Maandag 28 april 2025
Gebed
De macht en het belang van het gebed kunnen worden samengevat in de woorden van Johannes Chrysostomus (345-407):
Gebed is…
- Een haven voor de schipbreukeling
- Een anker voor hen die zinken in de golven
- Een staf voor de ledematen die wankelen
- Een mijn van juwelen voor de armen
- Een genezer van ziekten en een beschermer van de gezondheid
Gebed verzekert het ontvangen van onze zegeningen en verdrijft de wolk van onze rampen.
O, gezegend gebed! U bent . . .
- De onvermoeibare overwinnaar van menselijke ellende
- De stevige fundering van ons menselijke geluk
- De bron van eeuwigdurende vreugde
- De moeder van alle troost
Heer, leer mij hoe ik moet bidden. Als ik kan bidden, hoewel ik in werelds opzicht misschien wegkwijn, ben ik rijker dan ieder ander. Heer, helpt U mij om mij voortdurend aan U over te geven en U alle ruimte te geven om te doen wat U goeddunkt. De vorsten van deze aarde kijken trots om zich heen en weigeren hun knie voor U te buigen. Ze zijn verheven in aanzien en hun aardse rijkdom is ongekend, maar ze zijn van alle mensen het meest berooid. Ik vraag U daarom mij Uw waarachtige nederigheid te leren die liefheeft tot aan het einde toe.
Amen
Gebed is het werpen van mijn zorg
In de armen van mijn Heiland, mijn trouwe borg.
Elke beproeving, alle angst en al die vragen
Rusten dan op schouders die ze kunnen dragen.
Weg, de pijn zo verweven in mijn rusteloze hart
Jezus, Hij alleen, draagt zelfs mijn diepste smart.
Hoe zwaar de last, hoe pijnlijk ook mijn hartzeer,
Door gebed leg ik het allemaal op God, de Heer.
Iemand had eens een jonge adelaar gevangen en hem opgevoed als een huisdier. Uiteindelijk moest de man weg naar een ander land en besloot hij de adelaar zijn vrijheid terug te geven. Hij haalde hem dus uit zijn kooi en zette hem buiten neer, waar de machtige vogel ietwat verdwaasd op het gras rondliep zonder er ook maar aan te denken om weg te vliegen. De zachtaardige man was teleurgesteld. Uiteindelijk tilde hij de grote vogel naar de tuinmuur. Het beest bleef daar enkele ogenblikken stil zitten, keek toen omhoog naar de zon en leek zich plotseling te herinneren dat hij een adelaar was, een vrije vogel die niet in een kooi behoorde, maar tussen de rotsen en de bergen moest wonen.
Voorzichtig sloeg de adelaar een vleugel uit, toen de andere, en weg was hij, zwevend in het blauw van de lucht.
Zijn sommigen van ons ook niet net als die adelaar? Wij zijn opgesloten en gebruiken alleen onze pootjes, omdat wij vergeten zijn dat wij ook vleugels hebben en ons ware thuis in de hemel is.
Laten we onze ogen opheffen naar de heuvels van God. Daar behoren wij te wonen. We zijn gemaakt voor God. Laten we de vleugels van onze ziel uitslaan en wegvliegen in het blauw van de hemel. Het is een ontheiliging van het leven om tussen het stof te leven, terwijl we geschapen zijn voor een vlucht naar een geheiligde wereld.
Uit: Glimpses Through the Window of Life.
Deze week nieuw op de site
In Gods beker van redding ontdek ik alles wat ik nodig heb. Bij Hem is nooit gebrek en ervaar ik geen teleurstelling. Een overdenking.
Lees hier verder
Echt geloof schrijft een brief, en verzendt die ook. Ongeloof stuurt de boodschap echter niet weg en vraagt zich dan toch af waarom het antwoord nooit komt. Zo’n boodschap doet niemand iets goeds. Zo’n brief zal nooit iets bereiken, totdat ik hem loslaat en toevertrouw aan de brievenbus.
Lees hier verder
Spreuk van de week
De oproep tot bekering volgt mensen van de wieg tot het graf.
Charles Hodge
Hij is geworden wat wij zijn, zodat Hij ons kan maken tot wat Hij is.
Athanasius
Ik heb geen idee wanneer Jezus terugkomt. Ik zit dan ook in het welkomstcomité, niet in het planningscomité.
Tony Campolo
Waarheid is krachtiger dan welsprekendheid. De overwinning ligt in de handen van kinderen die de waarheid spreken, niet in de handen van leugenachtige welsprekendheid.
