet als een politieagent die alleen maar zoekt naar fouten. Hij is de God van genade, die speurt naar juwelen om Zijn kroon te sieren.
En daarom ben ik vervuld met hoop en vreugde.
J.H. Jowett
Wanneer je bidt om genezing, vraag dan grote dingen van God en verwacht die dan van Hem. Maar laten we vooral streven naar de genezing die werkelijk telt: de genezing van het hart. Dat we God eenvoudig kunnen vertrouwen, eerlijk voor Hem durven staan, en overwinnend door het leven kunnen gaan.
Onbekend
Uit het archief van Spurgeon
Wie strijdt met het kostbare bloed van Jezus, strijdt met een wapen dat niet kan verliezen. Het bloed van Jezus! De zonde sterft in zijn tegenwoordigheid, de dood houdt de deur niet langer dicht. Integendeel, door het bloed van Jezus gaan de poorten van de hemel open.
In de kribbe en in de eeuwigheid, aan het kruis en op Zijn troon, in de hof en in Zijn koninkrijk, tussen de dieven of te midden van de cherubijnen, overal is Hij “liefelijk en begeerlijk”. Onderzoek zorgvuldig alles wat Hij deed, tot in de kleinste details, bestudeer elk kenmerk van Zijn karakter; dan zul je ontdekken dat Hij even heerlijk en wonderlijk is in het kleine als in het majestueuze.
Uit de schatkist van het verleden
“Ik heb vele grote redenaars gehoord,” zei Lodewijk XIV tegen bisschop Jean Baptiste Massillon, “en ik was doorgaans zeer tevreden over hen; maar telkens wanneer ik u hoor, ga ik weg met een gevoel van ontevredenheid over mezelf.”
Dit is de hoogste lofbetuiging die een prediker kan ontvangen.
Charles Simmons
_____
De kleine vogeltjes op het veld hebben God als hun kok.
_____
Korte Anekdotes:
* Sommige christenen zijn als kruiwagens: ze zijn pas nuttig als ze een duwtje krijgen.
* Sommige zijn als kano’s: ze moeten bewogen worden om vooruit te komen.
* Sommige zijn als vliegers: laat je ze los, dan zijn ze zo weg.
* Sommige zijn als huisdieren: ze zijn het gelukkigst wanneer ze gestreeld worden.
* Sommige zijn als ballonnen: vol lucht en snel ontplofbaar als je niet voorzichtig bent.
* Sommige zijn als aanhangers: ze zijn pas nuttig als iemand ze trekt.
* Sommige zijn als gieren: een slechte geur ruiken ze direct en dan komen ze snel in actie.
En dan zijn er die vervuld zijn met de Heilige Geest. Voor die christenen wil ik God danken.
____
Weinig is veel als God erbij is.
____
Hemels perspectief
Toen ik klein was, lag ik ’s nachts vaak wakker, bang voor het donker. Elk geluid kwam beslist van een monster, en ik voelde me hulpeloos en alleen.
Op een avond kwam mijn oma bij me terwijl ik met mijn angsten worstelde. Ze zei niet dat ik moedig moest zijn, maar nam mijn hand en fluisterde: “Sluit je ogen en stel je voor dat je in de hemel bent. Daar is geen angst, geen pijn, geen duisternis. Gods liefde is zo sterk dat niets jou kan raken.”
“Mag ik daar ook komen?” vroeg ik onzeker.
Toen sprak oma de woorden uit Johannes 3:16. Het vers werd mijn anker waar ik me verder mijn hele leven aan vastgreep. Vanaf die nacht, wanneer angst in mijn hart opkwam, sloot ik mijn ogen en stelde ik me de vrede van de hemel voor. De angst verdween niet volledig, maar hij werd kleiner en kleiner. Ik leerde: zelfs in de donkerste nachten kan Gods aanwezigheid rust brengen. Biddend mogen wij ons hart openen en ons aan deze waarheid vastklampen:
Angst is echt, maar de hemel en Gods Woord zijn vele malen sterker. Een klein glimpje van Gods vrede kan zelfs de diepste angst overwinnen.
Gebed:
Heer, help me mijn angst bij U te brengen. Laat Uw aanwezigheid mijn hart vullen met rust en hoop. Amen.
Een glimlach
Een reiziger in een afgelegen gemeenschap werd rondgeleid in een kleine maar prachtige kerk; aan de bouw was veel tijd en zorg besteed en de plaatselijke bevolking had er veel voor opgeofferd. Wat een schitterende kerk was dit! Tot zijn verbazing zag de reiziger dat er zelfs aan elektriciteit was gedacht: er hingen prachtige kroonluchters en er was passende wandverlichting.
“Heel bijzonder,” zei hij tegen de voorganger. “Uw kerk is zelfs uitgerust met elektrische verlichting. Ik wist niet dat elektriciteit in deze streek beschikbaar was.”
“Het ziet er inderdaad prachtig uit,” werd hem verteld, “maar wij hebben er niets aan, want u heeft gelijk: wij hebben geen aansluiting op het elektriciteitsnet.”
Zo is het ook met veel zogenaamde christenen. Hun werk ziet er misschien mooi uit, maar omdat ze geen verbinding hebben met de enige bron van echte kracht, zijn ze nutteloos en stralen ze niet voor God, die naar het uiterlijk niet kijkt.
Onbekend
____
De zonde heeft vele werktuigen,
maar een leugen is het handvat dat overal op past
— Oliver Wendell Holmes
___
Een jonge monnik vroeg eens aan een doorgewinterde oudere van de abdij: “Toen u toetrad tot het klooster, worstelde u toen nog veel met de duivel?”
“Nee,” antwoordde de oudere monnik, “ik worstelde met God.”
“Met God?” riep zijn jonge vriend verbaasd uit. “Hoe kon u hopen dat u zou winnen?”
De oudere monnik antwoordde zacht: “Dat wou ik helemaal niet. Wanneer ik worstel met God, hoop ik te verliezen.”
Veel mensen veranderen bijvoeglijke naamwoorden die een kerkelijke richting aangeven in zelfstandige naamwoorden. In plaats van te zeggen: “Ik ben een baptistische christen,” of “Ik ben een katholieke christen,” zeggen ze: “Ik ben baptist” of “Ik ben katholiek.”
Hierdoor gaat de belangrijkste boodschap verloren: Het gaat erom dat je christen bent en in Jezus gelooft. De vraag omtrent de denominatie waartoe je behoort, is onbelangrijk. In de hemel zijn alleen kinderen van God en zijn er geen bepaalde wijken voor die verschillende groepen gelovigen.
___
De middelmatige leraar vertelt.
De goede leraar legt uit.
De uitstekende leraar toont.
De grote leraar inspireert.
___
Dat is grappig
Uit de kerkbode: “Er is een nieuw luidsprekersysteem in de kerk geïnstalleerd. Het werd geschonken door een van onze leden, ter ere van zijn vrouw.”
***
Dominee TerApel was niet bepaald een ster achter het stuur. Op een zondag reed hij na de dienst naar huis toen hij per ongeluk bijna een fietser raakte. De arme man week uit en belandde in de sloot.
De dominee stopte onmiddellijk, stapte uit, bood uitgebreid zijn excuses aan en gaf de fietser zijn visitekaartje, met de woorden dat hij zich altijd mocht melden als hij hulp nodig had. Toen de man later naar huis fietste en op het kaartje keek, stond er te lezen: “Dominee TerApel betreurt het dat hij u vandaag heeft gemist.”
___