Maarten Luther
Toen David Livingstone werd gevraagd of hij niet bang was om naar Afrika gaan omdat het daar wel erg gevaarlijk was, antwoordde hij: “Ik ben onsterfelijk totdat de wil van God voor mij is volbracht.”
Om over na te denken
Hij doet mij nederliggen in groene weiden: Hij voert mij aan rustige wateren.
Psalm 23:2
___
Dit suggereert de rust waarin onze Goede Herder Zijn kudde leidt. Het leven is niet alleen maar gezwoeg. God geeft ons voortdurend een stille rustplaats op onze pelgrimsweg.
Een van die rustplaatsen is de nacht. Wanneer we na het zwoegen tijdens een uitputtende dag de nacht worden binnengeleid en de gordijnen worden dichtgetrokken om het lawaai buiten te sluiten, geeft Hij Zijn geliefden slaap en ervaren we de wonderlijke zegeningen van vernieuwing.
De sabbat is een andere stille rustplaats. God wil dat er ruimte in onze week is waar we onze wereldse taken even laten vallen en tijd nemen voor de verfrissing van zowel lichaam als ziel.
Vriendschappen kunnen ook stille rustplaatsen zijn, waar het hart met een ander hart kan communiceren, en in het bijzonder onze vriendschap met Jezus, waar Hij vaak ongezien bij ons binnenkomt en Zijn zegen achterlaat. Tijden van gebed en toewijding, uren van gemeenschap met God zijn stille rustplaatsen.
Meer dan ooit hebben wij deze stille tijden nodig in ons drukke leven. Ga naar de groene velden van rust nabij de stille wateren.
J.R. Miller.
Want de God die heeft gezegd: ‘Uit de duisternis zal licht schijnen,’ heeft in ons hart het licht doen schijnen om ons te verlichten met de kennis van zijn luister, die afstraalt van het gezicht van Jezus Christus.
2 Korinthiërs 4:6
___
Christen, rust niet voordat de volle, ononderbroken glans van God je hart binnenstroomt. Leef in de Geest en wees gevoelig voor iedere indruk die je iets toont over je geloofsleven en de vooruitgang die je kunt maken. Breng alles naar het licht; laat Gods licht schijnen op alles waar je mee bezig bent en laat dat licht Zijn gezegende werk in je hart uitvoeren. Wacht meer op de Heer, want “het pad van de rechtvaardigen is stralend als de zon, die opkomt, hoger klimt, totdat de dag zijn licht verspreidt.” (Spreuken 4:18)
Vertrouw erop dat God je wil vervullen met het licht van Zijn heerlijkheid: wacht meer op Hem dan op de wachters voor de morgen.
Andrew Murray
Wees over niets bezorgd, maar vraag in alle omstandigheden aan God wat u nodig hebt
en dank Hem in uw gebeden.
Filippenzen 4:6
___
Wij zijn het gewoon om bij iedere verleiding en bij elke moeilijkheid direct zelf in actie te komen. Wij gaan meteen aan het werk om uit te vissen hoe we dit probleem kunnen oplossen en het zelf uit de weg kunnen ruimen.
God wil dat we een andere weg bewandelen. Stop met al die koortsachtige plannen, je denken en je zorgen, maar praat allereerst met Hem! “Werp uw last op de Heer, en Hij zal u ondersteunen.”
Soms lijkt dat makkelijker gezegd dan gedaan en het is soms een zware strijd. Maar hou vast in gebed en zoek de gemeenschap met God totdat je Zijn liefdevolle aanwezigheid voelt en je gebed uitloopt op dankbaarheid en lofprijzing.
Rust, vertrouw en wacht, en zie hoe Hij je problemen gaat aanpakken. Met Hem aan je zijde smelten je angsten en zorgen weg als sneeuw voor de zon.
A.E. Funk
Uit het archief van Spurgeon
“Het geluid van geween en gehuil
zal niet meer gehoord worden!”
Jesaja 65:19
___
De verheerlijkten wenen niet meer, want alle uiterlijke oorzaken van verdriet zijn in de hemel verdwenen. Er zijn daar geen verbroken vriendschappen. Armoede, hongersnood, gevaar, vervolging en laster zijn daar onbekend. Geen pijn benauwt ooit. Geen gedachte aan dood of verlies maakt ooit verdrietig.
De verheerlijkten wenen niet meer, want zij zijn volmaakt geheiligd. Ze staan zonder fouten voor Zijn troon, want zij dragen Zijn beeld.
De verheerlijkten wenen niet meer, want zij weten dat zij voor eeuwig veilig zijn. De zonde is buitengesloten, terwijl zij zijn binnengesloten. Niets kan de eeuwigheid uitputten. Daar zijn ze voor altijd bij de Heer.
De verheerlijkten wenen niet meer, want elke wens is vervuld. Ze kunnen niets wensen dat ze niet bezitten. Oog en oor, hart en hand, oordeel, verbeelding, hoop, verlangen – volledig bevredigd!
Hoe onvolmaakt onze huidige ideeën ook zijn over de dingen die God heeft bereid voor hen die Hem liefhebben, toch weten we genoeg door de openbaring van de Geest, dat de heiligen hierboven voor eeuwig gezegend zijn. De vreugde van Christus, die een oneindige volheid van verrukking is, is voortdurend in hen.
Diezelfde vreugdevolle, eeuwige rust is er ook voor ons – en is misschien niet ver weg. Troost en bemoedig elkaar daarom met deze woorden. In de hemel is alles goed.
Uit de schatkist van het verleden
William Gladstone gaf het Parlement in 1878 tekst en uitleg over de dood van prinses Alice, het derde kind van koningin Victoria in Engeland. Prinses Alices zoontje was ziek door difterie en de moeder was gewaarschuwd om vooral de giftige adem van haar zoon niet in te ademen. Het kind lag te woelen in een delirium van koorts. De prinses stond naast hem en legde haar hand op zijn voorhoofd om hem te strelen. De aanraking verkoelde het ongelukkige kindje en bracht de dolende ziel terug uit zijn wilde delirium. Hij nestelde zich even in de schoot van zijn moeder; toen sloeg hij zijn armen om haar nek en fluisterde: “Mama, wilt u me een kusje geven?” Het instinct van moederliefde was sterker dan alle bevelen van artsen en ze drukte haar lippen op die van het kind. Het resultaat was dat ook zij ziek werd en kwam te overlijden.
Je zegt dat ze dwaas was. Maar waar is de moeder die niet hetzelfde zou hebben gedaan? Er kan gevaar zijn in de ziekenkamer voor degenen die daar dienen voor Christus; maar liefde stopt bij geen gevaar, geen opoffering. Er was gevaar in de missie van Christus naar deze wereld. In zijn wonderbaarlijke liefde voor ons zette Hij Zijn lippen aan het gif van onze zonde en stierf een afschuwelijke dood.
J.R. Miller
Prinses Alice (1843 –1878) was groothertogin van Hessen en Rijn van 1877 tot haar dood in 1878. Ze was het derde kind van koningin Victoria van het Verenigd Koninkrijk en toonde veel interesse in de verpleging, en dan in het bijzonder in het werk van Florence Nightingale. Toen Hessen betrokken raakte bij de Oostenrijks-Pruisische oorlog, stroomde Darmstadt vol met gewonden; de hoogzwangere Alice besteedde veel van haar tijd aan het beheer van veldhospitalen. Eind 1878 werd het Hessische hof geïnfecteerd door difterie. Alice verpleegde haar familie meer dan een maand voordat ze zelf ziek werd en later dat jaar stierf.
Generaal Stonewall Jackson (1824-1863) zo vermaard om zijn dapperheid tijdens de Amerikaanse burgeroorlog, geloofde in gebed. Zo werd hij vaak midden in de strijd opgemerkt terwijl hij zijn paard even stilhield en met gesloten ogen bad, zijn hand opgeheven naar de Hemel. Zelfs in het midden van de strijd zocht hij gemeenschap met God.
Hemels perspectief
Toen een oude christen stervende was, probeerde Satan hem nog een laatste keer te belagen en stopte hij de oude, zieke man vol met twijfel.
“O, dominee,” sprak de onzekere man, “mijn hele leven heb ik geleund op de beloften van God en dat heeft me altijd geholpen. Maar nu, op het moment van mijn dood, kan ik me geen enkele belofte meer herinneren waar ik me aan kan vasthouden.”
De dominee sprak vol overtuiging: “Jij vergeet misschien wel het een en ander, maar denk je dat God zijn beloften vergeet?”
Opeens verscheen er een glimlach op het gezicht van de oude man en hij zei met vreugde: “Nee… natuurlijk niet. Het heeft met mij niets te maken. Het is het Woord van God en Hij vergeet het niet.” Vrede keerde terug in het hart van de man die rustig zijn ogen sloot en door de engelen het paradijs werd binnengeleid.
Het verhaal gaat dat een gevangenisbewaarder in het oude Rome medelijden had met een christen die de volgende dag ter dood zou worden gebracht omdat hij zijn geloof niet wilde afzweren. Om het hem op die laatste dag nog naar de zin te maken liet hij het toe dat de dochter van de christen hem nog een laatste keer kon bezoeken. Toen het bezoek voorbij was keek de cipier verbaasd naar het blijde en rustige gezicht van de christen.
“Waarom ben je zo blij?” vroeg hij hem. “Morgen sterf je en zul je je dochter nooit meer zien.”
“Integendeel”, antwoordde de christen. “Mijn dochter gelooft ook in God. Morgen ga ik de hemel binnen en zij zal mij spoedig volgen. Christenen zien elkaar nooit voor de laatste keer, want wij komen allen weer samen in de hemel. Daarom ben ik blij. Ik ben klaar om voor God te sterven!”
Korte anekdotes
Op een zondag werd ik eens na de dienst ontvangen op een boerderij van een lid van de kerk. Ik was onder de indruk van de intelligentie en het ongewoon goede gedrag van het enige kind in het huis, een jongetje van vier. Toen ontdekte ik waarom het kereltje zo’n zonnetje in huis was. De moeder stond aan het aanrecht en was verwikkeld in een zware strijd met de afwas toen het mannetje naar haar toe kwam met een tijdschrift. “Moeder,” vroeg hij, ”wat doet die man daar op de foto?” Tot mijn verbazing droogde ze haar handen af, ging op een stoel zitten en nam de jongen op schoot om tien minuten lang al zijn vragen te beantwoorden. Toen het kind tevreden weg was gegaan maakte ik een opmerking over het feit dat ze haar werk in de keuken onderbroken had om de vragen van de jongen te beantwoorden: “De meeste moeders zouden dat niet gedaan hebben,” zei ik.
“Misschien niet,” antwoordde ze. “Ik ga er echter vanuit dat ik mijn hele leven nog zal moeten afwassen, maar mijn zoon zal me die vraag nooit meer stellen! Ik moest er nu de tijd voor nemen.”
Onbekend
Een glimlach…
Twee kleine meisjes praatten eens over God en het ene meisje zei: “Ik geloof niet dat God van me houdt. Hoe zou hij nu om zo’n dom, piepklein meisje als ik kunnen geven?”
“Lieve zus,” zei het andere meisje, ”weet je dan niet dat God daar juist voor gekomen is? Hij zorgt juist voor kleine, domme meisjes zoals wij die niet goed voor zichzelf kunnen zorgen.”
“Meen je dat nou?” zei het eerste kleine meisje. “Dat wist ik niet. Dus … dan hoef ik me geen zorgen meer te maken.”
Lieve lezer, als jij worstelt met een onrustig, twijfelend hart, een hart dat elke dag bang is voor de een of andere vorm van kwaad, laat me je dan nogmaals met trompetgeschal vertellen dat dit precies is waar de Heer Jezus Christus voor gekomen is. Hij wil voor je zorgen en iedereen die rouwt, kan getroost worden. Jezus praat in Zijn Woord over ‘allen die geloven’. Als jij buiten de boot zou vallen, gaat het niet over ‘allen’. Jij hoort erbij als je in God gelooft. Gods Woord is een rots waarop je met een gerust hart kunt bouwen.
Dat is grappig
Een Presbyteriaan, een Methodist en een Baptist bespraken eens bij welke kerk Jezus zich zou aansluiten als hij naar de aarde zou terugkeren.
“Hij zou zich natuurlijk bij de Presbyterianen aansluiten,” zei de Presbyteriaan. “Wij hebben tenslotte een levenswijze die het dichtst bij het patroon van het Nieuwe Testament aansluit.”
“Welnee,” antwoordde de Methodist. “Jezus zou zich onherroepelijk bij ons aansluiten vanwege onze nadruk op de juiste prediking en het belang van eenheid.”
Uiteindelijk wendden ze zich tot de Baptist, die al die tijd had gezwegen. “En wat denk jij?” vroegen ze.
De Baptist haalde zijn schouders op en antwoordde: “Ik zie echt niet in waarom Jezus zijn lidmaatschap van onze kerk zou willen opgeven om zich bij jullie aan te sluiten.”
